Gedicht Kat Annie M.g. Schmidt

Ken je dat? Dat je net lekker op de bank zit, een kop thee binnen handbereik, en dan ineens… POEF! Een gedachte die je hersenen in slingers hangt. Soms zijn dat diepe levensvragen (wat is de zin van een tosti-ijzer?) en soms is het gewoon… kattenkwaad. En daar komt Annie M.G. Schmidt om de hoek kijken.

Want laten we eerlijk zijn, Annie M.G. Schmidt begreep katten. Niet die statige, arrogante exemplaren die je op dure kattenshows ziet. Nee, ze begreep de echte katten. Die maffe, onvoorspelbare, soms ronduit idiote wezens die ons leven vullen met een mix van liefde en chaos. Haar gedicht 'Kat' is daar het perfecte voorbeeld van.

Kattenlogica, Geïllustreerd door Annie M.G.

Het gedicht 'Kat' is eigenlijk een soort handleiding voor het begrijpen van kattenlogica. En laten we wel wezen, kattenlogica… dat is een vak apart. Het is als proberen de kwantumfysica uit te leggen aan een goudvis. Je komt er niet uit.

Een kat die om drie uur 's nachts besluit dat het tijd is voor een opera-aria op je borst? Dat is 'm. Een kat die resoluut weigert om uit de doos te komen, ondanks dat de doos kleiner is dan een gemiddelde sok? Check. Een kat die met een blik van pure minachting naar je kijkt terwijl je hem net een gloednieuw, flitsend speeltje hebt gegeven, maar vervolgens wél helemaal uit z'n dak gaat op een simpel stukje touw? Bingo!

Annie M.G. Schmidt weet dit allemaal te vangen in simpele, maar o zo rake zinnen. Ze observeert. Ze lacht. En ze laat ons meelachen. Dat is de kracht van haar poëzie.

Een Kat als Spiegel van de Mens

Maar wacht eens even, is er niet méér aan de hand? Is 'Kat' niet meer dan alleen een grappige observatie van een dier? Misschien… misschien is het wel een spiegel. Een spiegel van ons eigen gedrag.

Denk er eens over na. Hoe vaak hebben we niet zelf een voorkeur voor het onverwachte, het onzinnige, het simpelweg… anders? Hoe vaak laten we ons niet leiden door impulsen die op het eerste gezicht nergens op slaan?

We kopen die dure schoenen, ook al hebben we er al tien paar. We blijven tot diep in de nacht series kijken, ook al weten we dat we de volgende dag compleet gesloopt zijn. We zeggen "ja" tegen dingen waar we eigenlijk "nee" tegen zouden moeten zeggen. Klinkt bekend, toch?

De kat, in al haar eigenaardigheid, is dus misschien wel een metafoor voor de menselijke natuur. Een herinnering dat we niet altijd alles hoeven te rationaliseren. Dat het soms prima is om gewoon te doen waar je zin in hebt, zonder al te veel na te denken.

Annie M.G. Schmidt: De Koningin van de Relateerbaarheid

Wat Annie M.G. Schmidt zo geniaal maakt, is dat ze in staat is om diepe inzichten te verpakken in een luchtige, toegankelijke vorm. Ze is de koningin van de relateerbaarheid.

Haar gedichten zijn geen ingewikkelde, filosofische verhandelingen. Ze zijn als een gezellig gesprek met een goede vriendin, waarbij je samen lacht om de absurditeit van het leven. Ze zijn als een warme kop thee op een koude dag. Ze zijn… gewoon fijn.

De Eenvoud van het Genieten

En dat is misschien wel de belangrijkste les die we uit 'Kat' en uit het werk van Annie M.G. Schmidt in het algemeen kunnen trekken: de eenvoud van het genieten.

Het zit 'm niet in de grote, spectaculaire dingen. Het zit 'm in de kleine, alledaagse momenten. In het kijken naar een kat die onhandig achter een laserpointer aangaat. In het luisteren naar een kind dat met verwondering over een mier praat. In het voelen van de zon op je gezicht.

Die momenten maken het leven de moeite waard. En Annie M.G. Schmidt helpt ons om ze te zien.

Dus, de volgende keer…

Dus, de volgende keer dat je een kat ziet die iets compleet debiels doet, denk dan even aan Annie M.G. Schmidt. Lach erom. En besef dat je niet de enige bent die soms een beetje… katachtig is.

Want die kat, die is niet alleen een dier. Die is een spiegel. Een vriend. Een inspiratiebron.

En misschien, heel misschien, een beetje van onszelf.

En vergeet niet: het leven is te kort om niet af en toe achter een laserpointer aan te rennen.

Miauw!