Fifty Shades Of Gray Novel

Nou, luister eens, ik ga je vandaag een verhaal vertellen. Een verhaal over een boek. Een boek dat zo populair was, dat je oma er waarschijnlijk ook over heeft gelezen. Ja, je raadt het al, we hebben het over Fifty Shades of Grey. Bereid je voor, want dit wordt een rollercoaster aan awkwardly beschreven romances, helikopters en heel veel grijstinten.

Hoe het allemaal begon: Twilight fanfiction?!

Ja, je leest het goed. Fifty Shades of Grey begon als fanfiction. Fanfiction over Twilight, jawel, dat vampierverhaal waar je waarschijnlijk stiekem van genoot, ook al gaf je het nooit toe. Schrijfster E.L. James, die toen nog een anonieme huisvrouw was, schreef online verhalen over Bella Swan en Edward Cullen, maar dan… een beetje anders. Een beetje… pikant. Zo pikant zelfs, dat ze besloot het maar helemaal om te schrijven en de vampieren te vervangen door… tja, een steenrijke zakenman met een voorliefde voor touwen. Dus, bedenk dit: zonder de sparkly vampieren, geen Mr. Grey! Is dat niet te gek voor woorden?!

Ze veranderde de namen, haalde de bovennatuurlijke elementen eruit, en BAM! Project Twilight werd Fifty Shades of Grey. In eerste instantie werd het als e-book gepubliceerd, en het duurde niet lang voordat het viraal ging. Als een lopend vuurtje, maar dan een vuurtje dat mensen verschrikkelijk graag wilden verspreiden. En wie kan ze dat kwalijk nemen, eerlijk?

Christian Grey: Superman met een whip

Laten we het over Christian Grey hebben, de man, de mythe, de legende… de man die waarschijnlijk elk cliché over rijke, beschadigde mannen in één persoon heeft weten te proppen. Serieus, als je een bingo kaart had met 'Trauma in zijn jeugd', 'Problemen met intimiteit', 'Obsessie met controle', 'Eigenaar van een helikopter' en 'Eigen penthouse met uitzicht', dan kon je meteen bingo roepen.

Hij is steenrijk (duh!), ongelooflijk aantrekkelijk (volgens het boek, tenminste), en hij heeft een geheim. Raad eens? Hij is dol op BDSM. Heel veel BDSM. Maar dan wel de soort BDSM die zo veilig en afgestemd is, dat je er bijna zelf een contract voor wil tekenen. Bijna. En dan is er nog zijn stoïcijnse blik. Goedemorgen, blik. Middag, blik. Avond, blik. Nacht, blik. Je zou haast denken dat hij een robot is, maar dan een robot met een zeer complexe en emotioneel onderdrukte persoonlijkheid. Het is gewoon de droom van elke vrouw, toch?

Anastasia Steele: Het lieve meisje dat de 'Bad Boy' temt

En dan is er Anastasia Steele, de heldin van het verhaal. Ze is jong, onschuldig, onhandig (want dat is blijkbaar aantrekkelijk) en, oh ja, ze is nog maagd. Klaar voor een transformatie. Ze ontmoet Christian Grey tijdens een interview voor de schoolkrant (want dat is logisch) en valt als een blok voor hem. Ondanks de vele rode vlaggen, de stalkerige trekjes en het feit dat hij haar meteen een contract voorlegt. Liefde maakt blind, zullen we maar zeggen.

Anastasia is, laten we eerlijk zijn, een beetje een Mary Sue. Ze is het perfecte slachtoffer voor Christians spelletjes. Ze is naïef genoeg om alles te geloven wat hij zegt, en ze is lief en zorgzaam genoeg om hem te willen 'redden'. Het klassieke 'meisje temt het beest'-verhaal, maar dan met zweepjes en blinddoeken. Want waarom niet?

Wat haar zo herkenbaar maakt voor velen, is waarschijnlijk het feit dat ze zichzelf nog moet ontdekken. Ze is op zoek naar zichzelf en haar seksualiteit. En ze heeft een zwak voor steenrijke, ietwat gestoorde mannen. Wie niet, toch?

Waarom was het zo’n succes?

De grote vraag natuurlijk: hoe kon zo'n boek, dat door veel critici werd afgekraakt vanwege de slechte schrijfstijl en het ongeloofwaardige plot, zo'n gigantisch succes worden? Wel, hier zijn een paar theorieën:

• Verboden vruchten: Seks verkoopt. Punt. En Fifty Shades of Grey zat bomvol seks. Maar dan wel de soort seks waar je je misschien een beetje schuldig over voelt om te lezen. De perfecte combinatie dus.
• Fantasie voor de huisvrouw: Het gaf vrouwen de kans om te ontsnappen aan de dagelijkse sleur en te dromen over een rijke, aantrekkelijke man die hen het hof maakte (zij het op een ietwat aparte manier).
• Makkelijk te lezen: De schrijfstijl was niet hoogstaand, maar dat maakte het juist toegankelijk voor een breed publiek. Je hoefde geen literatuurwetenschapper te zijn om het te begrijpen.
• De mond-tot-mondreclame: Toen het eenmaal viraal ging, verspreidde het zich als een olievlek via sociale media en gesprekken tussen vriendinnen. Iedereen had het erover.

En laten we eerlijk zijn, er hing ook een zeker taboe rond het boek. Het feit dat het openlijk over seks ging, maakte het aantrekkelijk voor mensen die normaal gesproken misschien geen erotische literatuur zouden lezen. Dus, de combinatie van schaamte en nieuwsgierigheid was waarschijnlijk een gouden formule.

De erfenis van 50 tinten

Of je het boek nu haat of er stiekem van genoten hebt, je kunt er niet omheen dat Fifty Shades of Grey een enorme impact heeft gehad op de popcultuur. Het heeft de weg vrijgemaakt voor andere erotische romans, het heeft BDSM meer mainstream gemaakt (hoewel sommigen zeggen dat het het ook verkeerd heeft voorgesteld), en het heeft talloze discussies over seks, consent en relaties op gang gebracht.

De filmadaptaties waren ook een succes, hoewel ze door critici net zo werden afgekraakt als de boeken. Dakota Johnson en Jamie Dornan deden hun best, maar het is moeilijk om een slechte dialoog en een onlogisch plot te redden. Maar hey, ze zagen er goed uit in dure kleding en deden spannende dingen in helikopters, toch?

Kortom, Fifty Shades of Grey is een fenomeen dat we niet snel zullen vergeten. Het is een boek dat ons heeft laten lachen, ons heeft laten blozen en ons heeft laten nadenken over wat we willen in een relatie. En misschien heeft het ons ook wel geleerd dat een beetje glitter en glamour, een steenrijke man, en een goed uitgeruste speelkamer soms genoeg zijn om de boel spannend te houden. Maar onthoud altijd: consent is key! (En een goede redacteur zou ook geen kwaad kunnen...)

En wat nu?

Wie weet wat de toekomst brengt. Misschien komt er een nieuwe reeks boeken die nóg controversiëler is. Misschien krijgen we een remake van de films met een betere scriptschrijver. Misschien vergeten we het allemaal ooit. Maar voor nu kunnen we nog steeds lachen om de awkward dialogen, de absurde situaties en het feit dat dit alles begon met een beetje fanfiction over sparkly vampieren. Proost daarop!

Dus, de volgende keer dat je je een beetje verveelt, pak dan Fifty Shades of Grey (of een parodie ervan) en geniet van de bizarre wereld van Christian en Anastasia. Je zult er geen spijt van krijgen. Of misschien wel. Maar je zult in ieder geval iets hebben om over te praten op de volgende koffiedate. En dat is toch wat het leven is, nietwaar? Koffie, roddels en boeken over rijke mannen met touwen.