Boot Hoek Van Holland Harwich
Oké, luister. Ik zit hier in het café, aan mijn derde kop koffie, en ik moet jullie écht vertellen over mijn avonturen met de boot van Hoek van Holland naar Harwich. Het is een soort van mini-cruise, maar dan zonder de ijsbeelden en de Bingo. Tenzij je zelf een ijsblok en een Bingo-kaart meeneemt, natuurlijk. Ik ben niet je moeder.
Waarom Hoek van Holland naar Harwich? Nou, simpel: ik wilde naar Engeland. Niet vliegen, want ik ben een beetje claustrofobisch in zo’n metalen buis hoog in de lucht. En de Eurostar? Prima, maar ik had zin in zee. En een buffet. En misschien stiekem hoopte ik op een romance met een mysterieuze zeeman. (Spoiler alert: dat is niet gebeurd. De enige zeeman die ik sprak, wilde alleen weten of ik nog spare ribben had.)
De Boeking: Een Doolhof van Opties
De boeking zelf was al een verhaal apart. De website van Stena Line (ja, dat is ‘m) leek wel ontworpen door een sadistische programmeur die genoot van keuzestress. Je hebt zoveel opties: wel of geen hut, met of zonder auto, ontbijt wel/niet/misschien/alle drie, huisdier ja/nee/hamster, dekstoel, premium dekstoel, dekstoel met ingebouwde zonnebank… Je snapt het. Ik eindigde met een hut (noodzakelijk, want slapen op een dekstoel is voor masochisten), zonder auto (want ik ben arm), met ontbijt (want ik ben niet dom), en zonder huisdier (want mijn goudvis zou zeeziek worden).
Must Read
De Cruciale Keuze: De Hut
Die hut, jongens… Laat me je vertellen. Je hebt verschillende categorieën, variërend van “krappe bezemkast met stapelbed” tot “mini-appartement met uitzicht”. Ik koos voor iets er tussenin, wat bleek te zijn: “een krappe bezemkast met een bed, maar met een piepklein raampje”. Ik kon net de Noordzee zien, als ik mijn nek in een onmogelijke hoek wrong. Maar hey, ik had een raampje! Dat is toch wat waard, nietwaar? Het deed me een beetje denken aan Harry Potter onder de trap, maar dan drijvend op de Noordzee.
De Inscheping: Een Chaos van Mensen en Koffers
De inscheping in Hoek van Holland was een georganiseerde chaos. Een bonte stoet van mensen met gigantische koffers, families met gillende kinderen, en vrachtwagenchauffeurs met een blik alsof ze al drie dagen geen koffie hadden gehad. Ik voelde me meteen thuis. Het was net een aflevering van ‘Hollandse Taferelen’, maar dan op een parkeerplaats bij een veerbootterminal. Je loopt via een loopbrug aan boord. En BAM! Daar ben je dan. Op een boot! Naar Engeland! (Of, in ieder geval, in de richting van Engeland.)
Belangrijk: zorg dat je je paspoort bij de hand hebt. Anders kom je niet verder dan de security check, en dat is zonde van je reiskosten. Plus, je mist de kans om een foto te maken van jezelf terwijl je stoer over de reling leunt, alsof je Kate Winslet in Titanic bent. (Minus de ijsberg, hopelijk.)
Aan Boord: Entertainment en Extase (en Enige Verveling)
Aan boord is er van alles te doen. Of nou ja, dat staat in de brochure. In werkelijkheid is het een mix van entertainment, verplichte winkeltjesbezoekjes en de onvermijdelijke, allesoverheersende verveling die opkomt als je urenlang op zee bent en je telefoon geen bereik meer heeft.
- Het Buffet: Hét hoogtepunt. Eten tot je erbij neervalt. In mijn geval betekende dat: drie borden pasta, twee stukken taart, en een verdacht uitziend stuk vlees dat ik voor de zekerheid maar liet staan. Het buffet is een slagveld, met hordes mensen die vechten om de laatste bitterbal. Wees gewaarschuwd: je moet snel zijn en je ellebogen gebruiken.
- Het Casino: Als je van gokken houdt, kun je je hier uitleven. Ik heb het geprobeerd, maar ik verloor al snel mijn vijf euro. Ik ben blijkbaar niet zo goed in gokken als ik dacht. Nu ja, ik ben sowieso nergens goed in.
- De Bar: Hier kun je je verdriet (of je opwinding) wegdrinken. Er is live muziek (meestal een man met een keyboard die hits van de jaren '80 speelt) en een ruime keuze aan drankjes. Ik hield het bij een biertje, want ik ben een verantwoordelijke reiziger. Meestal.
- De Bioscoop: Ja, er is een bioscoop aan boord! Met de nieuwste films! (Of, nou ja, de nieuwste films van een paar maanden geleden.) Perfect om de tijd te doden als je echt niks beters te doen hebt.
- De Zee: Natuurlijk! Niet vergeten, want je zit midden op zee! Soms zie je dolfijnen (ik heb ze niet gezien), en altijd zie je heel veel water. Het is hypnotiserend, geruststellend en een beetje saai, allemaal tegelijk.
De Terugweg: Déjà Vu en Spijt van Alles
De terugweg was… precies hetzelfde, maar dan andersom. Het buffet was nog steeds vol, de keyboardspeler speelde nog steeds dezelfde nummers, en ik voelde me nog steeds een beetje schuldig over de hoeveelheid eten die ik naar binnen had gewerkt. En toen, na uren turen over de Noordzee, doemde Hoek van Holland weer op. Alsof ik terugkeerde naar een parallel universum waar bitterballen de valuta waren en de Noordzee een gigantisch aquarium.
Conclusie: De boot van Hoek van Holland naar Harwich is een avontuur. Een avontuur vol buffetten, karaoke (als je durft!), en de vreemde, verstilde schoonheid van de zee. Het is niet voor iedereen weggelegd, maar als je zin hebt in iets anders dan een standaard vliegreis, is het zeker de moeite waard. En wie weet, misschien ontmoet je wel een mysterieuze zeeman. Of, op z'n minst, iemand die je extra spare ribs wil geven. Succes!
Tot slot: Praktische Tips van een Doorgewinterde Veerboot-Veteraan (soort van)
- Neem entertainment mee: Een boek, een spelletje, een breiwerk… Iets om de verveling te verdrijven. Je telefoon heeft immers geen bereik, tenzij je een peperdure maritieme data bundel koopt.
- Pak slim in: Denk aan warme kleding (het kan fris zijn op het dek!), comfortabele schoenen (je loopt veel!), en een zonnebril (als de zon schijnt, schijnt ie fel).
- Wees op tijd: Anders mis je de boot, en dat is zonde. Je kunt beter te vroeg zijn dan te laat.
- Geniet! Het is een ervaring. Laat het over je heen komen, en maak er het beste van. Zelfs als je geen zeeman ontmoet. Of dolfijnen ziet.
En nu ga ik, want mijn koffie is op en ik heb trek in bitterballen. Tot de volgende keer! (Misschien vertel ik dan over mijn treinreis door Siberië. Maar dat is een ander verhaal…)
