Govert De Roos Prince Boek

Oké, laten we het even hebben over Govert de Roos en dat boek, Prince. Nee, niet de Kleine Prins, hoewel dat ook een klassieker is. We hebben het hier over de Prince die paars droeg, gitaar liet gieren en muzikale grenzen opzocht alsof het de leukste zoektocht ooit was. En Govert de Roos? Die legde dat allemaal vast. Met een camera. En later, met dat boek.

Je kent het wel. Je scrolt door je Instagram en ziet een foto. BAM! Perfecte compositie, de juiste lichtval, het moment gevangen. Je denkt: "Wauw, dat wil ik ook!" Nou, Govert de Roos deed dat dus in het pre-Instagram tijdperk, met artiesten die (laten we eerlijk zijn) soms een tikkeltje... eh... uitdagend waren. Prince was daar geen uitzondering op.

Dus, Govert de Roos fotografeerde Prince. Punt. Maar het is natuurlijk veel meer dan dat. Denk je eens in: je bent fotograaf en je krijgt de kans om Prince, de Muzikale Messias, vast te leggen. Niet even snel backstage, maar écht, dichtbij. De verantwoordelijkheid! Het zweet op je bovenlip! Het is een beetje alsof je als bakker gevraagd wordt om de verjaardagstaart voor Beyoncé te maken. Je wilt leveren, je wilt indruk maken, je wilt niet dat er iéts misgaat.

En leveren, dat deed De Roos. Zijn foto’s van Prince zijn iconisch. Ze vangen de energie, de sensualiteit, de pure muzikale genialiteit. Het is alsof je door een venster kijkt naar een moment dat anders verloren zou zijn gegaan. Het is alsof je even Purple Rain inademt.

Het boek Prince is dan ook meer dan een verzameling foto’s. Het is een tijdmachine. Een trip down memory lane voor degenen die de jaren '80 en '90 bewust hebben meegemaakt. En een eye-opener voor de jongere generatie die Prince misschien alleen kent van Spotify en YouTube.

Heb je wel eens zo'n moment gehad dat je een oude foto terugvond? Eentje die je helemaal was vergeten? Zo'n foto die je meteen terug slingert naar die tijd, de geuren, de mensen, de muziek? Dat is wat dit boek doet. Het is een visuele soundtrack van een legendarische artiest.

Waarom Govert de Roos?

Waarom nou Govert de Roos en niet iemand anders? Goede vraag. Het antwoord is simpel: hij had de skills, de toegang en, misschien nog wel het belangrijkste, de sensibiliteit om Prince op de juiste manier vast te leggen. Hij was geen fanboy die per se een selfie wilde scoren, hij was een professional die begreep wat er nodig was om een verhaal te vertellen met beelden. En hij had vast een ijzersterke lever, gezien de levensstijl die artiesten er toentertijd op nahielden.

Bedenk je eens: je bent op een feestje en iedereen wil met de jarige op de foto. Chaos! Iedereen trekt aan diegene, iedereen staat in de weg. De Roos moest in feite hetzelfde doen, maar dan met Prince, omringd door zijn entourage, managers, groupies... Je snapt het idee. Geen makkelijke klus.

En dan dat boek. Prince. Het is een lijvig ding, vol met prachtige foto's. Je bladert er doorheen en je voelt de passie van De Roos voor zijn vak. Je voelt de energie van Prince. Je voelt... oké, misschien voel je niet letterlijk iets, maar je snapt wat ik bedoel. Het is een emotionele ervaring, verpakt in een mooi koffietafelboek.

Een kijkje achter de schermen

Wat ik me altijd afvraag is: wat gebeurde er achter de schermen? Wat was de klik tussen De Roos en Prince? Hoe zorgde De Roos ervoor dat Prince zich op zijn gemak voelde voor de camera? Waren er epic momenten van onenigheid? Waren er grappige anekdotes? Ik hoop stiekem dat er een vervolgboek komt met alle behind the scenes verhalen. Dat zou pas echt smullen zijn. Een soort making-of, maar dan met meer paars en glitter.

Stel je voor: je zit met Govert de Roos aan de keukentafel en hij vertelt je over die shoot in Paisley Park. Hij vertelt over Prince die plotseling een gitaarsolo begint te spelen, over de danseressen die in de coulissen wachten, over de spanning in de lucht. Dat zou toch fantastisch zijn? Ik zou er direct een kop koffie voor halen (met een scheutje Bailey's, voor de sfeer).

Meer dan alleen foto’s

Prince is meer dan een boek met foto’s. Het is een cultureel document. Het is een getuigenis van een tijdperk. Het is een eerbetoon aan een genie. En het is een bewijs van het talent van Govert de Roos. Hij wist Prince te vangen in zijn essentie, in zijn kracht, in zijn kwetsbaarheid. Dat is knap. Echt heel knap.

Denk er maar eens over na. Over 50 jaar vinden ze dit boek terug in een of andere stoffige doos op zolder. Iemand bladert er doorheen en denkt: "Wauw, wie was die Prince eigenlijk? En wie was die Govert de Roos die hem zo mooi heeft vastgelegd?" Dat is toch de ultieme erfenis, nietwaar?.

Dus, als je op zoek bent naar een boek dat je inspireert, dat je aan het denken zet, dat je laat glimlachen en dat je onderdompelt in een wereld van muziek en creativiteit, dan is Prince, gefotografeerd door Govert de Roos, zeker de moeite waard. Misschien is het niet de oplossing voor al je problemen, maar het is wel een fijne afleiding. En wie weet, misschien inspireert het je wel om zelf de camera te pakken en de wereld om je heen vast te leggen. Wie weet ben jij wel de volgende Govert de Roos.

En mocht je Prince nog nooit gehoord hebben (wat ik me nauwelijks kan voorstellen), dan is dit boek een perfecte introductie. Het is een visuele samenvatting van een ongelooflijke carrière. Een soort Prince for Dummies, maar dan met prachtige foto’s in plaats van saaie tekst.

En als je het boek niks vindt? Tja, dan heb je in ieder geval een mooie onderzetter voor je koffie. Maar ik denk niet dat dat gaat gebeuren.