De Mens Is De Mens Een Wolf

Heb je dat wel eens? Dat je iemand tegenkomt en denkt: "Nou, die zou ik niet graag in een donker steegje tegenkomen"? Of dat je een tv-programma kijkt over politiek en je afvraagt: "Hoe kunnen mensen zó gemeen zijn?" Die gedachte, die komt voort uit een eeuwenoud idee: De mens is de mens een wolf. Een flinke uitspraak, hè?

Wat betekent dat eigenlijk?

Laten we het even ontleden. "De mens is de mens een wolf" (in het Latijn Homo homini lupus) is een citaat van de Romeinse toneelschrijver Plautus, maar het werd vooral beroemd door de filosoof Thomas Hobbes. Het idee is simpel: van nature zijn mensen egoïstisch en geneigd elkaar te benadelen. Net als wolven, die ook niet bepaald bekend staan om hun liefdadigheid.

Klinkt nogal pessimistisch, vind je niet? Alsof we allemaal rondlopen met een verborgen honger naar macht en manipulatie. Maar denk er eens over na... Heb je ooit meegemaakt dat iemand voor zijn eigen voordeel over je heen walste?

Bijvoorbeeld... Die collega die jouw idee presenteerde alsof het van hem was. Of die buurman die altijd klaagt over jouw auto, maar zelf zijn afval op straat gooit. Of denk aan de veiling op Marktplaats waar iemand je nét aftroeft, puur om de prijs op te drijven. Zulke momenten laten je toch even achter je oren krabben, nietwaar?

Is het echt zo erg? Een wolf in schaapskleren?

Nou, gelukkig is het niet zo zwart-wit. De wereld zit vol met vriendelijkheid, compassie en samenwerking. We doneren aan goede doelen, helpen elkaar oversteken, en staan klaar voor onze vrienden en familie. Maar de "wolf" sluimert er wel. De potentie om egoïstisch te zijn, om voor onszelf te kiezen, zelfs als dat ten koste gaat van een ander, zit in ons allemaal.

Een kleine dosis dagelijkse "wolf"

Laten we eerlijk zijn: we zijn niet altijd engelen. Denk aan die keer dat je toch dat laatste koekje pakte, terwijl je wist dat je huisgenoot er ook trek in had. Of toen je je baas iets mooier voorspiegelde dan de realiteit, om zelf in de picture te komen. Kleine, onschuldige "wolvenstreken", misschien. Maar ze zijn er wel. Het zijn die momenten waarop we nét iets meer aan onszelf denken dan aan de ander.

Of wat dacht je van de reacties op social media? Het is makkelijker om achter een scherm anoniem een gemene opmerking te plaatsen dan iemand in het echt recht in de ogen te kijken en hetzelfde te zeggen. De anonimiteit maakt de "wolf" in ons wakker.

Waarom zou je je hier druk over maken?

Oké, je denkt misschien: "Leuk en aardig, maar wat heb ik hier nu aan?" Nou, het is simpel: bewustzijn is de eerste stap naar verandering. Als je je bewust bent van het potentieel voor egoïsme in jezelf en in anderen, kun je er beter mee omgaan.

Het helpt je om situaties beter in te schatten. Bijvoorbeeld, als iemand je een geweldige deal aanbiedt, denk dan even na: is het te mooi om waar te zijn? Probeer je te verplaatsen in de ander: wat zijn zijn of haar motieven? Wees kritisch, maar niet cynisch.

Het helpt je ook om jezelf in de gaten te houden. Vraag je af: handel ik eerlijk? Ben ik niet te dominant in dit gesprek? Probeer ik niet te veel voordeel te halen uit deze situatie? Zelfreflectie is cruciaal.

En het helpt je om compassie te tonen. Als iemand zich "wolfachtig" gedraagt, probeer dan te begrijpen waar dat gedrag vandaan komt. Is die persoon onzeker? Voelt hij of zij zich bedreigd? Empathie kan een hoop ellende voorkomen.

De tanden van de wolf temmen

Dus, hoe temmen we die "wolf" in onszelf en in de wereld om ons heen? Het antwoord is niet zo ingewikkeld als je misschien denkt:

• Wees eerlijk: Tegen jezelf en tegen anderen. Eerlijkheid duurt het langst, ook al is het soms moeilijk.
• Toon respect: Behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden. Simpel, maar effectief.
• Oefen empathie: Probeer je in te leven in de situatie van de ander. Begrijp waarom iemand doet wat hij of zij doet.
• Stel grenzen: Laat niet over je heen lopen. Kom op voor jezelf, maar doe het op een respectvolle manier.
• Wees een rolmodel: Laat zien dat het ook anders kan. Geef het goede voorbeeld.

Kortom, de uitspraak "De mens is de mens een wolf" is geen excuus om je te laten leiden door egoïsme en wantrouwen. Het is een waarschuwing, een reminder dat we allemaal de potentie hebben om goed én slecht te doen. Het is aan ons om de "wolf" in ons te temmen en de menselijkheid te laten zegevieren.

En onthoud: een glimlach, een vriendelijk woord, een helpende hand... dat is vaak al genoeg om het tij te keren. Laten we de wereld een beetje minder "wolfachtig" maken, één vriendelijke daad tegelijk!