De Zeven Zussen Recensie Volkskrant

Oké, laten we eerlijk zijn. Wie heeft er níet minstens één keer een Zeven Zussen boek in z'n handen gehad? Het is net als de Spice Girls van de boekenwereld – je kunt ze niet negeren. En dan is er dus die Volkskrant recensie. Nou ja, 'recensie'... soms lijkt het meer op een filosofisch essay over de staat van de literatuur, dan een simpel oordeel over een boek. Maar goed, we gaan het erover hebben.

De Zeven Zussen: Een Wereldwijd Fenomeen

Lucinda Riley's Zeven Zussen serie is immens populair. En waarom ook niet? Het zijn dikke pillen vol romantiek, mysterie, geschiedenis en exotische locaties. Alsof iemand een bucketlist voor je heeft uitgewerkt en er een soapserie van heeft gemaakt. Elke zus heeft haar eigen verhaal, geworteld in een ander deel van de wereld, waardoor je als lezer constant op reis bent. Een beetje alsof je van de ene All Inclusive resort naar de andere vliegt, alleen dan zonder de buikpijn van het buffet.

De boeken zijn perfect voor een lange vakantie, een regenachtige zondagmiddag, of eigenlijk elke situatie waarin je even wilt ontsnappen aan de realiteit. Het is comfort food voor de geest, net als een grote bak ijs na een rotdag. En wie zegt daar nou nee tegen?

Wat zegt de Volkskrant?

En dan komt de Volkskrant om de hoek kijken. Nou, laten we het zo zeggen: ze zijn niet altijd de grootste fans. De recensies variëren nogal, van lichtelijk lauw tot ronduit kritisch. Ik heb het gevoel dat ze het soms net zo leuk vinden om een ingewikkeld woord te gebruiken als ik om een extra lepel Nutella te pakken. Serieus, lees zo'n recensie en je hebt het gevoel alsof je een college over literaire analyse volgt. Maar dat is hun ding, toch?

Wat je vaak terugziet, is kritiek op de voorspelbaarheid van de plot, de simpelheid van de karakters en de soms ietwat clichématige verhaallijnen. Ze vinden het vaak te makkelijk, te melodramatisch. Alsof ze verwachten dat elk boek een meesterwerk is dat de wereld op z'n kop zet. Maar kom op, soms wil je gewoon een verhaal dat je lekker weg kunt lezen zonder je hersens te kraken, toch?

De Kritiek: Is het terecht?

Is de kritiek terecht? Deels wel. De Zeven Zussen is geen hoogstaande literatuur die je met een diep gevoel van existentiële crisis achterlaat. Het is eerder een feel-good saga die je even meeneemt naar een andere wereld. En daar is helemaal niks mis mee! Niet elk boek hoeft een prijswinnende roman te zijn. Soms is het gewoon fijn om te ontspannen met een boek dat niet te moeilijk is.

De karakters zijn misschien niet super diepgaand, maar ze zijn wel herkenbaar. Elke zus heeft haar eigen worstelingen en dromen, en je kunt je makkelijk met één van hen identificeren. Het is alsof je naar een familiedrama kijkt, alleen dan met mooiere jurken en exotischere locaties.

Maar... is het écht zo erg?

Laten we eerlijk zijn, de Volkskrant is niet de enige die kritisch is. Veel literaire critici vinden de boeken oppervlakkig en commercieel. Alsof het erg is dat een boek populair is! Het is net als zeggen dat Friends een slechte serie is omdat iedereen het leuk vindt. Soms is de massa gewoon right! (Oké, misschien niet altijd, maar in dit geval wel een beetje).

Ik denk dat een deel van de kritiek voortkomt uit een soort literair snobisme. Het idee dat populaire boeken automatisch minderwaardig zijn. Maar dat is natuurlijk onzin. Er is ruimte voor alle soorten boeken, van complexe literaire romans tot luchtige feel-good verhalen. En de Zeven Zussen vullen duidelijk een behoefte.

Waarom We Toch Blijven Lezen

Dus waarom blijven we, ondanks alle kritiek, de Zeven Zussen boeken lezen? Omdat ze verslavend zijn! Het is de perfecte mix van romantiek, mysterie en avontuur. Elk boek is een nieuwe reis naar een andere plek, een nieuwe kennismaking met een intrigerende zus en een nieuwe lading geheimen om te ontrafelen.

Bovendien zijn de boeken gewoon goed geschreven. Lucinda Riley had een talent voor het creëren van levendige personages en het beschrijven van prachtige locaties. Je waant je echt in Rio de Janeiro, Noorwegen of Australië. Het is alsof je er zelf bij bent, al is het maar in je verbeelding.

En laten we eerlijk zijn, we houden allemaal van een beetje melodrama. Het is net als naar een soapserie kijken – je weet dat het allemaal overdreven is, maar je kunt er niet mee stoppen. De Zeven Zussen is de Days of Our Lives van de boekenwereld.

Het Belang van Plezier Lezen

Uiteindelijk is het belangrijkste dat je plezier hebt in het lezen. Of je nu geniet van complexe literaire romans of van luchtige feel-good verhalen, het maakt niet uit. Het gaat erom dat je een boek vindt dat je raakt, dat je aan het denken zet, of dat je gewoon even laat ontsnappen aan de realiteit.

De Zeven Zussen serie biedt voor veel mensen dat plezier. En dat is meer dan genoeg. Laat de Volkskrant lekker hun kritische analyses schrijven, wij blijven gewoon genieten van de avonturen van de zussen! Het is een beetje zoals dat guilty pleasure nummer op de radio – je weet dat het niet de beste muziek is, maar je zingt toch uit volle borst mee.

Dus, trek je pyjama aan, zet een kop thee (of een glas wijn, wie zijn wij om te oordelen?) en duik in de wereld van de Zeven Zussen. Wie weet, misschien ontdek je wel een nieuwe favoriete serie. En als de Volkskrant het niet goed vindt, so be it! More books for us!