Freida Mcfadden One By One

Ken je dat gevoel? Dat je een berg aan spullen hebt liggen, een onoverzichtelijke zooi eigenlijk, en je denkt: "Waar moet ik in hemelsnaam beginnen?!" Het voelt een beetje alsof je naar een buffet kijkt met duizend verschillende gerechten, maar je maag is maar groot genoeg voor één. Precies dat gevoel, maar dan vertaald naar een thrillerserie, dat is een beetje wat je krijgt bij Freida McFaddens One By One.

Freida McFadden, die vrouw is echt een koningin in het creëren van spanning die onder je huid kruipt. Ze is een beetje als die ene tante die altijd net iets te veel details vertelt over de familie drama tijdens het kerstdiner. Je weet dat het heftig wordt, maar je kunt gewoon niet wegkijken!

Maar One By One, waar gaat het nou eigenlijk over? Stel je voor: een groep tech-miljonairs, van die types die denken dat ze de wereld kunnen redden met hun appjes en hun 'disruptive' ideeën. Ze zitten op een afgelegen ski-resort, zogenaamd om te vergaderen, maar in werkelijkheid is het waarschijnlijk gewoon een excuus om te laten zien hoe rijk ze zijn en om elkaar de loef af te steken. Herkenbaar toch? Beetje zoals op een verjaardagsfeestje waar iedereen opschept over hun nieuwe auto of hun 'fantastische' vakantie naar Bali.

En dan, BAM!, sterft er iemand. En dan nog iemand. En nog iemand. Het is net een Agatha Christie verhaal, maar dan met iPhones en influencers in plaats van oude dames en theekransjes. Het is een warboel van verdachtmakingen, geheimen en natuurlijk heel veel geld. Je kunt het vergelijken met een spelletje Cluedo, maar dan met echte doden en een heleboel roddels. "Was het de butler met het pistool in de bibliotheek?" Nope, het is waarschijnlijk een CEO met een verborgen agenda op Instagram, in de jacuzzi.

Je vraagt je constant af: wie is de dader? Is het de overspannen marketingmanager die te veel Red Bull drinkt? De stille programmeur die altijd in de hoek zit te knutselen? Of is het toch de gladde CEO die meer geïnteresseerd is in zijn imago dan in de veiligheid van zijn medewerkers? Elk personage heeft zijn eigen geheimen en motieven, waardoor je blijft gissen tot het einde. Het is alsof je een puzzel aan het leggen bent waarbij de stukjes constant van vorm veranderen.

Waarom zou je het lezen?

Oké, oké, genoeg geklets. Waarom zou je in vredesnaam je tijd besteden aan het lezen van dit boek? Nou, om te beginnen is het gewoon vermakelijk. McFadden schrijft op zo'n manier dat je er meteen in zit. Je wordt meegezogen in het verhaal en voor je het weet ben je de helft van de nacht aan het doorlezen. Het is net als het kijken naar een reality-tv-programma: je weet dat het waarschijnlijk niet echt is, maar je kunt er gewoon niet mee stoppen.

Ten tweede, het boek is superspannend. Je zit constant op het puntje van je stoel. Je voelt de paranoia van de personages. Je bent bang voor elke schaduw en elk verdacht geluid. Het is alsof je in een achtbaan zit: je weet dat er enge momenten komen, maar je kunt niet wachten tot de volgende bocht.

Ten derde, de personages zijn herkenbaar. Ja, ze zijn misschien miljonairs en werken in de techwereld, maar onder al die glitter en glamour zijn het gewoon mensen met dezelfde onzekerheden, angsten en verlangens als jij en ik. Ze zijn jaloers op elkaar, ze liegen tegen elkaar, ze hebben allemaal wel iets te verbergen. Het is net een vergrote versie van je eigen vriendengroep, maar dan met een moordenaar erbij.

De "Aha!" momenten

Een van de dingen die McFadden zo goed doet, is het creëren van die "Aha!" momenten. Je denkt dat je het allemaal door hebt, dat je de dader hebt ontmaskerd, en dan, BOEM!, gooit ze er een plotwending in die je volledig van je sokken blaast. Het is alsof je een cadeautje uitpakt en er zit iets heel anders in dan je had verwacht. Soms is dat leuk, soms is dat een beetje teleurstellend, maar het is altijd verrassend.

Het is wel zo dat sommige plotwendingen een beetje vergezocht zijn. Soms denk je: "Oké, dat is wel heel toevallig." Maar hey, het is een thriller, geen documentaire. Je moet een beetje loslaten en gewoon meegaan met het verhaal. Het is net als het kijken naar een goochelaar: je weet dat het een truc is, maar je geniet er toch van.

Verwacht geen diepgaande psychologische analyses van de personages. Dit is geen Dostojevski. Dit is popcorn-literatuur. Het is bedoeld om je te vermaken, om je te laten lachen, om je te laten rillen van de spanning. Het is het perfecte boek om te lezen als je even wilt ontsnappen aan de realiteit. Het is als een zak chips: je weet dat het niet goed voor je is, maar je kunt er gewoon niet genoeg van krijgen.

Denk er eens over na: ben je weleens op een bedrijfsuitje geweest waar de sfeer net iets te gespannen was? Waar je voelde dat er iets onder de oppervlakte broeide? Dat is One By One in een notendop. Alleen dan met meer bloed en minder awkward team-building activiteiten.

Kortom, als je op zoek bent naar een spannende thriller die je in één adem uitleest, dan is One By One van Freida McFadden zeker een aanrader. Het is een boek dat je niet snel zult vergeten, al is het maar omdat je er de hele tijd over zult praten met je vrienden. Het is net als een goede roddel: je kunt het gewoon niet voor jezelf houden!

Dus pak een dekentje, zet de thee (of de wijn, we oordelen niet) en duik in het verhaal. Bereid je voor op een wild ritje!