Emily Wilde's Map Of The Otherlands

Ken je dat gevoel? Dat je eindelijk denkt de gebruiksaanwijzing van je Ikea-kast te snappen, en bam, er blijkt een pagina overgeslagen te zijn? Of dat je net lekker zit met een boek, en dan komt er zo'n vage droom langs die je compleet uit je verhaal rukt? Dat is een beetje de sfeer die Emily Wilde's Map of the Otherlands oproept. Alleen dan met feeën, trollen, en onzichtbare koninkrijken.

Het boek, het vervolg op Emily Wilde's Encyclopaedia of Faeries, is net als het eerste deel, geschreven alsof het een wetenschappelijk verslag is. Emily Wilde, de eigenzinnige en introverte docente aan Cambridge, reist af naar de meest afgelegen gebieden om feiten te verzamelen over de Fae. Stel je haar voor als een soort Indiana Jones, maar dan zonder de zweep en mét een enorme fascinatie voor sprookjesfiguren die je kop eraf willen bijten.

De queeste van Emily

In dit deel staat Emily voor een nieuwe uitdaging. Ze probeert de “Otherlands” te onderzoeken en in kaart te brengen, een verzameling van feeënkoninkrijken die eigenlijk niemand echt durft te bezoeken. Het is alsof je probeert de perfecte tosti te maken… op een fornuis dat je niet kent, met ingrediënten die je nog nooit hebt gezien, en terwijl een kat je constant probeert te saboteren. Oftewel: een heleboel gedoe.

Wat de queeste van Emily zo herkenbaar maakt, is haar koppigheid. Ze is vastberaden, zelfs wanneer alles tegenzit. We kennen het allemaal wel: die ene keer dat je per se zelf de badkamer wilde verbouwen, ondanks alle waarschuwingen van je partner/vrienden/buurvrouw. Of dat moment dat je dacht dat je echt wel die ingewikkelde taart kon bakken voor een verjaardag, terwijl je eigenlijk alleen maar een pak Dr. Oetker kon openknippen. Emily is net zo: ze gaat er vol voor, ook al weet ze dat het waarschijnlijk een complete chaos wordt.

En dan is er natuurlijk haar relatie met Wendell, haar collega-hoogleraar en... nou ja, iets anders. Het is een beetje ingewikkeld, zoals de meeste relaties in het echte leven. Ze houden van elkaar, ze irriteren elkaar, ze redden elkaars leven… Je kent het wel. Net als proberen de perfecte kerstboom te vinden: je begint vol goede moed, eindigt met naalden overal en een lichtelijk gefrustreerde partner.

De charme van detail

Wat dit boek zo speciaal maakt, is de aandacht voor detail. Auteur Heather Fawcett weet de wereld van de Fae tot leven te wekken met haar beschrijvingen van de magische wezens, de landschappen en de regels die daar gelden. Het is alsof je een reis maakt naar een plek waar alles net even anders is dan je gewend bent. Alsof je op vakantie gaat naar een land waar ze links rijden, rare gerechten eten, en waar je constant probeert te achterhalen wat de lokale gebruiken zijn zonder je compleet voor schut te zetten.

De humor is ook een groot pluspunt. Emily's droge opmerkingen en haar onhandigheid in sociale situaties zijn hilarisch. Het is het soort humor dat je herkent van jezelf, wanneer je probeert indruk te maken op iemand, en vervolgens struikelt over je eigen voeten terwijl je een glas wijn morst over iemands gloednieuwe witte blouse. Pijnlijk, maar achteraf hilarisch.

En laten we de vriendschap niet vergeten. Emily's relatie met haar vriendin Elsie is een belangrijk onderdeel van het verhaal. Elsie is de tegenpool van Emily: sociaal, extravert en altijd klaar om te helpen. Het is alsof je een beste vriend hebt die altijd je reddende engel is, of je nu verdwaald bent in de supermarkt of een hartverscheurende break-up doormaakt. Je weet dat ze er altijd voor je zijn.

Magie in het alledaagse

Uiteindelijk gaat Emily Wilde's Map of the Otherlands over meer dan alleen feeën en magische koninkrijken. Het gaat over vriendschap, liefde, zelfontdekking en de moed om je eigen pad te volgen, ook als dat pad vol obstakels ligt. Het is een verhaal dat je eraan herinnert dat er magie te vinden is in het alledaagse, als je maar goed genoeg kijkt.

Denk maar aan dat moment dat je per ongeluk de verkeerde trein neemt en ineens op een totaal onbekende plek belandt, die uiteindelijk blijkt een verborgen pareltje te zijn. Of dat je een oud liedje op de radio hoort en ineens terugdenkt aan een dierbare herinnering. Dat zijn momenten van magie, die je leven net iets specialer maken.

Dus, als je zin hebt in een boek dat je meeneemt op een avontuurlijke reis, dat je laat lachen en nadenken, en dat je eraan herinnert dat de wereld vol magie zit, dan is Emily Wilde's Map of the Otherlands zeker een aanrader. Het is alsof je een warme kop thee drinkt op een koude winterdag: comfortabel, geruststellend en heerlijk.

En wie weet, misschien kom je er wel achter dat er ook in jouw achtertuin wel eens een fee ronddwaalt. Je weet het nooit, toch?

Het is een boek dat je eraan herinnert dat de wereld om ons heen vol zit met verwondering, als we maar durven te kijken met een open geest, net als Emily Wilde. En dat, mijn beste lezers, is toch wel de moeite waard, nietwaar?