Film De Helaasheid Der Dingen

Oké, laten we eerlijk zijn. Wie heeft er niet minstens één keer in zijn leven gekeken naar een situatie en gedacht: "Amai, dit is echt de miserie." Het leven is soms net een goochelshow, maar in plaats van konijnen trekt de goochelaar er vooral onverwachte kopzorgen uit zijn hoed. En dat gevoel, dat vangt de film "De Helaasheid Der Dingen" (The Misfortunates) perfect.

Je kent het wel: je bent te laat voor een afspraak, je koffie morst over je witte hemd, en je fietsband staat plat. In plaats van één probleem heb je er plots drie! Wel, "De Helaasheid Der Dingen" is alsof die opeenstapeling van miserie is samengeperst tot een film. Maar dan wel een film die je óók aan het lachen brengt, hoe bizar dat ook klinkt.

Waar gaat het over? En waarom zou het jou boeien?

De film, gebaseerd op het semi-autobiografische boek van Dimitri Verhulst, volgt de jonge Gunther Strobbe, die opgroeit in een nest vol ongebreidelde mannen: zijn vader, zijn ooms, allemaal stuk voor stuk kampioenen in...tja, in wat eigenlijk? Feesten, drinken, niks doen en de boel op stelten zetten. Dat is het zo ongeveer.

Klinkt als een triest verhaal, toch? Dat is het ook, deels. Maar het is vooral hilarisch omdat de situaties zo overdreven en herkenbaar zijn. Heb je ooit een familiebijeenkomst gehad waar alles vlot verliep en iedereen zich keurig gedroeg? Precies. De Strobbes nemen die ongeschreven regels van familiediners en gooien ze regelrecht het raam uit.

Waarom zou je je erin moeten verdiepen? Omdat het, ondanks de extreme situaties, gaat over liefde, familiebanden, en de worsteling om je eigen pad te kiezen. Gunther wil ontsnappen aan de cirkel van miserie die zijn familie lijkt te achtervolgen. Dat is een struggle die veel mensen herkennen, of je nu in een chaotische familie opgroeit of niet.

Een vleugje realiteit, een snuifje overdrijving

De film schuwt de realiteit niet. Er is sprake van armoede, alcoholisme en verwaarlozing. Maar die zware thema's worden gebracht met een droge humor die je soms doet grinniken en soms met je ogen doet rollen. Het is die mix die de film zo bijzonder maakt.

Stel je voor: je bent aan het wachten op de bus, en de ene na de andere persoon komt aangelopen, allemaal met hun eigen verhaal. De ene is zijn sleutels vergeten, de ander heeft een gat in zijn broek, en weer een ander heeft ruzie met zijn partner. "De Helaasheid Der Dingen" is als die bushalte, maar dan in filmvorm. Iedereen brengt zijn eigen miserie mee, en samen vormen ze een kleurrijk, zij het ietwat triest, geheel.

De film zit vol met memorabele scènes. De bierestafette op de begrafenis, de pogingen van de ooms om een normale baan te vinden (spoiler alert: het loopt niet goed af), en de momenten waarop Gunther wanhopig probeert om aan zijn uitzichtloze situatie te ontsnappen. Het zijn scènes die je bijblijven, niet omdat ze perfect zijn, maar juist omdat ze zo imperfect en menselijk zijn.

Waarom deze film een lach en een traan verdient

Het knappe aan "De Helaasheid Der Dingen" is dat het je laat lachen om de absurditeit van het leven, terwijl het je tegelijkertijd doet nadenken over de serieuze kant van de zaak. De film laat je zien dat het oké is om te lachen om je eigen miserie, zolang je maar niet vergeet dat er ook een keerzijde is.

Heb je bijvoorbeeld ooit een blunder begaan op je werk? Iets stom gedaan waar je je achteraf vreselijk voor schaamde? De Strobbes tillen blunders naar een nieuw niveau. Hun flaters zijn zo spectaculair dat je bijna jaloers zou worden op hun onverschrokkenheid. En juist dat maakt het zo vermakelijk. Ze leven zonder filter, zonder gêne. Iets wat veel mensen in hun dagelijkse leven wel missen.

Maar de film is meer dan alleen maar lachen. Het is ook een ode aan de veerkracht. Gunther groeit op in een omgeving die verre van ideaal is, maar hij geeft niet op. Hij blijft dromen van een beter leven, en uiteindelijk lukt het hem ook om zijn eigen weg te vinden. Dat is een boodschap die hoop geeft, zelfs als het leven je even tegenzit.

Een aanrader? Absoluut!

"De Helaasheid Der Dingen" is een film die je niet snel zult vergeten. Het is een rauwe, eerlijke en hilarische kijk op het leven, met al zijn ups en downs. Het is een film die je doet lachen, huilen en nadenken. En dat is precies wat een goede film moet doen.

Dus, als je zin hebt in een avondje lachen en relativeren, zet dan "De Helaasheid Der Dingen" op. Bereid je voor op een rollercoaster van emoties, en wees niet verbaasd als je jezelf herkent in de struggles van de Strobbes. Want uiteindelijk is iedereen wel eens een beetje "helaas".

Verwacht geen Hollywood-glamour of happy endings. Verwacht echtheid, humor en een flinke dosis miserie. Maar bovenal: verwacht een film die je bijblijft, lang nadat de aftiteling is afgelopen.

En onthoud: zelfs als alles tegenzit, is er altijd wel iets om over te lachen. Of in ieder geval, om een goeie film over te maken!