Caspar Janssen Aard Van Het Beestje

Hé hallo! Even gezellig een bakkie doen? Prima! Want we moeten het écht even over Caspar Janssen hebben. En dan specifiek: Caspar Janssen Aard van het Beestje. Ja, die dus. Ken je 'm niet? Nou, dan zit je goed, want na dit stukkie ben je helemaal up-to-date! En geloof me, je wilt dit weten. Waarom? Omdat... nou ja, lees maar gewoon. 😉

Even kort door de bocht, want we hebben niet de hele dag, hè? Caspar Janssen, da's dus een kunstenaar. Een veelzijdig kunstenaar, dat dan weer wel. Ik bedoel, hij doet van alles: beeldhouwen, tekenen, schilderen... Het is net een Zwitsers zakmes, maar dan voor de kunst. En zijn werk? Tsja, hoe omschrijf je dat...

Wat is dat, Aard van het Beestje?

Nou, "Aard van het Beestje" is dus een hele bekende reeks van 'm. Of eigenlijk, een soort van doorlopend thema, een rode draad die door z'n oeuvre loopt. Het gaat over... tsja, hoe zal ik het zeggen... de oerkracht in de mens. Dat instinctieve, dat dierlijke. Dat wat er overblijft als je alle beschaving even wegdenkt. Beetje eng? Misschien. Fascinerend? Zeker weten!

Denk aan woeste gezichten, vervormde figuren, felle kleuren… Het is niet per se mooi in de klassieke zin van het woord. Maar het grijpt je wel. Het raakt iets diep vanbinnen. Het is alsof je in een spiegel kijkt, maar dan een spiegel die je minder fraaie kanten laat zien. Aardig, hè? 😂

Wat je er precies in ziet, dat is natuurlijk heel persoonlijk. De één denkt aan oerangst, de ander aan ongebreidelde vreugde. Weer een ander ziet er gewoon een boze aap in. (Kan gebeuren, geen oordeel! 😉) Maar dát je er iets bij voelt, dat is wel de bedoeling. Caspar Janssen wil je aan het denken zetten, je prikkelen. En da's 'm aardig gelukt, als je 't mij vraagt.

Maar waarom nou die fascinatie voor het "beest"? Goede vraag! Ik denk dat het 'm zit in de zoektocht naar authenticiteit. In een wereld die steeds meer gepolijst en geperfectioneerd wordt, zoekt Janssen juist naar de rauwe randjes. Naar de imperfectie, de chaos. Want daarin schuilt vaak de echte schoonheid, toch?

De Beestachtige Details

Oké, even wat concrete voorbeelden, anders kletsen we hier nog uren zonder dat je echt weet waar ik het over heb. Denk aan tekeningen met dikke, zwarte lijnen. Heel expressief, bijna agressief. Alsof hij de inkt op het papier wil rammen. (Niet letterlijk natuurlijk, alhoewel… 😉) Of sculpturen van klei, met grove texturen en bizarre vormen. Het is alsof hij de klei dwingt om iets te vertellen.

En die kleuren! Vaak heel fel, contrasterend. Rood, geel, blauw... Het spat van het doek af. Alsof er een vulkaan op uitbarsten staat. Of een circus, dat kan ook. Hangt er vanaf hoe je 't bekijkt. Feit is: het is nooit saai.

Tip van flip! Ga eens kijken naar zijn werk. Echt. Google hem, zoek een expositie, loop een galerie binnen. Foto's zijn leuk, maar het is toch anders als je het in het echt ziet. Dan voel je pas echt de energie, de kracht die van zijn werk uitgaat. En neem er de tijd voor. Laat het even op je inwerken. Wie weet wat het met je doet...

Ik las ergens dat hij zich laat inspireren door primitieve kunst, door volksverhalen, door de natuur. Dat zie je wel terug, hè? Het is niet zomaar wat geklieder, er zit echt een gedachte achter. Een verhaal. Of meerdere verhalen, eigenlijk. Want elk werk vertelt weer iets anders. En dat is juist het mooie ervan.

Waarom is Caspar Janssen belangrijk?

Tja, waarom is kunst belangrijk? Dat is een beetje dezelfde vraag. Het daagt je uit, het verruimt je blik, het laat je dingen zien die je anders misschien niet zou zien. En in het geval van Caspar Janssen: het confronteert je met je eigen "beest". En dat is niet altijd makkelijk. Maar wel waardevol.

Want we zijn allemaal een beetje beestachtig, toch? We hebben allemaal die instincten, die driften. We proberen ze vaak te onderdrukken, weg te stoppen. Maar ze zijn er wel. En soms komen ze naar boven. En dat is niet per se slecht. Soms is het juist heel bevrijdend. Om even helemaal los te gaan, om even niet perfect te hoeven zijn. Om even... beest te zijn. 😜

Dus, de volgende keer dat je je een beetje overweldigd voelt door de perfecte plaatjes op Instagram, of de hoge eisen die aan je gesteld worden, denk dan even aan Caspar Janssen. Denk aan zijn woeste beesten, zijn felle kleuren, zijn rauwe energie. En laat je inspireren om je eigen "aard van het beestje" te omarmen. Want dat is uiteindelijk wat ons menselijk maakt.

En nu, nog een bakkie? Ik heb nog wel een lekker koekje erbij. Moeten we het meteen even hebben over de volgende kunstenaar… 😉

Oh, en nog één ding! Niet vergeten: kunst is subjectief. Wat ik mooi vind, kan jij lelijk vinden. En dat is helemaal prima. Het belangrijkste is dat het iets met je doet. Dus laat je niet vertellen wat je moet denken of voelen. Kijk, ervaar, en trek je eigen conclusies. Da's pas écht "aard van het beestje"!

En mocht je nou helemaal geen fan zijn van Caspar Janssen Aard van het Beestje? Ook goed! Er zijn genoeg andere kunstenaars te ontdekken. De kunstwereld is groot en divers, er is voor ieder wat wils. Maar ik hoop wel dat ik je in ieder geval een beetje heb kunnen prikkelen. Dat je even hebt nagedacht over wat kunst voor jou betekent. En dat je misschien zelfs een beetje nieuwsgierig bent geworden naar de "aard van het beestje" in jezelf. Want die zit er, geloof me. 😉

Nou, proost! Op de kunst, op de beesten, en op de gezelligheid! En tot de volgende keer! 👋