Dido Michielsen Lichter Dan Ik

Ken je dat gevoel? Dat je 's ochtends opstaat, naar de spiegel kijkt en denkt: "Poeh, dat is een zware taak om vandaag rond te slepen!" Alsof je letterlijk een baksteen aan je voeten hebt hangen. Nou, dat is een beetje waar Dido Michielsen's boek "Lichter dan ik" over gaat. Maar dan met een dikke, vette historische saus eroverheen.

Een reis naar het verleden (zonder tijdmachine!)

Lichter dan ik neemt je mee naar de tijd van de VOC, naar Nederlands-Indië, lang voordat de influencers selfies stonden te maken bij de Borobudur (bestond toen trouwens nog niet als instagram hotspot). Het is een verhaal over de onmogelijke liefde tussen een Nederlandse vrouw en een Javaanse man. Denk Romeo en Julia, maar dan met klamboes, specerijen en een flinke dosis kolonialisme erbij.

Oké, maar wat maakt het nou "lichter dan ik"?

Goede vraag! De titel speelt met het gewicht van het verleden, de last van de culturele verschillen en de onderdrukking die toen heerste. Alsof je probeert te dansen met een olifant op je rug. Niet echt ideaal voor een soepele salsa, toch?

De hoofdpersoon worstelt met haar identiteit, met de verwachtingen van de samenleving en met de onmogelijke keuze tussen haar hart en haar verstand. Dat klinkt zwaar, en dat is het ook. Maar Dido Michielsen weet het op zo'n manier te schrijven dat je meeleeft, meevoelt en stiekem hoopt dat het allemaal goed komt.

Alsof je zelf in de tropen zit... (maar dan zonder muggen)

Michielsen beschrijft de omgeving zo levendig, dat je bijna de geur van kruidnagel en de hitte van de zon kunt voelen. Je waant je eventjes op Java, al is het maar in je gedachten. En eerlijk is eerlijk, een reisje naar de tropen klinkt een stuk aantrekkelijker dan weer een dag op kantoor, toch?

De personages zijn ook heerlijk herkenbaar. Er is de strenge, maar rechtvaardige vader, de roddelende buurvrouwen (die had je toen ook al, blijkbaar!) en de onbeantwoorde liefde die je 's nachts wakker houdt. Kortom, een bonte verzameling mensen die je ergens wel kent, al komen ze uit een andere eeuw.

Wat kun je leren van een boek over de VOC? (Meer dan je denkt!)

Je zou denken: "Een boek over Nederlands-Indië, wat heb ik daar nou aan?" Nou, meer dan je denkt! Lichter dan ik laat je nadenken over identiteit, liefde, vrijheid en de impact van het verleden op het heden. En dat zijn nou net de dingen die ons allemaal bezighouden, of je nou in de 17e eeuw leefde of vandaag.

Het boek laat zien dat de problemen van toen, in sommige opzichten, nog steeds relevant zijn. Denk aan discriminatie, ongelijkheid en de strijd voor acceptatie. Alsof de geschiedenis een soort boemerang is die steeds weer terugkomt. Een beetje deprimerend misschien, maar ook wel een wake-up call.

"Lichter dan ik" als spiegel van onze eigen tijd

Het is makkelijk om te denken dat we inmiddels verder zijn dan de mensen in de tijd van de VOC. Maar als je eerlijk bent, dan zie je dat er nog steeds veel werk te doen is. Denk aan de discussies over racisme, koloniaal verleden en de manier waarop we met elkaar omgaan. "Lichter dan ik" is dan ook niet alleen een historisch verhaal, maar ook een spiegel van onze eigen tijd. En soms is het goed om jezelf in de spiegel aan te kijken, al is het maar om te zien of je haar wel goed zit.

Maar het is meer dan alleen zware kost! De roman is ook een prachtig verhaal over doorzettingsvermogen, hoop en de kracht van de liefde. Het laat zien dat zelfs in de donkerste tijden, er altijd een sprankje licht is. En dat je zelf de keuze hebt om dat licht te volgen, ook al is het pad nog zo moeilijk.

Dus, is "Lichter dan ik" iets voor jou?

Als je van meeslepende verhalen houdt, als je geïnteresseerd bent in geschiedenis en als je wilt nadenken over de grote vragen van het leven, dan is "Lichter dan ik" zeker een aanrader. Het is een boek dat je aan het denken zet, ontroert en je misschien zelfs een beetje inspireert om de wereld een stukje mooier te maken. Want wie weet, misschien kunnen we allemaal wel wat "lichter" zijn.

Dus pak dat boek, zet een kop thee (of een glas wijn, wat jij wilt!), nestel je op de bank en laat je meevoeren naar de tropen. En wie weet, kom je er wel achter dat je veel meer gemeen hebt met de mensen uit de 17e eeuw dan je dacht. Alleen hoef je gelukkig niet meer bang te zijn voor de VOC-mentaliteit (hoewel, sommige bedrijven...).

En onthoud: Het leven is soms zwaar, maar er is altijd licht aan het einde van de tunnel. Of, in dit geval, aan het einde van het boek. Geniet ervan!