Call Duty Black Ops 2 Zombies

Hee, koffie? Top! Even bijkletsen over... Black Ops 2 Zombies. Serieus, de gouden eeuw, vind je niet? Ik bedoel, laten we eerlijk zijn, welke andere Zombies mode heeft tran-sit, die rise en buried?!

Tran-sit, man. Wat een rollercoaster. Busje pimpen, telkens bang dat die verdomde Avogadro je aanvalt. En vergeet die lava niet! Wie dacht er nou, “Laten we een map maken waar je constant door de lava moet lopen”? Geniaal… of compleet gestoord. Wat denk jij?

En die onderdelen zoeken, hè? Om een turbinetje in elkaar te flansen. Of een elektrische val! Half de map afstruinen, terwijl je eigenlijk gewoon wilt knallen. Maar hey, dat maakte het juist leuk. Of… frustrerend. Afhankelijk van wie er in je team zat. ;-)

Die Rise: Hoogtevrees Iemand?

Oké, dus je hebt Tran-sit gehad, met z’n lava en z’n bus. En toen dacht Treyarch: "Weet je wat? Laten we ze in een wolkenkrabber gooien!". Ja, want dat is logisch. Springende gaten, vallende liften, zombies die van het plafond komen... Een waar paradijs voor mensen met hoogtevrees. Of juist een hell, natuurlijk.

Maar die molen! Die knalpot! Dát was nou cool. Gewoon lekker zombies malen. En die trample steam… Chef’s kiss. Zo effectief en hilarisch tegelijk. Iemand een trample steam-only challenge gedaan? Hilarisch gegarandeerd. (Behalve als je neer gaat, dan is het minder hilarisch.)

Buried: Magie en Zombies?!

Buried, de map waar je dacht, "Oh, een western-thema, gezellig!". Maar nee hoor, dan krijg je een reus met krijt, een heks die je beter niet boos maakt, en een bank waar je gewoon punten kan opnemen (duh). Alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Ik bedoel, wie had dat ooit bedacht?!

Maar even serieus, Leroy (de reus!) was echt top. Je kon 'm booze geven, en dan ging 'ie dingen voor je doen. Muren opblazen, zombies slaan... Basically je persoonlijke bodyguard. Maar je moest wel genoeg booze hebben. Anders was het einde verhaal! Wat voor lessen leren we hieruit?

En die Time Bomb! Beste ding ever. Even terugspoelen naar een eerdere ronde als alles mis ging. Cheaten? Misschien een beetje. Maar wie geeft erom?! Het was té handig. Echt, life saver (vooral als je met randoms speelde).

De Wapens: Ray Gun Mk II!

Weet je wat Black Ops 2 Zombies ook zo goed maakte? De wapens natuurlijk! Oké, sommige waren nutteloos (Bowie Knife, iemand?), maar andere waren gewoon legendarisch. Zoals… de Ray Gun Mk II. Die blauwe stralen, die zombiehoofden die ontploften... pure kunst, zeg ik je. En je kon ze uit de Mystery Box halen! Dus, ja, je moest vaak je punten spenderen, maar het was het waard, toch?

En dan de Pack-a-Punch! Elk wapen omtoveren tot een monster. De HAMR die ineens lasers schoot? De Executioner met slugs? Genoeg kogels voor iedereen! En natuurlijk die special abilities die sommige wapens kregen. Gewoonweg EPIC. Welke wapen was jouw favoriet?

De Paaseieren: Mysterie en Spanning!

We kunnen Black Ops 2 Zombies niet bespreken zonder de paaseieren te noemen. Urenlang puzzelen, op zoek naar aanwijzingen, youtube filmpjes kijken (shame on you!). Maar de voldoening als je eindelijk dat paasei had voltooid… onbetaalbaar!

Ik bedoel, wie herinnert zich niet de Maxis en Richtofen rivalry? Altijd kiezen wie je ging helpen, terwijl je eigenlijk geen idee had wat er gebeurde. En dan die eindscènes! Mind-blowing! Het was meer dan gewoon zombies knallen, het was een verhaal, een mysterie… een hele vette trip!

Denk je dat je alle paaseieren kent? Heb je alle easter eggs gedaan? Weet je zeker dat je alle radiotransmissies gehoord hebt? Er zijn nog zoveel details verborgen! Ga nog maar eens spelen ;-).

Waarom Black Ops 2 Zombies Zo Geweldig Was

Dus, waarom was Black Ops 2 Zombies nou zo geweldig? Was het de variatie in maps? De toffe wapens? De uitdagende paaseieren? Of gewoon de nostalgie? Waarschijnlijk een combinatie van alles.

Het was gewoon een perfecte mix van actie, humor en mysterie. Je kon er uren in stoppen zonder je te vervelen. En je kon het spelen met vrienden (of randoms, als je durfde). Het was een ervaring, een avontuur... en we missen het allemaal, toch?

Nieuwere COD Zombies games zijn oke, maar er is gewoon iets speciaals aan Black Ops 2. Misschien omdat het de eerste was voor velen, misschien vanwege de maps. Ik weet het niet zeker, maar het heeft een speciaal plekje in mijn hart. En in dat van vele andere gamers, dat weet ik zeker!

En kom op, de muziek! Kevin Sherwood, man, een genie. Die nummers zaten dagen in je hoofd. Carrion, Where are we Going... De soundtrack van onze zombie-slaying avonturen. Wie neuriet er nu niet mee?

De Community: Samen Sterk!

En laten we de community niet vergeten! De tutorials, de challenges, de theorieën... De Black Ops 2 Zombies community was echt top. Iedereen hielp elkaar, deelde tips en tricks, en maakte het spel nog leuker. Dat mis je toch wel een beetje, of niet soms?

Al die Youtube-kanalen die speciale strategieën lieten zien. Denk aan High Round strategies, glitches (die niet meer mogen, eigenlijk). Het gaf je steeds weer nieuwe ideeën om het spel anders te benaderen. Top!

Maar eerlijk... het allerleukste was toch wel om met vrienden te spelen, op dezelfde bank. Elkaar uitschelden als iemand weer eens een zombie train verknalde. Of samen juichen als je eindelijk een moeilijk paasei had opgelost. Pure nostalgie.

Black Ops 2 Zombies: Meer dan een Game

Dus, ja, Black Ops 2 Zombies was meer dan een game. Het was een fenomeen. Een stukje jeugd. Een onvergetelijke ervaring. En zelfs nu, jaren later, denk ik er nog vaak aan terug.

Hebben we het overigens wel gehad over de Tranzit bus?! De enige vorm van openbaar vervoer waar je nog liever dood in bent dan er gebruik van te maken...

Ik ga er vanavond weer eens aan beginnen. Zin om mee te doen?

Cheers! Tot de volgende keer.