De Acht Bergen Recensie Nrc

Oké, even een bekentenis: ik heb De Acht Bergen van Paolo Cognetti al een tijdje op mijn 'to-read' lijst staan. Zo'n boek dat je steeds tegenkomt, iedereen lijkt het gelezen te hebben, en jij denkt: "Ja, ja, ik ga 'm echt binnenkort oppakken." Vervolgens raakt 'ie natuurlijk onder een stapel andere boeken bedolven. Maar goed, de recensie in de NRC triggert me nu toch wel weer enorm. Ken je dat gevoel? Zo'n recensie die je doet denken: "Shit, dit moet ik lezen, anders mis ik iets wezenlijks!" Het voelt een beetje alsof je op het punt staat een hele interessante vriendschap mis te lopen, toch?

En die NRC recensie... die was niet mals. Maar op een goede manier. Niet zo'n afzeik-recensie (gelukkig!), maar meer zo'n recensie die de essentie van het boek probeert te vangen, en je tegelijkertijd laat voelen wat je mist als je 'm niet leest. Dus, laten we eens duiken in die acht bergen, en kijken wat de NRC ons te vertellen heeft!

Wat maakt De Acht Bergen zo speciaal?

Voordat we in de details van de NRC recensie duiken, even kort: waar gaat het boek eigenlijk over? Simpel gezegd: vriendschap, identiteit, en de impact van de bergen op het leven van twee jongens, Pietro en Bruno. De één, Pietro, komt uit de stad en zoekt z'n plek in de wereld; de ander, Bruno, is een 'kind van de bergen' en blijft er wonen. Hun paden kruisen elkaar keer op keer, en hun vriendschap wordt de rode draad in hun zoektocht naar zichzelf.

Klinkt best oké, toch? Maar er is meer. Het gaat over de spanning tussen het reizen en het wortelen, over de lokroep van de wildernis en de behoefte aan een thuis. Klinkt diep, he? En dat is het waarschijnlijk ook, anders zouden er niet zoveel mensen zo enthousiast over zijn. En anders had de NRC er geen aandacht aan besteed, toch?

De blik van de NRC: een analyse

Oké, de NRC recensie. Ik ga hier geen letterlijke samenvatting geven (ga 'm zelf maar lezen!), maar ik wil wel even de belangrijkste punten eruit pikken. Wat me vooral opviel, was de nadruk op de volgende aspecten:

• De taal: Schijnt dus echt prachtig te zijn. Poëtisch, maar niet te zweverig. Aards, maar tegelijkertijd ook spiritueel. Je weet wel, zo'n taalgebruik dat je bijblijft. De NRC loofde de vertaling in het Nederlands ook, trouwens. Belangrijk detail! Je wil natuurlijk niet een prachtig verhaal verpesten met een slechte vertaling.
• De thematiek: De recensent had het over de universele thema's die het boek aansnijdt. De zoektocht naar identiteit, de betekenis van vriendschap, de relatie tussen mens en natuur... allemaal grote onderwerpen die in een relatief klein verhaal verpakt zitten. Slim gedaan, blijkbaar!
• De personages: Pietro en Bruno zijn geen helden, maar gewone mensen met hun eigen struggles en onzekerheden. Dat maakt ze juist zo herkenbaar en geloofwaardig, aldus de NRC. En dat is precies wat je wilt als lezer, toch? Je wil je kunnen identificeren met de personages, je wil voelen wat zij voelen.
• De bergen zelf: De bergen zijn meer dan alleen een decor. Ze zijn een personage op zich, een stille getuige van de levens van Pietro en Bruno. De NRC benadrukte hoe Cognetti de bergen tot leven wekt, en hoe ze een cruciale rol spelen in de ontwikkeling van de personages.

Kortom, de NRC was positief. Erg positief, zelfs. En dat is op zich al een reden om het boek te gaan lezen. Maar wat me vooral triggerde, was de manier waarop de recensent het boek wist te plaatsen in een groter kader. Het gaat niet alleen over twee jongens en een berg, het gaat over de menselijke conditie. Bam! Daar heb je het.

Waarom je De Acht Bergen (misschien) wél moet lezen

Natuurlijk, smaken verschillen. Misschien vind je bergen stom, misschien heb je niks met trage verhalen, misschien lees je liever thrillers. Dat is helemaal prima! Maar als je op zoek bent naar een boek dat je raakt, dat je aan het denken zet, en dat je misschien wel een beetje verandert, dan is De Acht Bergen zeker het proberen waard. Vooral als de NRC recensie je een beetje nieuwsgierig heeft gemaakt!

Even een paar redenen waarom je het boek wel zou moeten lezen:

• Je houdt van mooie verhalen: Oké, dit is een open deur, maar toch. De Acht Bergen is gewoon een goed verhaal, punt.
• Je bent geïnteresseerd in de natuur: Als je een natuurliefhebber bent, dan ga je dit boek geweldig vinden. De beschrijvingen van de bergen zijn adembenemend.
• Je bent op zoek naar zingeving: Ja, ja, klinkt zweverig, maar het boek gaat echt over de grote vragen van het leven. Wat is belangrijk? Waar hoor je thuis? Wat is de betekenis van vriendschap?
• Je wilt gewoon even ontsnappen aan de drukte van het dagelijks leven: Dit boek is een perfecte manier om even te ontsnappen aan de chaos en je te verliezen in een andere wereld.

En waarom je het (misschien) niet moet lezen

Voor de volledigheid, ook nog even een paar redenen waarom je het boek niet zou moeten lezen:

• Je houdt van snelle actie: Dit is geen thriller, het is een langzaam, beschouwend verhaal. Als je geen geduld hebt, dan ga je je waarschijnlijk vervelen.
• Je hebt een hekel aan bergen: Als je al misselijk wordt bij het idee van een wandeling in de bergen, dan is dit boek waarschijnlijk niet voor jou.
• Je vindt diepzinnige gesprekken over vriendschap maar gezeur: Tsja, sommige mensen zijn nou eenmaal niet zo van de emotionele diepgang. Ook prima!

Mijn conclusie: is het de hype waard?

Eerlijk gezegd, na het lezen van de NRC recensie, ben ik nog nieuwsgieriger geworden naar De Acht Bergen. Of het de hype waard is, kan ik pas zeggen als ik het zelf gelezen heb. Maar de recensie heeft me wel overtuigd om het boek hoger op mijn 'to-read' lijst te zetten. Misschien ga ik er dit weekend al aan beginnen. Wie weet! En jij, ga jij 'm lezen? Laat het me weten in de comments!

PS: Nog een klein dingetje... check even of je bibliotheek het boek heeft. Scheelt weer geld! Of leen het van een vriend, als je die hebt. En als je het dan gelezen hebt, kom dan vooral even terug om je mening te delen. Ik ben benieuwd!