Boeken Van Rob Van Essen

Hé, laten we het eens hebben over iets... Nederlands. Iets als regen op een dinsdag, of die onverklaarbare drang om precies op tijd te komen, zelfs als je nergens hoeft te zijn. Ik heb het over de boeken van Rob van Essen.

Ken je dat gevoel? Dat je een boek leest en denkt: "Wacht even... heeft hij mijn gedachten gelezen?". Het is net alsof je naar een spiegelbeeld kijkt, maar dan eentje die je neuroses en rare gewoontes iets te goed weerkaatst. Dat is Rob van Essen voor mij. Hij is de Bob Dylan van de Nederlandse literatuur, maar dan met een uitgesproken voorkeur voor treinen en minder gitaar.

Zijn boeken zijn niet zozeer romans, maar eerder geesteslandschappen. Je dwaalt er rond, verdwaalt soms, maar je voelt je nooit echt alleen. Er is altijd wel een personage dat net zo onhandig door het leven stottert als jijzelf.

Waarom zou je Rob van Essen lezen?

Goede vraag! Stel je voor: je zit vast op een verjaardag van een verre tante. Iedereen praat over hypotheken en het weer. Je wilt vluchten, maar de zelfgemaakte taart houdt je gijzelaar. Rob van Essen is die vlucht. Zijn boeken zijn een ontsnapping naar een wereld waar het oké is om je ongemakkelijk te voelen. Sterker nog, het wordt gevierd!

Hij schrijft niet over helden of epische avonturen. Nee, hij schrijft over de alledaagse heldendaden van mensen die proberen te overleven in een wereld die ze niet altijd begrijpen. Denk aan een ambtenaar die obsessief postzegels verzamelt, of een schrijver met writer's block die per ongeluk in een complottheorie belandt. Het is de kunst van het klein maken, en dat doet hij meesterlijk.

Een beetje droog, maar stiekem heel grappig

Van Essen staat bekend om zijn droge humor. Het is geen harde lach, meer een subtiele glimlach die langzaam opkomt als je de absurditeit van het beschrevene inziet. Het is alsof je stiekem naar de klunzige pogingen van een eekhoorn kijkt om een noot te begraven. Je weet dat het zinloos is, maar het is ook onweerstaanbaar grappig.

Zijn humor zit ‘m vaak in de observaties. Hij beschrijft de wereld om hem heen met een oog voor detail dat bijna pijnlijk is. Hij ziet de kleine onvolkomenheden, de hypocrisie, de rare gewoontes die we allemaal hebben, maar zelden hardop durven te benoemen. En hij benoemt ze wél. Genadeloos, maar altijd met een vleugje mededogen.

Denk bijvoorbeeld aan een scène in een van zijn boeken (ik noem geen titel, want spoilers!) waarin een personage urenlang naar een mier zit te kijken die vruchteloos probeert een broodkruimel te verplaatsen. Dat is Rob van Essen in een notendop: de aandacht voor het minuscule, het schijnbaar onbelangrijke. En daar zit de schoonheid.

Welke boeken moet je lezen?

Oké, nu de hamvraag: waar begin je? Het is net als met sushi: je wilt niet meteen de meest extreme variant proberen. Laten we het simpel houden.

Een goed startpunt is misschien wel "De Goede Zoon". Het is een toegankelijk verhaal over een man die worstelt met de dood van zijn vader en de complexe relatie met zijn moeder. Het is dramatisch, maar ook grappig en ontroerend. Het is alsof je een warme deken om je heen slaat, maar dan eentje die af en toe een beetje prikt.

Of wat dacht je van "Vaders en zonen"? Een verhaal over... verrassing... vaders en zonen. En ook over schrijven, falen en de onmogelijkheid om echt te communiceren. Het is een beetje meta, een beetje filosofisch, maar vooral heel menselijk.

Als je al wat meer gewend bent aan zijn stijl, kun je "Winter in Amerika" proberen. Dat is een wat complexer verhaal over een man die naar Amerika reist om een vermiste vriend te zoeken. Het is een roadtrip, een detective, en een filosofische queeste in één. Bereid je voor op bizarre ontmoetingen en onverwachte wendingen.

En dan is er natuurlijk "Het Weerbericht", de roman waarmee hij de Libris Literatuur Prijs won. Een bijzondere mix van thriller, sciencefiction en filosofie. Een man probeert een moord op te lossen, terwijl de wereld om hem heen langzaam maar zeker aan het veranderen is. Het is een boek dat je aan het denken zet, lang nadat je het hebt uitgelezen.

Conclusie: Rob van Essen is niet voor iedereen, maar…

Laten we eerlijk zijn: Rob van Essen is niet voor iedereen. Zijn boeken vereisen aandacht, geduld en een zekere mate van zelfspot. Als je op zoek bent naar snelle actie en sensationele plotwendingen, kun je beter iets anders lezen. Maar als je bereid bent om je te laten meevoeren in een wereld van subtiele humor, diepe melancholie en scherpe observaties, dan is Rob van Essen absoluut de moeite waard.

Het is alsof je naar een zwart-wit foto kijkt: het is misschien niet zo flitsend als een Instagram-filter, maar het heeft wel een bepaalde diepte en authenticiteit. Het is literatuur voor de denkers, de dromers en de onhandige levenskunstenaars onder ons.

Dus, waar wacht je nog op? Pak een boek van Rob van Essen, zet een kop thee (of een glas wijn, het is jouw keuze), en laat je meevoeren naar een wereld die tegelijkertijd vreemd en herkenbaar is. Je zult er geen spijt van krijgen. Of misschien wel, maar dan heb je in ieder geval iets om over na te denken. En dat is ook wat waard, toch?

En wie weet, misschien kom je er wel achter dat Rob van Essen stiekem jouw gedachten heeft gelezen. Maar dat is weer een verhaal voor een andere keer.