Fantastic 4 And The Silver Surfer

Okay, luister even, want dit is een verhaal dat zo gek is, het zou zo uit een stripboek kunnen komen... oh wacht, dat ís het ook! We gaan het hebben over de Fantastic Four en die Silver Surfer. Je weet wel, die gast die over de ruimte zweeft op een surfplank die waarschijnlijk beter is dan de jouwe. Serieus, als ik zo'n plank had, zou ik nooit meer een auto nodig hebben. Files? Bye Felicia!

Stel je voor: je bent een wetenschapper, je vriendin is ook wetenschapper, je beste vriend is een piloot en zijn jongere broer... nou ja, die is er ook gewoon. Je besluit om in een raket te stappen die niet helemaal legaal is, flink wat kosmische straling op te vangen en BAM! Je hebt superkrachten. Dit is eigenlijk het hele begin van de Fantastic Four. Simpel toch?

Wie zijn deze figuren eigenlijk?

Laten we ze even snel voorstellen, voor het geval dat je onder een steen (of, erger nog, op een andere planeet) hebt gewoond:

• Reed Richards (Mr. Fantastic): De man die kan uitrekken. Handig als je de afstandsbediening wilt pakken zonder van de bank te komen. Wel een beetje vervelend als je hem een hand geeft, denk ik.
• Sue Storm (Invisible Woman): Ze kan zichzelf en andere dingen onzichtbaar maken. Perfect voor verjaardagen waar je niet naartoe wilt, of om stiekem koekjes te stelen uit de trommel.
• Johnny Storm (Human Torch): Hij kan vliegen en zichzelf in brand steken. Letterlijk. Waarschijnlijk erg onhandig bij barbecuefeestjes. "Johnny, doe jij even het vuur aan?" BOEM! Het hele park in brand.
• Ben Grimm (The Thing): Een rotsachtige kerel met superkracht. Hij is een beetje chagrijnig, maar stiekem een teddybeer. En hij heeft die iconische slogan: "It's clobberin' time!". Alsof je naar een potje straatvechten gaat en aankondigt: "Het is nu tijd om mensen een high-five te geven met mijn vuist!".

Samen vormen ze een disfunctionele, maar toch liefdevolle familie die de wereld redt... meestal van zichzelf. Ze hebben vaker ruzie met elkaar dan met de slechteriken, maar dat is het leuke eraan, toch?

En dan komt die Silver Surfer aangesurft...

Oké, nu wordt het pas echt vreemd. Stel je voor: je bent een kerel genaamd Norrin Radd, je woont op een vredige planeet genaamd Zenn-La, en dan komt er een gigantische planeet-etende god genaamd Galactus aan. Galactus heeft honger, en niet naar een cheeseburger. Hij wil jouw planeet opeten. Om je planeet te redden, bied je jezelf aan als Galactus' heraut. Je krijgt kosmische krachten, een zilveren huid, en... een surfplank. Ik weet het, het klinkt alsof iemand te veel pizza heeft gegeten voor het slapengaan.

De Silver Surfer's taak is om nieuwe planeten te vinden voor Galactus om op te peuzelen. Best lullig, toch? Alsof je een Uber Eats bezorger bent, maar in plaats van eten, bezorg je hele planeten aan een kosmische tiran. Het is ook een beetje alsof hij constant op zoek is naar de perfecte golf, behalve dat die golf een planeet is die op het punt staat vernietigd te worden. Beetje deprimerend, eigenlijk.

En dan ontmoet hij de Fantastic Four. Ze zijn niet echt blij dat hij een gigantische planeet-etende god naar de aarde heeft gelokt. Snap ik wel. Het is alsof je een nieuwe vriend mee naar huis neemt en hij begint meteen je koelkast leeg te eten. Beetje aso.

De Clash of the Titans (of, uh, een rotsachtige man en een zilveren surfer)

De Fantastic Four probeert de Silver Surfer te overtuigen dat Galactus een slechterik is. De Surfer is in het begin een beetje naïef, maar uiteindelijk realiseert hij zich dat het opeten van planeten toch niet zo'n leuke hobby is. Het is een beetje zoals wanneer je je realiseert dat die ene podcast waar je naar luistert eigenlijk best wel seksistisch is. Je moet je waarden heroverwegen, weet je wel?

Er volgt een groot gevecht, epische krachten worden ontketend, en uiteindelijk weet de Silver Surfer Galactus te stoppen. Hij keert zich tegen zijn meester, wat best dapper is, als je bedenkt dat je te maken hebt met een entiteit die planeten als snacks beschouwt. Galactus is niet blij (uiteraard) en straft de Surfer door hem vast te zetten op Aarde. Oeps.

Dit is eigenlijk het begin van de echte Silver Surfer verhalen. Gevangen op een planeet vol met mensen, leert hij over menselijkheid, liefde, en... ja, ook een beetje over kapitalisme. Hij ontdekt dat niet alle mensen helden zijn, maar dat er ook goede mensen zijn, en dat de Aarde eigenlijk best wel de moeite waard is om te redden. Het is een beetje als wanneer je verhuist naar een nieuwe stad en je realiseert dat het eigenlijk best wel meevalt, ondanks dat je er eerst vreselijk tegenop zag.

Waarom is dit verhaal zo cool?

Nou, er zijn een paar redenen:

• De schaal is gigantisch: We hebben het over kosmische wezens, planeten die worden opgegeten, en de redding van het universum. Het is allemaal best wel episch.
• De personages zijn complex: Ze zijn niet perfect. Ze maken fouten, ze hebben ruzie, en ze worstelen met hun krachten en verantwoordelijkheden. Net als wij! Behalve dan dat wij geen planeet-etende goden hoeven te stoppen. Meestal niet, tenminste.
• Het gaat over belangrijke thema's: Moraliteit, verantwoordelijkheid, opoffering, en de waarde van het leven. Het klinkt zwaar, maar het wordt allemaal op een leuke en spannende manier verteld.
• De Silver Surfer is gewoon een coole dude: Hij heeft een surfplank! Hij heeft kosmische krachten! Hij is zilver! Wat wil je nog meer? Een persoonlijke kok die hem intergalactische sandwiches maakt? Ok, dat zou ook wel cool zijn.

Uiteindelijk weet de Silver Surfer zijn vrijheid terug te krijgen en keert hij terug naar de kosmos. Hij blijft een eenzame zwerver, maar hij is vastbesloten om het universum te beschermen. En hij heeft ons allemaal geleerd dat zelfs een zilveren surfer met een kosmische surfplank een verschil kan maken. En dat je nooit een planeet-etende god moet vertrouwen. Dat is gewoon common sense.

Dus, de volgende keer dat je naar de lucht kijkt en je ziet een zilveren flits voorbijschieten, weet je dat het misschien wel de Silver Surfer is, op zoek naar de volgende golf... of misschien gewoon op weg naar huis na een lange dag planeten redden. In ieder geval is het een goed verhaal, toch?