Geoff Dyer Out Of Sheer Rage

Oké, laten we het even hebben over woede. Niet dat subtiele, "ik vind je mening niet helemaal correct" woede, maar de echte, kokende, "ik wil een stoel door de kamer gooien" woede. Kent ge dat? Zoals wanneer je probeert een IKEA kast in elkaar te zetten en er blijft altijd een schroef over. Of wanneer je Wi-Fi er plots mee kapt tijdens het kijken van de finale van Bake Off?

Wel, Geoff Dyer, een schrijver die net zo'n wandelende verzameling is van observaties, zelfspot en briljante frustraties als wij allemaal, schreef er een heel boek over: Out of Sheer Rage. En het is hilarisch, juist omdat het zo herkenbaar is.

Waar gaat het eigenlijk over? (Of: "Ik probeer al 20 jaar D.H. Lawrence te schrijven...")

Op het eerste gezicht, gaat Out of Sheer Rage over Dyer's pogingen om een studie te schrijven over D.H. Lawrence. D.H. Lawrence, die schrijver van Lady Chatterley's Lover. Ken je hem nog? Het idee was dus: Geoff gaat de hele wereld rondreizen, Lawrenciaanse locaties bezoeken, diep nadenken en... tja, een goed boek schrijven. Maar wat er echt gebeurt? Chaos. Uitstelgedrag. En vooral, een enorme hoop woede.

Stel je voor: je hebt de perfecte inspiratie. Een briljant idee. Je zit klaar, je vingers klaar om te typen... en dan komt er een kat op je toetsenbord zitten. Of je buurman besluit om te gaan boren om 7 uur 's ochtends. Of je ontdekt dat je koffie op is. Dát is Out of Sheer Rage. Dat is het dagelijkse gevecht tegen de afleidingen en frustraties die het leven met zich meebrengt.

Dus, is het een boek over D.H. Lawrence, of…?

Eigenlijk, nee. Het is veel meer een boek over waarom het zo moeilijk is om een boek te schrijven. Of, nog breder, waarom het zo moeilijk is om iets productiefs te doen in het algemeen. Dyer belandt in allerlei zijpaden: hij gaat op vakantie, hij klaagt over zijn vrienden, hij maakt grapjes over zichzelf. Het lijkt alsof hij er alles aan doet om niet over D.H. Lawrence te schrijven. En dat is precies wat het boek zo leuk maakt. Het is zo verdomd menselijk.

Woede als drijfveer (of: “Ik ga het je laten zien!”)

De woede in Out of Sheer Rage is niet alleen destructief. Het is ook een soort drijfveer. Het is de frustratie die Dyer ertoe aanzet om iets te doen, zelfs als dat iets heel anders is dan wat hij oorspronkelijk van plan was. Het is diezelfde woede die je voelt als je je realiseert dat je je sleutels bent kwijtgeraakt net voor een belangrijke afspraak. Je wordt er pissig van, ja, maar die woede geeft je ook de energie om alles overhoop te halen tot je die sleutels hebt gevonden.

Denk er eens over na. Hoeveel keer heb je iets gedaan, niet omdat je het wilde doen, maar omdat je woedend was dat het nog niet gedaan was? Een rommelige garage opruimen na een vervelende dag op het werk? Een confrontatie aangaan met een vervelende collega? Die woede kan je echt in beweging zetten!

Belangrijk detail: Dyer is niet woedend op D.H. Lawrence zelf. Hij is woedend op de taak om over D.H. Lawrence te schrijven. Hij is woedend op de verwachtingen, de druk, de onzekerheid. Hij is woedend op alles wat tussen hem en het voltooien van het boek staat.

Het is ook gewoon grappig, oké?

Serieus, Out of Sheer Rage is echt grappig. Dyer heeft een droge, zelfrelativerende humor die perfect aansluit bij de alledaagse frustraties die hij beschrijft. Hij is niet bang om zichzelf belachelijk te maken, en dat maakt hem juist zo sympathiek. Je leest het boek en je denkt: "Ja, zo voel ik me dus ook vaak."

Enkele voorbeelden:

• Zijn beschrijvingen van zijn mislukte pogingen om te reizen in de voetsporen van Lawrence.
• Zijn klaagzang over de onvermijdelijke afleidingen van het moderne leven.
• Zijn hilarische analyses van zijn eigen uitstelgedrag.

Je leest dit en je herkent het allemaal. Het is alsof je een spiegel voorgehouden krijgt, maar dan wel eentje die je tegelijkertijd laat lachen om je eigen onvolkomenheden.

Dus, wat leren we hier van?

Out of Sheer Rage leert ons een paar belangrijke dingen:

• Het is oké om gefrustreerd te zijn. Het leven is niet altijd makkelijk. Soms lukt het niet om je doelen te bereiken. En dat is helemaal prima.
• Woede kan een nuttige emotie zijn. Zolang je het niet laat escaleren, kan woede je motiveren om actie te ondernemen en obstakels te overwinnen.
• Zelfspot is belangrijk. Een beetje humor kan een hoop ellende verzachten. En als je om jezelf kunt lachen, dan ben je al een heel eind.
• Perfectie is onbereikbaar. Het is beter om iets imperfects te doen dan helemaal niets.

Met andere woorden: Out of Sheer Rage is een boek voor iedereen die ooit heeft geworsteld met uitstelgedrag, frustratie en de onvermijdelijke chaos van het leven. Het is een boek dat je laat lachen, dat je troost biedt en dat je eraan herinnert dat je niet de enige bent die zich af en toe een beetje woedend voelt.

Dus, volgende keer dat je je rot voelt, denk dan aan Geoff Dyer en zijn D.H. Lawrence project. Adem diep in, lach erom en ga door. Want uiteindelijk is het leven te kort om je druk te maken om een ontbrekende IKEA schroef (of het schrijven van een proefschrift over D.H. Lawrence). Of toch wel? Misschien is dat juist de vonk die je nodig hebt. ;)