Follett Pillars Of The Earth

Zo, lieve mensen, zet je koffie neer, trek een stoel bij en luister goed. Ik ga jullie vandaag vertellen over een verhaal dat groter is dan mijn schoonmoeder’s kerstkrans, epischer dan een aflevering van Game of Thrones (minus de draken, helaas), en steenhard – letterlijk! Ik heb het over Ken Follett’s The Pillars of the Earth, of in goed Nederlands: De Kathedraal. Jawel, een boek over... tromgeroffel ... een kathedraal! Klinkt saai? Nou, wacht maar even. Dit is geen college over middeleeuwse architectuur (alhoewel, er zit wel wat architectuur in). Dit is een soap opera vermomd als historisch epos, compleet met helden, schurken, romantiek, verraad en meer steen dan je ooit in je leven zult zien. Serieus, na dit boek ga je elke steen in je tuin wantrouwen.

Waar gaat het eigenlijk over?

Oké, back to basics. De Kathedraal speelt zich af in de 12e eeuw in Engeland, een tijd waarin koningen met elkaar op de vuist gingen, de kerk de macht had (meer dan tegenwoordig, dus), en het leven in het algemeen net iets minder gezellig was dan nu. Denk aan modder, honger, pest, en constant de angst dat een of andere ridder je dorp plat komt branden. Lekker, toch?

Het verhaal draait om een paar hoofdfiguren wiens levens op wonderbaarlijke (en soms rampzalige) wijze met elkaar verweven raken. We hebben Tom Builder, een geniale (maar straatarme) bouwer met een obsessie voor kathedralen. Hij droomt van het bouwen van een kathedraal die zo mooi is dat God zelf jaloers wordt. Nou ja, bijna dan. Vervolgens hebben we Philip, een prior (een soort van manager van een klooster) met een goed hart en een voorliefde voor politiek gekonkel. En dan is er nog Aliena, een intelligente en onafhankelijke jonge vrouw die heel wat ellende over zich heen krijgt, maar zich staande weet te houden in een mannenwereld. En natuurlijk, we mogen de bad guys niet vergeten! Denk aan de sadistische William Hamleigh, die het iedereen zo zuur mogelijk probeert te maken, en de bisschop Waleran Bigod, een meester in de manipulatie en een wandelend complot.

Kortom, het is een recept voor drama, sensatie en héél veel middeleeuwse intriges.

De Kathedraal als Hoofdrolspeler

Nu, ik zei al dat het boek over een kathedraal gaat, maar dat is niet helemaal waar. De kathedraal is het verhaal. Het is meer dan alleen een gebouw; het is een symbool van hoop, ambitie, geloof, en de menselijke drang om iets groots en blijvends te creëren. Het bouwen van de kathedraal van Kingsbridge (de fictieve plek waar het verhaal zich afspeelt) is een gigantische onderneming die jaren duurt en het leven van iedereen in de omgeving beïnvloedt. Denk aan een enorm bouwproject, maar dan zonder bouwvakkers met hippe koptelefoons en een frietkraam op de hoek. In plaats daarvan: hard labeur, gevaarlijke constructies, en af en toe een vallende steen die je dag (en je leven) behoorlijk kan verpesten.

Hier een paar redenen waarom die kathedraal zo belangrijk is:

• Een bron van economische voorspoed: Het bouwen van de kathedraal trekt ambachtslieden, handelaren en andere mensen aan, waardoor Kingsbridge van een klein dorpje in een bruisende stad verandert. Denk aan de komst van de Action in een klein dorp, maar dan keer duizend.
• Een strijdtoneel voor politieke macht: De kathedraal is ook een bron van conflict tussen de kerk en de adel, die allebei proberen hun invloed te vergroten. Het is een soort middeleeuwse versie van een bedrijfsovername, maar dan met meer zwaarden en minder PowerPoint-presentaties.
• Een plek van spirituele betekenis: Voor veel mensen in Kingsbridge is de kathedraal een plek van hoop, troost en inspiratie. Het is een plek waar ze hun geloof kunnen uiten en zich verbonden voelen met iets groters dan zichzelf. En dat is belangrijk, want laten we eerlijk zijn, in de 12e eeuw had je niet echt Netflix om je op te vrolijken.

Waarom is het zo’n dikke pil (en is het de moeite waard)?

Oké, laten we eerlijk zijn: De Kathedraal is geen dun boekje voor op het strand. Het is een baksteen van een boek, zeg maar gerust een halve kathedraal. Maar laat je niet afschrikken door de omvang! Ken Follett is een meester in het vertellen van verhalen. Hij sleept je mee in de levens van zijn personages en laat je niet meer los tot de laatste pagina. En ja, er zijn veel pagina's. Serieus, je zou er iemand mee knock-out kunnen slaan. Maar het is het waard!

Hier zijn een paar redenen waarom je De Kathedraal (ondanks de dikte) zou moeten lezen:

• Intrigerende personages: Van de ambitieuze Tom Builder tot de sluwe Waleran Bigod, de personages in De Kathedraal zijn complex, boeiend en soms ronduit irritant (op een goede manier!). Je zult ze haten, van ze houden, voor ze juichen en ze vervloeken. Kortom, je zult je met ze verbonden voelen.
• Een fascinerend kijkje in de middeleeuwen: Follett heeft uitstekend onderzoek gedaan naar het leven in de 12e eeuw. Hij weet de sfeer, de gebruiken en de uitdagingen van die tijd op een overtuigende manier tot leven te brengen. Je leert over de bouwtechnieken van kathedralen, de politieke intriges aan het hof en de dagelijkse beslommeringen van de gewone mensen. Het is bijna alsof je er zelf bij bent (maar dan zonder de stank en de modder).
• Een verhaal vol spanning en avontuur: Er gebeurt altijd wel iets in De Kathedraal. Er zijn veldslagen, branden, samenzweringen, liefdesaffaires, en nog veel meer. Je zult je geen moment vervelen! Het is alsof je naar een middeleeuwse achtbaan kijkt (maar dan zonder beugels, dus hou je goed vast!).
• Een epische saga over hoop en doorzettingsvermogen: Ondanks alle tegenslagen en moeilijkheden, blijven de personages in De Kathedraal vechten voor hun dromen. Het is een verhaal over de menselijke wil om te overleven, te creëren en te streven naar iets beters. En dat is een boodschap die altijd relevant is, ongeacht of je in de 12e eeuw of in de 21e eeuw leeft.

Feitjes die je waarschijnlijk niet wist (en misschien ook niet wilt weten)

Oké, nog een paar leuke feitjes om indruk te maken op je vrienden (of om ze juist weg te jagen met je obsessie voor middeleeuwse kathedralen):

• Ken Follett heeft er decennia over gedaan om De Kathedraal te schrijven: Hij begon in de jaren '70 met research en het boek werd uiteindelijk gepubliceerd in 1989. Dat is langer dan het duurt om een echte kathedraal te bouwen!
• Het boek is gebaseerd op echte kathedralen: Follett liet zich inspireren door de kathedralen van Salisbury en Wells in Engeland. Dus als je ooit in de buurt bent, ga ze zeker bezoeken! (En neem een helm mee, voor het geval er een steen valt).
• Er zijn meerdere vervolgen op De Kathedraal: Follett heeft nog een paar boeken geschreven die zich in dezelfde wereld afspelen, waaronder World Without End en A Column of Fire. Dus als je verslaafd bent aan Kingsbridge, hoef je je geen zorgen te maken dat je zonder zit.
• De Kathedraal is verfilmd (meerdere keren): Er is een miniserie met Ian McShane als Waleran Bigod (een perfecte casting, trouwens), en er is ook een computerspel. Dus als je geen zin hebt om het boek te lezen, kun je altijd nog de luie optie kiezen. (Maar het boek is beter, echt waar!)

Dus, is het de moeite waard?

Absoluut! Ja, De Kathedraal is een dik boek. Ja, het speelt zich af in de middeleeuwen. En ja, het gaat (deels) over het bouwen van een kathedraal. Maar het is ook een meeslepend, spannend en ontroerend verhaal dat je niet snel zult vergeten. Het is een boek dat je meeneemt naar een andere tijd en je laat kennismaken met personages die je aan het hart zullen gaan. Het is een boek dat je laat nadenken over de menselijke natuur, de kracht van geloof en de schoonheid van kunst. En, niet te vergeten, het is een perfect excuus om jezelf een paar dagen op te sluiten en de rest van de wereld te vergeten. Dus pak een kop thee (of een biertje, als je je avontuurlijk voelt), zoek een comfortabele stoel en duik in de wereld van De Kathedraal. Je zult er geen spijt van krijgen (tenzij je een hekel hebt aan stenen, dan misschien wel).