Door Of Stone Patrick Rothfuss

Zo, laten we het eens hebben over iets waar we allemaal een beetje (of heel erg) gefrustreerd over zijn: The Doors of Stone. Die derde Kingkiller Chronicle boek van Patrick Rothfuss. Ken je dat gevoel, dat je al járen op iets wacht, alsof je op de bus staat te wachten in de stromende regen, en die bus komt maar niet? Ja, precies dat.

We zijn allemaal fan, toch? Of tenminste, waren fan. Herinner je nog hoe The Name of the Wind je compleet van je sokken blies? Al die mysterie, die magie, die perfecte zinnen… Het was alsof je een hele nieuwe wereld ontdekte. En The Wise Man's Fear maakte het alleen maar erger, op een goede manier dan. Nog meer vragen, nog meer intriges. Maar ook… nog meer wachten. Oef.

En nu zitten we hier, jaren later, en The Doors of Stone… Tja, waar is het eigenlijk? Verscholen in de Fae-wereld? Achter een onzichtbare deur? Of gewoon… in de computer van Patrick Rothfuss, wachtend op het perfecte moment om te verschijnen? Wie zal het zeggen?

De eindeloze speculatie

Het internet staat vol met theorieën, voorspellingen, en wanhopige kreten om meer informatie. Elke keer dat Rothfuss iets zegt, hoe klein ook, barst er een complete analyse los. Is dit een hint? Betekent dat dat het boek bijna klaar is? Of gooit hij ons gewoon een bot toe om ons stil te houden? Goede vraag!

Sommige theorieën zijn echt hilarisch. Iemand opperde dat Rothfuss eigenlijk helemaal geen schrijver is, maar een Fae-wezen dat ons aan het trollen is. Of dat hij het boek al lang af heeft, maar het bewaart voor een apocalyptische situatie, als een soort literaire tijdbom. Ik bedoel, het zou me niks verbazen, eerlijk gezegd.

En dan zijn er de meer serieuze speculaties. Gaat Kvothe de held spelen? Gaat hij alles verklaren? Of eindigt alles in een complete tragedie? Zal Denna nog leven? (Please zeg ja!). Het zijn allemaal vragen die ons ’s nachts wakker houden. Serieus, ik heb er al nachten van wakker gelegen!

Wat is de hold-up?

Dat is de vraag die iedereen wil weten, toch? Waarom duurt het zo lang? Is Rothfuss een perfectionist? Is hij overweldigd door de verwachtingen? Heeft hij last van writer's block? Misschien wel alle drie. Schrijven is hard, en schrijven na het succes van de eerste twee boeken, dat is pas echt een uitdaging. Stel je voor, je moet een meesterwerk afleveren, terwijl miljoenen ogen je in de gaten houden. Brrr.

Misschien is hij wel aan het wachten op inspiratie. Misschien heeft hij de perfecte plot nog niet gevonden. Of misschien is hij gewoon… aan het leven. Soms vergeten we dat schrijvers ook gewoon mensen zijn. Die ook boodschappen moeten doen, de was moeten doen en Netflix moeten kijken. Alhoewel, Netflix kijken zou toch wel ten koste gaan van onze leeshonger, nietwaar?

Maar eerlijk is eerlijk, de lange wachttijd begint wel een beetje te knagen. Het is alsof je een fantastische serie kijkt, en dan wordt die opeens gecanceld na twee seizoenen. Het is gewoon… niet eerlijk. En ja, ik weet het, Rothfuss is ons niks verschuldigd. Maar toch… We willen het boek! We hebben het nodig! Het is alsof er een gat in ons hart zit, in de vorm van een Doors of Stone. Snif!

Hoop doet leven (of toch niet?)

Maar laten we de hoop niet opgeven, oké? Zolang Rothfuss nog leeft en ademt, is er een kans. En misschien… heel misschien… is het boek al dichterbij dan we denken. Misschien werkt hij er stiekem aan, in het geheim, en verrast hij ons allemaal met een plotselinge release. Stel je voor, je scrollt door je tijdlijn, en BAM! The Doors of Stone is er! Dat zou toch geweldig zijn?

We kunnen blijven speculeren, we kunnen blijven hopen, en we kunnen blijven wachten. Maar misschien is het ook belangrijk om te accepteren dat het boek er misschien nooit komt. Dat is een harde realiteit, maar wel een die we moeten overwegen. Het is beter om niet teleurgesteld te worden, dan om constant in afwachting te leven.

Maar ik kies er toch voor om hoopvol te blijven. Ik geloof in Rothfuss, ik geloof in zijn verhaal, en ik geloof dat hij op een dag The Doors of Stone zal afleveren. Al duurt het nog tien jaar, twintig jaar, of nog langer. Ik ben bereid te wachten. (Zeg dat niet te hard, straks duurt het echt twintig jaar!).

Wat kunnen we doen in de tussentijd?

Terwijl we wachten, kunnen we de eerste twee boeken opnieuw lezen. (Voor de zoveelste keer, natuurlijk!). We kunnen de Kingkiller Chronicle wiki doorspitten, op zoek naar verborgen aanwijzingen. We kunnen fanfictie lezen, om onze leeshonger te stillen. (Maar wees gewaarschuwd, sommige fanfictie is echt… bijzonder!). We kunnen er ook een Netflix serie van kijken, oh nee wacht, die is er niet...

We kunnen ook andere boeken lezen, natuurlijk. Er zijn genoeg andere fantastische fantasy-boeken om ons bezig te houden. Maar eerlijk gezegd, niets kan echt de leegte vullen die The Doors of Stone heeft achtergelaten. Het is als een verslaving, en we zijn allemaal junkies die smachten naar de volgende fix. En die fix komt maar niet!

Dus, wat is het verdict? Blijven we wachten? Blijven we hopen? Blijven we ons afvragen waar The Doors of Stone is? Ja, waarschijnlijk wel. We zijn tenslotte allemaal een beetje masochistisch als het om boeken gaat. We houden van de pijn, de frustratie, de eindeloze speculatie. Het is een onderdeel van de fandom. Of misschien zijn we gewoon allemaal een beetje gek. Dat kan ook!

Laten we er op klinken. Op The Doors of Stone. Moge het ooit verschijnen. En moge het de moeite waard zijn om op te wachten. Want als het net zo goed is als de eerste twee boeken, dan is het wachten misschien toch niet voor niets geweest. Misschien dan!

En als het niet zo is? Nou, dan hebben we in ieder geval een hoop theorieën en frustraties om over te praten. En dat is ook wat waard, toch? Of niet? In de tussentijd blijf ik mijn Waystone Inn outfit poetsen. Je weet maar nooit wanneer de deuren open gaan. 😉