Book Serpent And The Wings Of Night

Oké, luister, luister, want ik ga je een verhaal vertellen. Een verhaal over draken, vampieren, en een bibliotheek die waarschijnlijk gevaarlijker is dan een Tinderdate met een catfish. Heb je ooit gehoord van Book Serpent And The Wings Of Night? Nee? Nou, pak er een kopje koffie bij (of iets sterkers, ik oordeel niet), want dit wordt een wilde rit.

De Basis: Vampieren, maar dan Glamoureuzer

In essentie is dit een fantasy-roman geschreven door Carissa Broadbent, die zich afspeelt in een wereld waar vampieren aan de macht zijn. Maar we hebben het hier niet over de suffige, in de zon-verbrokkelende types van Twilight. Nee, deze vampieren zijn badass, machtig en organiseren een Hunger Games-achtig toernooi. Noem het de 'Onderlinge Vampieren Competitie' of zo iets.

Waarom is het de moeite waard?

Dus, waarom zou je je druk maken over deze specifieke vampier-hype? Hier zijn een paar redenen die je misschien overtuigen:

• De Heroïne: Onze hoofdpersoon, Raihn, is geen dame in nood. Ze is een menselijke krijger die zich tussen de vampieren waagt. Ze is slim, vindingrijk en, laten we eerlijk zijn, waarschijnlijk beter in een gevecht dan de meeste mensen die ik ken (inclusief mezelf).
• De 'Liefde': Er is een vampier. Natuurlijk is er een vampier. Zijn naam is Nate, en hij is... complex. Denk aan een kruising tussen een stoïcijnse bibliothecaris en een gevaarlijke roofdier. (Een bibliothecaris-roofdier? Mijn fantasieën zijn zojuist geüpgraded.)
• De Wereld: Broadbent heeft een wereld gecreëerd die zowel donker als meeslepend is. De politieke intriges, de verschillende soorten vampieren, de magie... het zit allemaal verdomd goed in elkaar.
• De Pacing: Het verhaal sleept niet. Er is actie, er is spanning, er is romantiek... het is een perfecte balans. En dat is moeilijk te vinden in fantasy.

Het Toernooi Des Doods (een beetje overdreven, maar je snapt het)

Het toernooi, genaamd de 'Onderlinge Vampieren Competitie' (ik blijf erbij), is waar de actie echt begint. Raihn besluit mee te doen, ondanks dat ze een mens is, om een verbond te smeden met een vampierclan. Waarom? Omdat de mensheid in de problemen zit, en soms moet je met de duivel dansen om je kont te redden. (Of, in dit geval, je huid - want vampieren en zo.)

De uitdagingen zijn... eh... uitdagend. Denk aan dodelijke vallen, bloeddorstige monsters en andere deelnemers die er alles aan doen om te winnen. Beetje Game of Thrones met vampiertanden, dus. Oh, en Raihn is niet alleen. Ze heeft een soort partner... of is het een beschermer? ... in de vorm van de vampier Nate. Je raadt het al: de twee ontwikkelen een ingewikkelde relatie. Complexe relatie tussen mens en vampier in een toernooi des doods? Klinkt als een ingrediënt voor liefde. (Of voor dood. Het kan allebei.)

De Romantiek: Meer dan alleen glitter

Ja, er is romantiek. En ja, er zijn erotische scènes. Maar Broadbent doet het slim. De romantiek is niet alleen een oppervlakkig liefdesverhaal. Het gaat om de relatie tussen twee individuen die uit verschillende werelden komen en elkaar desondanks vinden. (Klinkt misschien cheesy, maar het werkt.)

Nate is... intrigerend. Hij is een vampier van adel, met een duister verleden en een geheimzinnige aard. Maar hij is ook zorgzaam, intelligent en, laten we eerlijk zijn, verdomd aantrekkelijk. (Als je van het 'gevaarlijke-en-mysterieuse' type bent, tenminste.) Hun relatie evolueert door de beproevingen van het toernooi, waarbij ze elkaar moeten vertrouwen om te overleven. En als je je leven aan iemand toevertrouwt, dan... nou ja, je weet hoe het gaat.

Waarom deze romantiek anders is:

• Geen instant-love: De relatie ontwikkelt zich organisch. Er is spanning, er is aantrekkingskracht, maar er is ook respect en begrip.
• Complexiteit: Nate is geen perfecte vampier. Hij heeft zijn eigen demonen en worstelingen. En Raihn is geen perfecte mens. Ze is koppig, onafhankelijk en soms een beetje dom. (Maar op een leuke manier!)
• Het is... heet: Oké, ik ga niet liegen. Er zijn erotische scènes. Maar ze zijn goed geschreven en voegen iets toe aan het verhaal. Het gaat niet alleen om seks, maar om de intimiteit en kwetsbaarheid tussen de personages.

De Book Serpent: Een Kleine Twist

De titel Book Serpent And The Wings Of Night is... een beetje cryptisch. De 'Wings Of Night' verwijst naar de vleugels van de vampieren, natuurlijk. Maar de 'Book Serpent'? Die is een beetje subtieler. Het is een metafoor voor de kennis en de gevaren die verborgen zijn in boeken. (En ja, er is letterlijk een passage in het boek die dit uitlegt.)

Raihn is een lezer. Ze houdt van boeken, en ze vertrouwt op haar kennis om te overleven. Maar de wereld van de vampieren is vol met geheimen en leugens, en soms is de waarheid gevaarlijker dan de onwetendheid. De 'Book Serpent' is een herinnering dat kennis een zwaard met twee kanten is. Het kan je redden, maar het kan je ook vernietigen.

Dus, Moet Je Het Lezen?

Dus, na al dit gepraat, is Book Serpent And The Wings Of Night de moeite waard om te lezen? Ik zou zeggen, ja! Als je van fantasy houdt, van vampieren (die niet in de zon glinsteren), van sterke heldinnen en van een beetje romantiek (met een vleugje erotiek), dan is dit boek zeker iets voor jou. Het is een meeslepend verhaal dat je tot de laatste pagina zal vasthouden. En hey, als je er niet van houdt, kun je me altijd de schuld geven.

Denk er wel aan, het is fictie. Probeer dus geen vampier te versieren bij je lokale bibliotheek. Dat zou waarschijnlijk slecht aflopen. (En je krijgt waarschijnlijk een bibliotheekverbod.) Geniet ervan!