Call Me By Ypur Name

Oké, laten we het hebben over Call Me By Your Name. Je weet wel, die film waar iedereen het over had. Zomer, Italië, en oh la la, meer dan alleen vakantieliefde. Zin in een sappige roddel over perziken en verliefdheid?

Het speelt zich af in de zomer van 1983. Denk: hitte, stof, en adembenemende landschappen. We zijn in het noorden van Italië. Precies de plek waar je zelf wel een zomer zou willen doorbrengen. Toch?

Het verhaal in een notendop

Elio, een slimme, muzikale tiener, brengt de zomer door in het prachtige huis van zijn ouders. Zijn vader, een professor, ontvangt elk jaar een stagiair. En dit jaar? Oliver. Een knappe, zelfverzekerde Amerikaanse student. Voel je de spanning al?

In eerste instantie botert het niet echt. Elio is een beetje verlegen, Oliver komt wat arrogant over. Maar langzaam, heel langzaam, ontstaat er een connectie. Meer dan vriendschap, meer dan alleen interesse. Het is... complex.

En dan volgt een zomer vol ontdekkingen, verlangens en de soms pijnlijke realisatie van wat liefde kan zijn.

Waarom is iedereen er zo gek op?

Serieus, waarom? Nou, ten eerste: Italië! Die omgeving is al de helft van de aantrekkingskracht. Kronkelende weggetjes, olijfbomen, en dat perfecte zonlicht. Het is gewoon wegdromen.

Ten tweede: de acteurs. Timothée Chalamet als Elio is gewoonweg fenomenaal. Hij weet die onzekerheid, die verwarring, die passie perfect over te brengen. En Armie Hammer als Oliver? Charmant, intelligent, en onmiskenbaar aantrekkelijk. De chemie tussen die twee is elektrisch.

Ten derde: het is meer dan alleen een liefdesverhaal. Het is een verhaal over zelfontdekking. Elio leert zichzelf kennen, zijn verlangens, zijn grenzen. Het is een coming-of-age verhaal in de puurste vorm. En wie heeft dat nou niet meegemaakt?

De perzik-scène: durf ik het aan te snijden?

Oké, laten we het er maar over hebben. De beruchte perzik-scène. Ik ga niet te veel details geven, maar laten we zeggen dat Elio creatief wordt met een perzik. Het is... bijzonder. Vreemd. Maar ook een beetje grappig. En ja, controversieel.

Sommigen vinden het prachtig, anderen vinden het walgelijk. Het is in ieder geval iets waar je over praat. En dat is precies wat de film wil: je aan het denken zetten over grenzen, over verlangens, over wat acceptabel is en wat niet.

Het is belangrijk om te onthouden dat de scène niet bedoeld is om te choqueren om het choqueren. Het is een symbool van Elio's groeiende seksuele ontdekking, zijn experimenteerdrift, en zijn onbeholpenheid in de liefde.

Meer dan alleen een film: de impact

Call Me By Your Name heeft zeker een impact gehad. Het heeft een gesprek geopend over queer representatie in de media. Over het belang van inclusie. Over het feit dat liefde gewoon liefde is, ongeacht gender of leeftijd.

Het heeft ook bijgedragen aan de populariteit van acteurs Timothée Chalamet en Armie Hammer. Al is die laatste de laatste tijd wat minder populair om andere redenen… laten we het daar maar niet over hebben. 😉

De film is ook een soort cultureel fenomeen geworden. Er zijn talloze memes, fanfictie en analyses over de film te vinden. Het is duidelijk dat de film iets heeft geraakt bij mensen. Iets dieps, iets persoonlijks.

Wist je datjes over de film

Ben je klaar voor wat fun facts?

• Regisseur Luca Guadagnino had al in 2007 plannen om de film te maken. Het heeft dus even geduurd voordat het daadwerkelijk zover was.
• Shia LaBeouf was oorspronkelijk gecast als Oliver! Kun je het je voorstellen? Uiteindelijk ging de rol naar Armie Hammer.
• De villa waar de film is opgenomen, is echt een privéwoning. Je kunt hem zelfs huren! Al is het waarschijnlijk niet goedkoop.
• Timothée Chalamet leerde piano en gitaar spelen speciaal voor de film. En hij was er behoorlijk goed in, toch?
• De film won een Oscar voor Beste Bewerkte Scenario. Dik verdiend!

Conclusie: Kijken of niet kijken?

Als je de film nog niet hebt gezien, kijk hem dan! Het is een prachtige, ontroerende en soms ook confronterende film. Bereid je voor op een emotionele rollercoaster. En misschien krijg je ook wel zin in een vakantie naar Italië. ☀️

En ja, de perzik-scène is misschien even slikken. Maar het is onderdeel van het verhaal. Het is een momentopname van een zomer vol verandering en ontdekking.

Dus, pak een zakdoek, zet de film aan en laat je meeslepen door het verhaal van Elio en Oliver. Je zult er geen spijt van krijgen. Of misschien juist wel. Wie weet?

Psst… En vertel me, wat vond jij van de perzik-scène? 🤫