De Jongen Met De Naam Kerstmis

Oké, oké, luister goed, want dit is een verhaal zo zoetsappig dat je er spontaan kerstkransjes van gaat bakken. We gaan het hebben over… De Jongen Met De Naam Kerstmis. Ja, echt. Alsof zijn ouders dachten: "Weet je wat? Laat hem meteen de hele holiday season belichamen!"
Het is dus een boek, en daarna een film, van Matt Haig. Je kent ‘m misschien van boeken die wél een kortere titel hebben, zoals 'The Midnight Library' (aanrader!) of 'Reasons to Stay Alive' (nog meer een aanrader, maar misschien niet als je net een scheiding achter de rug hebt). Maar goed, 'De Jongen Met De Naam Kerstmis'. Laten we erin duiken!
Het Verhaal: Een Sneeuwstorm van Sentiment
Stel je voor: je bent een arme jongen, Nikolaas (die dus Kerstmis gaat heten, spoiler alert!), in Finland. Ja, Finland! Het land van de duizend meren… en blijkbaar ook van jongens met kerstmissen als hun toekomst. Zijn vader gaat op een nogal vage missie om het bestaan van elfen te bewijzen. Waarom? Tja, omdat het kerstverhaal nou eenmaal zo begint!
Must Read
Dus, Nikolaas gaat zijn vader achterna. En dat is waar de magie (en de ellende) begint. Ik bedoel, een kind alleen op pad in de Finse wildernis? Dat is toch vragen om een ontmoeting met een humeurige beer die net wakker is uit zijn winterslaap? Maar nee, Nikolaas is bijzonder. Hij is the Chosen One… of nou ja, de Chosen Kid, eigenlijk.
Belangrijke Ingrediënten van de Soep:
- Een pratende muis: Ja, je leest het goed. Een muis. Die praat. En klaagt. En waarschijnlijk ook een betere levenspartner zou zijn dan de meeste Tinder-dates. Hij heet Miika.
- Een koppige elf: Elfen! Ze bestaan dus! Maar ze zijn niet allemaal blij en vrolijk. Sommigen zijn ronduit chagrijnig en vinden mensen maar lastig. Zo’n elf kom je dus tegen.
- Magie: Duh! Het is een kerstverhaal, hè? Verwacht vliegende rendieren, onverklaarbare sneeuwbuien en de mogelijkheid dat je opeens de hele 'Home Alone' soundtrack uit je hoofd kent.
- Pijn en Verdriet: Laten we eerlijk zijn, elk goed kerstverhaal heeft een flinke dosis ellende nodig. Anders is het niet authentiek. Nikolaas maakt dus heel wat mee. Huilen mag.
Wat Maakt Het Leuk (en Beetje Gek)?
Matt Haig heeft een heerlijke schrijfstijl. Het is alsof je opa, na een paar glazen glühwein, een verhaal vertelt dat steeds wilder en absurder wordt. Hij gooit er grappen in, breekt de vierde wand, en laat je soms even stilstaan bij de diepere betekenis van… nou ja, kerstmis. En vriendschap. En muizen.

Hier zijn een paar dingen die het boek/de film echt de moeite waard maken (naast het feit dat het een prima excuus is om met een dekentje op de bank te kruipen met warme chocolademelk):
- De Humor: Serieus, de humor is echt goed. Niet kinderachtig, maar slim en soms best cynisch. Vooral Miika de muis is een wandelende one-liner-machine.
- De Boodschap: Oké, het is een kerstverhaal, dus er zit een boodschap in. Maar het is niet te prekerig. Het gaat over geloven in jezelf, over hoop, en over het belang van… cadeautjes geven! (Nee, grapje. Het gaat over het belang van vriendschap. Meestal).
- De Absurditeit: Er gebeuren dingen in dit verhaal… dingen waar je je wenkbrauwen van gaat optrekken en denkt: "Wacht even, wat las ik nou net?!" Maar dat is juist de charme.
De Film: Een Visueel Festijn (met dezelfde Muizenpraat)
De film is… tja, het is een verfilming. Dus, sommige dingen zijn anders. De pratende muis is nog steeds een hoogtepunt, maar dan met een Britse accent. Jim Broadbent speelt een rol, en die man kan niet slecht zijn, zelfs niet als hij een chagrijnige elf speelt die eigenlijk gewoon een knuffel nodig heeft. (Waarschijnlijk).
Visueel is de film echt prachtig. Het Finse landschap is adembenemend (ook al is het waarschijnlijk allemaal computeranimatie), en de elfenstad Elfhelm is een kleurrijk en magisch wonderland. Verwacht veel glitters, sneeuw en rendieren die eruitzien alsof ze net een fotoshoot voor Vogue hebben gedaan.

Een minpuntje: Sommige recensies vonden de film iets té zoetsappig. Maar hey, het is een kerstfilm! Een beetje zoetsappigheid is verplicht! Net zoals kerstkransjes en foute kersttruien.
Is Het De Moeite Waard?
Absoluut! Als je op zoek bent naar een feel-good verhaal dat je even de realiteit laat vergeten, dan is De Jongen Met De Naam Kerstmis een goede keuze. Of je nu het boek leest of de film kijkt (of allebei!), je zult gegarandeerd lachen, misschien een traantje wegpinken, en in ieder geval zin krijgen in kerstmis (zelfs al is het augustus).

Denk er wel aan: het is een kerstverhaal. Dus, als je allergisch bent voor glitters, rendieren, en het woord 'vrede', dan kun je het misschien beter overslaan. Maar voor iedereen die wel een beetje magie kan gebruiken: Ga ervoor! En vergeet de warme chocolademelk niet!
Dus, Wat Hebben We Geleerd?
- Je kunt je kind beter niet Kerstmis noemen. (Of wel, als je zeker weet dat hij/zij een held gaat worden).
- Praat met muizen. Je weet nooit welke wijze raad ze je te bieden hebben.
- Elfen zijn net mensen: Sommigen zijn aardig, sommigen zijn stomvervelend.
- Geloof in magie (tenzij je een wetenschapper bent. Dan is het misschien lastiger).
- En bovenal: Vergeet niet om af en toe te lachen. Zelfs als de wereld om je heen een grote puinhoop is. Net als de kerstversiering op 27 december.
Oké, mijn glühwein is op. Tijd om een nieuwe te maken. Fijne kerst alvast! (Ook al is het nog lang geen kerstmis. Maar je kunt er nooit vroeg genoeg mee beginnen, toch?)
Oh, en trouwens, wist je dat Matt Haig ook nog andere boeken over kerstmis heeft geschreven, die een vervolg zijn op dit verhaal? Zoals 'Een Wonderlijke Winter' en 'De Waarheid Over Kerstmis'. Genoeg leesvoer dus om de hele winter door te komen! En ja, ze zijn net zo gek en leuk als De Jongen Met De Naam Kerstmis.
