Boeken Van Karl Ove Knausgård

Oké, luister, jongens en meisjes (en alles daartussenin!), ik moet jullie iets bekennen. Ik ben verslaafd. Niet aan koffie, hoewel dat een close second is. Nee, ik ben verslaafd aan de boeken van Karl Ove Knausgård. En ja, ik weet het, zijn naam is net zo ingewikkeld uit te spreken als proberen een Ikea-kast zonder handleiding in elkaar te zetten. Laten we hem voor de gelegenheid gewoon Karl noemen, oké? Prima.

Waarom verslaafd? Goede vraag! Stel je voor: je zit in een café, nipt van je latte (of je biertje, ik oordeel niet), en iemand begint je het meest saaie, maar tegelijkertijd fascinerende verhaal ter wereld te vertellen. Over hoe hij zijn tanden poetst. Over hoe hij een boterham smeert. Over hoe hij... tromgeroffel ... zijn vader hielp opruimen na diens dood. Dat is Karl in een notendop. Alleen dan in zes dikke, autobiografische romans genaamd "Mijn Strijd" (Min Kamp in het Noors, wat, jawel, dezelfde titel is als Hitlers beruchte boek... controversieel!).

Wat maakt Karl zo... Karl?

Het ding met Karl is, hij is brutaal eerlijk. Alsof hij een open hartoperatie op papier uitvoert en je er gratis naar mag kijken. Hij spaart niets of niemand, inclusief zichzelf. Hij beschrijft zijn eigen onzekerheden, angsten, mislukkingen en kleine triomfen met een precisie die soms pijnlijk is, maar altijd intrigerend. Het is alsof je in zijn hoofd kruipt en al zijn gedachten, zowel de briljante als de compleet idiootse, mag meemaken.

Hij vertelt over zijn jeugd in Noorwegen, zijn worstelingen als schrijver, zijn relaties, zijn vaderschap, zijn alcoholisme (spoiler alert!). En hij doet dit allemaal met zo'n detail dat je je soms afvraagt of hij niet stiekem een camera in zijn oogbollen heeft geïnstalleerd. "Hé Karl, heb je nog een herinnering over, of heb je alles er al in gestopt?"

Waarom zou je dit in hemelsnaam lezen?

Ik snap het, "Zes dikke pillen over het leven van een Noorse schrijver" klinkt niet bepaald als de ideale strandlectuur. Maar geloof me, er is iets verslavends aan Karls schrijven. Het is als het kijken naar een reality-tv-show, maar dan zonder de gefabriceerde drama en met veel meer diepgang. Je voelt je betrokken bij zijn leven, je lacht met zijn blunders, je huilt met zijn verdriet. En je realiseert je, misschien wel voor het eerst, dat je niet de enige bent die soms worstelt met de alledaagse dingen.

Hier zijn een paar redenen waarom je Karl (misschien) zou moeten proberen:

• Je bent een voyeur. Oké, toegegeven, we zijn dat allemaal een beetje. En Karl geeft je de perfecte gelegenheid om ongegeneerd in iemands leven te gluren.
• Je bent een sucker voor realisme. Geen heldhaftige avonturen, geen romantische komedies. Gewoon het echte leven, met al zijn imperfecties.
• Je voelt je soms eenzaam. Karl is de perfecte metgezel voor eenzame uurtjes. Hij zal je eraan herinneren dat je niet de enige bent die zich soms verloren voelt.
• Je houdt van lange boeken. Serieus, deze boeken zijn lang. Je kunt er maanden zoet mee zijn. Zie het als een investering in je leesconditie.
• Je wilt indruk maken op je literaire vrienden. "Oh, je hebt 'Mijn Strijd' nog niet gelezen? Hmm, interessant..." (Hint: zeg dat niet echt, het kan intimiderend zijn).

Wat kun je verwachten? (Spoilers, maar niet echt)

Bereid je voor op:

• Lange, kronkelende zinnen. Karl is geen fan van korte, bondige zinnen. Hij houdt ervan om uit te wijden, af te dwalen en terug te keren naar zijn oorspronkelijke punt. Alsof hij een gesprek voert met zichzelf (wat hij waarschijnlijk ook doet).
• Gedetailleerde beschrijvingen van eten. Serieus, Karl kan een hele pagina wijden aan het beschrijven van een boterham met kaas. Je gaat jezelf afvragen of hij een foodblogger in vermomming is.
• Filosofische uitweidingen. Karl is niet alleen een schrijver, hij is ook een denker. Hij stelt vragen over het leven, de dood, de liefde, de kunst... en alles daartussenin. Bereid je voor op existentiële crises.
• Pijnlijke eerlijkheid. Karl zal je dingen vertellen die je misschien liever niet wilt weten. Over zijn eigen tekortkomingen, over de wreedheid van het leven, over de onvermijdelijkheid van de dood. Maar het is juist deze eerlijkheid die zijn werk zo krachtig maakt.
• Een gevoel van verbondenheid. Ondanks alle details over Karls specifieke leven, zul je je toch verbonden voelen met zijn ervaringen. Je zult jezelf herkennen in zijn angsten, zijn dromen en zijn worstelingen. En dat is misschien wel het mooiste van alles.

Zal ik het leuk vinden?

Dat is de vraag, hè? Er is geen garantie dat je Karls boeken geweldig gaat vinden. Sommige mensen vinden hem saai, pretentieus en veel te langdradig. Andere mensen (zoals ik) vinden hem briljant, onthullend en verslavend. Het is een kwestie van smaak. Maar als je op zoek bent naar een leeservaring die je uitdaagt, je aan het denken zet en je misschien zelfs een beetje verandert, dan is Karl misschien wel iets voor jou.

Dus, waar wacht je nog op? Ga naar de boekhandel (of bestel ze online, ik oordeel nog steeds niet) en begin aan je eigen Karl-avontuur. En als je het niks vindt, geef me dan de schuld niet. Ik heb je gewaarschuwd! En beloof me, als je er dan toch aan begint, lees dan in ieder geval de eerste drie boeken. Daarna kun je altijd nog beslissen of je verder wilt. Het is alsof je een marathon loopt: de eerste kilometers zijn het zwaarst, maar daarna kom je in een flow (of je geeft het op, dat kan ook).

Oh, en nog één ding: probeer niet te veel Noorse woorden uit te spreken. Het is gedoemd te mislukken. Vertrouw me, ik spreek uit ervaring. Ik heb het al moeilijk genoeg met "Knausgård", laat staan met "Beklager".

Dus, proost! Op Karl, op lange boeken, en op het leven zelf, met al zijn saaie en fascinerende details.