Guernsey And Potato Peel Society

Hé jij! Zin in een bakkie en een lekker verhaal? Let’s talk "The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society". Seriously, try saying that five times fast. 😉

Waar moeten we beginnen? Oh ja, het boek! Geschreven door Mary Ann Shaffer en Annie Barrows. En ja, het is een mond vol. En nee, ik ga niet proberen het nog een keer uit te spreken.

Het speelt zich af net na de Tweede Wereldoorlog. En het is zo'n verhaal waar je helemaal in gezogen wordt. Je weet wel, dat je de hele dag aan het lezen bent en tegen jezelf zegt: "Nog één hoofdstuk... oké, nog één bladzijde... SHUT UP ALREADY!" Herkenbaar?

De hoofdpersoon is Juliet Ashton, een schrijfster. Slim, grappig en… een beetje zoekende. Ze krijgt een brief van een zekere Dawsey Adams, een varkensboer (ja, echt!) van het eiland Guernsey. Dat ligt ergens tussen Engeland en Frankrijk, voor de zekerheid.

Dawsey vertelt over een leesclub, genaamd... jawel, The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society. Serieus, wie bedenkt zoiets? Maar het past perfect, vind je niet?

En hier begint de magie. Juliet raakt gefascineerd door dit bijzondere gezelschap. Een leesclub ontstaan tijdens de Duitse bezetting. Gewoon, om de tijd door te komen, en... tja, om niet gek te worden, denk ik.

Bezetting! Dat is geen grapje natuurlijk. Guernsey werd bezet. Dat had grote gevolgen. Geen eten, geen vrijheid… heftig!

En die leesclub? Die was eigenlijk per ongeluk ontstaan. Een paar eilandbewoners werden betrapt tijdens het overtreden van de avondklok, omdat ze stiekem een varken aan het roosteren waren. Om aan de Duitse soldaten uit te leggen wat er aan de hand was, bedachten ze snel een verhaal over een literaire bijeenkomst. Geniaal, toch?

Dus. Een leesclub. Met aardappelschillentaart. (Seriously, aardappelschillen?!) En een stel excentrieke eilandbewoners. Het klinkt al als een winnend recept, toch?

Juliet besluit naar Guernsey te reizen om de leden van de leesclub te ontmoeten. En daar ontmoet ze... een hoop interessante mensen. Is het liefde? Is het avontuur? Is het aardappelschillentaart? Who knows?!

De Characters!

Laten we eens kijken naar een paar van die geweldige personages:

Dawsey Adams

De eerder genoemde varkensboer. Een zachtaardige, intelligente man met een passie voor boeken. En waarschijnlijk de liefste varkensboer die je ooit zult ontmoeten. Misschien.

Elizabeth McKenna

De oprichtster van de leesclub. Een sterke, onafhankelijke vrouw die tijdens de bezetting alles deed om haar gemeenschap te beschermen. Een heldin, in feite.

Eben Ramsey

De lokale dokter. Een beetje grumpy, maar met een gouden hart. En waarschijnlijk ook een groot literatuurliefhebber.

Isola Pribby

De kruidenvrouw. Een tikkeltje excentriek, met een voorliefde voor gin en roddels. Elke gemeenschap heeft er wel één, toch?

Dit zijn nog maar een paar van de kleurrijke figuren die Guernsey bevolken. Elk personage heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen geheimen en zijn eigen quirks.

En dat is precies wat dit boek zo bijzonder maakt. Het gaat niet alleen om het verhaal, maar ook om de mensen die het vertellen. Je gaat van ze houden, je gaat met ze lachen en je gaat met ze huilen (waarschijnlijk). Bereid je voor.

Waarom is dit boek zo fijn?

Oké, even serieus. (Voor zover dat lukt.) Waarom is The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society nou zo'n fijn boek om te lezen?

Nou, ten eerste, de setting. Guernsey is prachtig. Het eiland voelt bijna aan als een personage op zich. De zee, de kliffen, de kleine dorpjes... Het is allemaal zo sfeervol beschreven. Ik wil er heen! Jij ook?

Ten tweede, de humor. Het boek is echt grappig. Er zitten zoveel leuke dialogen en komische situaties in. Zelfs als het verhaal serieus is, is er altijd een vleugje humor om het luchtig te houden. Een glimlach op je gezicht is gegarandeerd. 😃

Ten derde, de liefde voor boeken. Het boek is een ode aan de kracht van verhalen. Het laat zien hoe boeken mensen kunnen verbinden, troost kunnen bieden en hoop kunnen geven, zelfs in de donkerste tijden. En wie houdt er nou niet van boeken?

Ten vierde, de menselijkheid. De personages in dit boek zijn zo realistisch en herkenbaar. Ze zijn niet perfect, ze maken fouten, maar ze proberen altijd hun best te doen. Het zijn gewoon mensen van vlees en bloed. Net als jij en ik. Misschien.

En tenslotte, de aardappelschillentaart. (Grapje! 😉) Maar serieus, de taart is wel een belangrijk symbool in het verhaal. Het staat voor de veerkracht van de eilandbewoners, hun vermogen om van weinig iets te maken, hun creativiteit en hun liefde voor elkaar.

Het is gewoon een feel-good boek. Zo simpel is het. Een boek dat je warm van binnen maakt en je met een glimlach achterlaat. Wat wil je nog meer?

De Film!

Oh ja, er is ook een film! Met Lily James als Juliet Ashton. Ik vond hem best aardig, maar... (zoals altijd) het boek is beter, toch?

De film is mooi gefilmd en de cast is goed, maar het verhaal is een beetje versimpeld. Veel nuances zijn verloren gegaan. Maar als je van het boek hebt genoten, is de film zeker de moeite waard om te kijken.

En als je de film hebt gezien, wil je het boek vast lezen. Of andersom. 🤷‍♀️

Dus... Moet je dit lezen?

Ja! Ja, ja, ja! Als je op zoek bent naar een charmant, ontroerend en grappig boek, dan is The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society echt iets voor jou. Het is een perfect boek om mee te cocoonen op een regenachtige dag, met een kop thee en een dekentje.

Het is een boek dat je hart verwarmt en je eraan herinnert dat er altijd hoop is, zelfs in de donkerste tijden. En dat een aardappelschillentaart soms best lekker kan zijn. Oké, misschien niet. Maar je snapt het punt.

Dus waar wacht je nog op? Ga het lezen! En laat me weten wat je ervan vond! En misschien kunnen we samen een aardappelschillentaart bakken. (Of niet. 😜)

Tot de volgende babbel! En vergeet niet: lees meer boeken! Het is goed voor je!