Go Tell The Bees That I Am Gone

Oké, even eerlijk. Ik stond dus in de boekenwinkel, op zoek naar een leuk cadeautje voor m'n moeder (jaja, ik ben een braaf kind). En daar, in een hoekje met allemaal historische romans die er uitzagen alsof ze elk moment uit elkaar konden vallen, zag ik 'm staan. Go Tell the Bees That I Am Gone. Ik moet toegeven, ik had er al vaag iets over gehoord, maar het was nooit echt op mijn radar verschenen. Ik dacht iets van: "Weer zo'n klef liefdesverhaal in Schotland, gaap." Maar de titel… die bleef hangen. "Go Tell the Bees That I Am Gone." Zo'n titel schreeuwt toch om aandacht, of niet? Alsof er een geheim fluistert… of een super belangrijk bijen-gerelateerd drama op het punt staat te gebeuren. Nou, ik kon de verleiding niet weerstaan. En ik ben blij dat ik dat niet deed!

Wat dat cadeautje voor m'n moeder betreft… laten we zeggen dat ze nu een exemplaar van Go Tell the Bees... heeft én iets anders. 😉

Wat is "Go Tell the Bees..." eigenlijk?

Voor degenen die net zo clueless waren als ik (en geloof me, dat is een veilige haven!), Go Tell the Bees That I Am Gone is het negende boek in de Outlander-serie van Diana Gabaldon. Jazeker, negen! Jeetje mina, dat is best een commitment, hè? Serieus, wie heeft er tegenwoordig nog tijd voor zo'n lange serie? Blijkbaar dus genoeg mensen, want die boeken vliegen als warme broodjes over de toonbank! Maar even terug naar de kern: de serie volgt de avonturen van Claire Randall, een vrouw uit de 20e eeuw die op magische wijze terug in de tijd reist naar het 18e-eeuwse Schotland. Daar ontmoet ze de knappe Jamie Fraser (swoon, want laten we eerlijk zijn, elke historische roman heeft een knappe man nodig) en… nou ja, de rest is geschiedenis. Letterlijk.

"Maar… bijen? Wat hebben bijen hiermee te maken?" hoor ik je denken. Goede vraag! Het is een oud bijgeloof dat je de bijen moet vertellen over belangrijke gebeurtenissen in je leven, zoals een geboorte, een huwelijk, of… jawel, een sterfgeval. Zo voorkom je dat de bijen weglopen (of wegvliegen, in dit geval) en hun honing niet meer produceren. Beetje vreemd, maar ook wel weer poëtisch, vind je niet? Het idee dat deze kleine beestjes zo belangrijk zijn dat je ze moet informeren over de gang van zaken… Het geeft een heel speciale dimensie aan het verhaal.

Waarom je het (misschien) wil lezen

Oké, oké, ik snap het. Negen boeken is best een investering. Maar hier zijn een paar redenen waarom je het (misschien!) toch zou willen proberen:

• Tijdreizen! Wie houdt er niet van een goed tijdreisverhaal? De manier waarop Gabaldon de details van de 18e eeuw tot leven brengt is echt indrukwekkend. Je waant je er gewoon.
• Liefde! Natuurlijk. Jamie en Claire's relatie is het hart van de serie. Het is een liefde die de tijd trotseert, vol drama, passie en… ja, ook wel wat cheesy momenten. (Maar hé, dat hoort erbij, toch?)
• Geschiedenis! Gabaldon heeft haar research gedaan! Je leert echt iets over de geschiedenis van Schotland en Amerika in de 18e eeuw. En dat terwijl je je vermaakt met een spannend verhaal. Top!
• Drama! Oh boy, is er drama. Oorlog, politieke intriges, familievetes, kidnapping… noem het maar op, Outlander heeft het. Saai wordt het in ieder geval nooit.
• De bijen! Nou ja, oké, de bijen spelen niet de hele tijd een hoofdrol, maar het concept is er wel en het geeft een mooi extra laagje aan het verhaal.

"Maar ik heb geen tijd voor negen boeken!" Ja, dat snap ik. Misschien kun je beginnen met het eerste boek, Outlander (ook wel bekend als De Reiziger in het Nederlands). Kijk of het je bevalt. En anders is er altijd nog de tv-serie! Die is ook best goed, alhoewel, het boek is altijd beter, toch? 😉

Wat maakt "Go Tell the Bees..." anders?

Na acht boeken zou je denken dat Gabaldon wel uitgepraat zou zijn. Maar Go Tell the Bees That I Am Gone bewijst het tegendeel. Dit boek is… complex. Er gebeurt zoveel. De Amerikaanse Revolutie staat centraal, en dat brengt een heleboel nieuwe problemen en uitdagingen met zich mee voor Jamie en Claire en hun hele familie.

Wat je kunt verwachten:

• Oorlog! De Amerikaanse Revolutie is een bloedige en chaotische periode, en dat merk je in het boek. Verwacht veel actie, geweld en hartverscheurende momenten.
• Familie! De Fraser-clan staat centraal, en hun banden worden zwaar op de proef gesteld. Er zijn nieuwe personages, nieuwe allianties en… natuurlijk ook nieuwe vijanden.
• Intriges! Zoals altijd is er genoeg geruzie en gekonkel. Vertrouw niemand! (Behalve Jamie, natuurlijk. En Claire.)
• Emotie! Pak de tissues er maar bij! Dit boek is een rollercoaster aan emoties. Lachen, huilen, boos worden… je zult het allemaal meemaken.
• Bijen (een beetje)! Oké, laten we eerlijk zijn, er zijn niet heel veel bijen in het boek. Maar de titel blijft relevant! En er zijn wel een paar scènes die de magie van de natuur benadrukken.

Ik moet eerlijk zeggen dat Go Tell the Bees... me af en toe wel een beetje overweldigde. Er gebeurt gewoon zo veel! Soms voelde het alsof Gabaldon probeerde alles in één boek te proppen. Maar aan de andere kant… dat maakt het ook wel weer boeiend. Je weet nooit wat er om de hoek komt kijken!

Mijn Eindoordeel (en een waarschuwing!)

Al met al vond ik Go Tell the Bees That I Am Gone een boeiend, zij het soms wat chaotisch, vervolg op de Outlander-serie. Als je al fan bent, dan is dit een must-read. Verwacht geen perfecte afronding (want de serie is nog niet klaar!), maar wel een meeslepend verhaal vol liefde, avontuur en drama.

Maar… een kleine waarschuwing. Dit boek is niet voor tere zieltjes. Er zitten een paar behoorlijk heftige scènes in, dus wees gewaarschuwd. En als je nog niet bekend bent met de serie, dan zou ik zeker beginnen met het eerste boek. Anders ben je gegarandeerd de draad kwijt! (Geloof me, ik spreek uit ervaring. Ik heb bijna het tweede boek gelezen voor het eerste… bijna dan.)

Dus… ga jij de bijen vertellen dat Jamie en Claire terug zijn? Ik ben benieuwd! Laat me weten wat je ervan vindt! En vergeet niet… lezen is leuk! Zelfs als het negen boeken lang is. 😉