Des Souris Et Des Hommes

Hé! Zullen we 't even over Of Mice and Men hebben? Ken je 'm? Die klassieker van Steinbeck? Anders gezegd, Des Souris Et Des Hommes.

Nou, pak er een bakkie koffie bij, want dit wordt gezellig én dramatisch. Serieus, hou tissues bij de hand. Misschien. Oké, waarschijnlijk wél.

Waar gaat 't over? Simpel gezegd: vriendschap. Of eigenlijk, de fragiliteit van vriendschap. En de onbereikbaarheid van dromen. Beetje zware kost, I know. Maar Steinbeck verpakt 't zo mooi! Alsof hij zelf op die stoffige boerderij rondloopt.

Het verhaal in een nutshell (met extra noten, uiteraard)

Oké, de basics. We hebben George en Lennie. George is klein, slim, en verantwoordelijk. Lennie is... ehum... een beetje minder slim, enorm sterk, en dol op zachte dingen. Konijntjes, muisjes, blonde haren. Je ziet 't al aankomen, toch? Drama!

Ze zijn op de vlucht. Ja, al in de eerste paar pagina's! Lennie, lieve Lennie, heeft per ongeluk iets... nou ja, doodsgeknuffeld. En ze moeten verder, op zoek naar werk op een boerderij. Klinkt idyllisch, hè? Niet dus!

Maar ze hebben een droom! En dromen zijn belangrijk, toch? Het is hun lifeline. Hun droom: een eigen stukje land! Met konijntjes voor Lennie. En geen baas die je uitscheldt. Klinkt heerlijk, eigenlijk. Zelfs ík zou wel zo'n stekkie willen.

Ze komen aan op die boerderij, vol kleurrijke personages. Curley, de korte, agressieve zoon van de baas. Zijn vrouw, die 'trouble' ademt (echt, je voelt de spanning als ze de kamer inkomt). Candy, de oude man met zijn oude hond. Slim, de coolste cowboy ooit. En Crooks, de zwarte staljongen, die zich eenzaam en buitengesloten voelt. Drama, drama, drama!

Zie je het voor je? Die stoffige boerderij, de hitte, de zwetende mannen... Het voelt bijna alsof je er zelf bij bent, of niet? Steinbeck kon dat echt als de beste!

Het drama escaleert (hou die tissues bij de hand, zei ik toch?)

Natuurlijk loopt het niet goed af. Echt niet. Denk je nou echt dat Steinbeck ons een happy end zou geven? Pff!

Lennie... tja, Lennie is Lennie. Hij is lief, onschuldig, maar ook een tikkende tijdbom. Door zijn brute kracht veroorzaakt hij constant problemen. En de problemen worden groter, steeds groter... Een muisje, een puppy... en uiteindelijk... Curley's vrouw. Oh jee.

En dan? Dan stort alles in. Echt álles. De droom... weg. De vriendschap... op de proef gesteld. Het is hartverscheurend, echt waar.

George weet wat hij moet doen. Hij weet dat de boeren Lennie zullen lynchen. Hij weet dat Lennie in een kooi zal eindigen. Dus... hij neemt een vreselijk moeilijke beslissing. Een beslissing die je als lezer echt voelt. Ik krijg er nog steeds kippenvel van!

Het einde? Tsja, dat ga ik niet helemaal spoilen. Maar geloof me, het is een klap in je gezicht. Een keiharde. Maar wel een met een boodschap. Over hoop, over dromen, over vriendschap, en over de wrede realiteit van het leven.

Waarom is dit verhaal nou zo goed? (of: waarom zou je het (nog eens) lezen?)

Nou, om te beginnen, de personages! Ze zijn zo menselijk. Ze zijn imperfect, ze maken fouten, ze hebben dromen en angsten. Je herkent jezelf (of iemand die je kent) in ze, hoe onwaarschijnlijk dat ook klinkt.

Dan de thema's! Vriendschap, dromen, hoop, discriminatie, armoede... Allemaal nog steeds relevant, toch? Steinbeck heeft het over universele menselijke ervaringen. Dat maakt het verhaal tijdloos.

En natuurlijk Steinbecks schrijfstijl! Zo beeldend, zo direct, zo emotioneel. Hij kan je in een paar zinnen aan het lachen maken en je vervolgens aan het huilen brengen. Echt, de man was een genie!

Dus, ja, Of Mice and Men (of dus, Des Souris Et Des Hommes) is een meesterwerk. Een triest meesterwerk, dat wel. Maar ook een prachtig meesterwerk. Eentje die je bijblijft. Eentje waar je over nadenkt. Eentje die je misschien wel een beetje verandert.

Heb jij 'm al gelezen? En wat vond je ervan? Laat het me weten! Ik ben benieuwd naar je mening.

Nog even wat random weetjes & gedachten

Wist je dat de titel afkomstig is van een gedicht van Robert Burns? "The best laid schemes o' Mice an' Men / Gang aft agley." Oftewel: zelfs de beste plannen van muizen en mensen lopen vaak verkeerd af. Zo is 't maar net!

Ik vind het altijd zo fascinerend hoe Lennie tegelijkertijd zo'n gevaar is, maar ook zo'n enorme onschuld. Hij wil niemand kwaad doen! Hij is gewoon... anders. Het roept zoveel vragen op over verantwoordelijkheid, over empathie, over hoe we omgaan met mensen die anders zijn.

En die droom dan? Dat stukje land met die konijntjes? Is dat nou een realistische droom, of een illusie? Een manier om de harde realiteit te ontvluchten? Ik denk een beetje van beide. Het is de hoop die ze gaande houdt, maar tegelijkertijd ook hun zwakte. Oef, ingewikkeld hè?

Misschien is het wel juist die complexiteit die het verhaal zo krachtig maakt. Er zijn geen makkelijke antwoorden. Geen helden en schurken. Alleen maar mensen, die proberen te overleven in een harde wereld.

Dus, ja. Lees 'm (nog eens). Of kijk de film! Er zijn verschillende verfilmingen, maar de meeste zijn best goed. Maar het boek... tja, het boek is toch altijd het beste, toch?

En onthoud: koester je vriendschappen. Droom groot. En knuffel geen konijntjes te hard. Gewoon, voor de zekerheid. 😉

En nu? Tijd voor nog een bakkie koffie! En misschien een wat luchtiger boek. 😅