Danielle Steel Only The Brave

Oke, luister allemaal, ik ga jullie iets vertellen over een boek. Een boek dat zó Danielle Steel is, dat het bijna een parodie op zichzelf is. We hebben het over Only the Brave. Ja, ja, ik weet het, de titel klinkt als iets uit een actiefilm met Sylvester Stallone, maar geloof me, de explosies zijn puur emotioneel en de enige wapens die worden gebruikt zijn... tja, je raadt het al, liefde.

Het Verhaal: Liefde, Oorlog en Heel Veel Toeval

Het speelt zich af in de Tweede Wereldoorlog. Uiteraard. Want wat is een goed melodrama zonder een snufje nazi's? Onze heldin is Sophia, een... tromgeroffel ... privilegeerde jonge vrouw uit San Francisco. Surprise! Ze is rijk, mooi en waarschijnlijk perfect gestyled, zelfs als ze net ontsnapt is aan een bommenregen. Je weet hoe het gaat. Danielle Steel heldinnen hebben die gave.

Sophia besluit, verrassend genoeg, om niet te gaan winkelen in Parijs (want ja, dat was blijkbaar een optie voor haar), maar om haar steentje bij te dragen aan de oorlogsinspanning. Ze meldt zich aan als vrijwilliger bij het Rode Kruis. En wat gebeurt er? Raad eens? Ze wordt verliefd. Natuurlijk wordt ze verliefd! Was er ook maar iets anders gebeurd, dan was het geen Danielle Steel boek, toch?

En met wie wordt ze verliefd? Een nog grotere tromgeroffel ... een moedige chirurg! Die waarschijnlijk ook erg knap is. Waarschijnlijk zo knap dat hij eruitziet alsof hij zo uit een reclame voor luxe scheerapparaten komt, zelfs al staat hij onder het bloed van een operatie. Zijn naam is Dr. Anthony March. Zeg dat hardop. Dr. Anthony March. Klinkt al als de held van een doktersroman, niet?

Hun liefde bloeit op in de chaos van de oorlog, tussen de sirenes en de gewonden. Klinkt romantisch, maar in realiteit zou je waarschijnlijk overgeven van de stank van jodium en bloed. Maar in een Danielle Steel boek is zelfs oorlog glamoureus.

De Obstakels (want die MOETEN er zijn)

Natuurlijk verloopt het niet allemaal soepel. Waar zouden we zijn zonder obstakels? Denk aan:

• De oorlog zelf: Duh! Bommen, kogels, nazi's... je kent het riedeltje.
• Een jaloerse ex: Er moet altijd wel een of andere sneue ziel zijn die Anthony terug wil. Waarschijnlijk een verwaande verpleegster met te veel make-up en een minderwaardigheidscomplex.
• Afstand: Omdat langeafstandsrelaties al moeilijk genoeg zijn zonder dat er een oorlog tussen zit.
• Geheimen: Iedereen heeft geheimen, toch? Vooral in een oorlog. En die geheimen komen NATUURLIJK op het meest dramatische moment aan het licht.

Je kunt er donder op zeggen dat al deze dingen samenspannen om Sophia en Anthony's liefde tot het uiterste te drijven. Maar, spoiler alert (maar eigenlijk geen spoiler, want het is Danielle Steel): liefde overwint alles!

Waarom je dit boek (misschien) zou lezen

Oké, even eerlijk: Only the Brave is niet literatuur van hoog niveau. Het is guilty pleasure ten top. Het is alsof je een hele bak ijs eet als je verdrietig bent: je weet dat het niet goed voor je is, maar het voelt op dat moment zo lekker.

Hier zijn een paar redenen waarom je het (misschien) zou lezen:

• Je wilt even ontsnappen aan de realiteit: Soms wil je gewoon even niet nadenken over de hypotheek, de files en de Brexit. Dit boek biedt een veilige, voorspelbare fantasiewereld.
• Je houdt van melodrama: Als je ervan houdt om te huilen bij films en boeken, dan zit je hier goed. Bereid je voor op tissues!
• Je bent een Danielle Steel fan: Als je al fan bent, dan weet je wat je kunt verwachten. Meer van hetzelfde, maar dan in een andere setting.
• Je zoekt een makkelijk boek voor op vakantie: Dit boek leest als een trein. Je hoeft niet na te denken, je kunt gewoon meegesleurd worden door het verhaal.

Wat je kunt verwachten (en wat NIET)

Wat je kunt verwachten:

• Een voorspelbaar plot: De kans dat er een verrassende wending in zit, is ongeveer net zo groot als dat je eenhoorn op straat tegenkomt.
• Overdreven emoties: Iedereen is constant in tranen, in extase of woedend. Er is geen tussenweg.
• Knappe mensen: Iedereen is mooi, rijk en heeft perfecte tanden. Zelfs de slechteriken.
• Een happy end: Want dat is wat Danielle Steel je belooft. Liefde overwint ALTIJD.

Wat je NIET kunt verwachten:

• Diepgaande karakters: De personages zijn meer archetypes dan echte mensen.
• Historische accuraatheid: De Tweede Wereldoorlog dient vooral als decor voor het liefdesverhaal. Verwacht geen gedetailleerde beschrijvingen van de gebeurtenissen.
• Subtiliteit: Alles is overduidelijk. Er is geen ruimte voor interpretatie.
• Intellectuele stimulatie: Dit boek is niet bedoeld om je hersenen te kraken. Het is bedoeld om je te entertainen (op een oppervlakkige manier).

Mijn conclusie (met een knipoog)

Dus, Only the Brave is een klassieke Danielle Steel roman. Het is zoetsappig, voorspelbaar en overdreven. Maar soms, heel soms, is dat precies wat je nodig hebt. Zie het als een guilty pleasure, een comfort food voor je hersenen. Zet je verwachtingen laag, pak een dekentje en een kop thee, en laat je meevoeren door het melodrama. En vergeet de tissues niet! Je zult ze nodig hebben, al is het maar om je tranen van het lachen te deppen. Want eerlijk is eerlijk, soms is het allemaal zó absurd dat het gewoon grappig wordt.

En onthoud: als je na het lezen van dit boek plotseling de drang voelt om je aan te melden bij het Rode Kruis en verliefd te worden op een knappe chirurg, dan weet je dat je officieel een Danielle Steel convert bent. Gefeliciteerd (of gecondoleerd, afhankelijk van je perspectief)!