Boeken Van Jackie Van Laren

Zeg, luister eens even. Ik zat gisteren met m’n koffie bij de bakker, en raak aan de praat met een dame over… ja, wat niet eigenlijk? Het weer, de stijgende prijzen van croissantjes (een schande!), en toen ineens: boeken. Specifiek, de boeken van Jackie van Laren. Ik kende de naam vaag, maar die vrouw – laten we haar even ‘Truus’ noemen – die had een passie! Ze sprak over Jackie alsof het haar persoonlijke goeroe was, op papier dan.

Wie is Jackie van Laren in vredesnaam?

Nou, Jackie van Laren, zo blijkt, is dus een Nederlandse schrijfster. En niet zomaar een schrijfster. Ze schrijft feelgood romans. Je weet wel, van die boeken waar je spontaan een glimlach van op je gezicht krijgt en je de hele dag een beetje optimistischer bent. Alsof je een overdosis zonnebloemolie hebt gedronken (doe dat trouwens niet, klinkt niet heel lekker).

Truus omschreef haar boeken als “een warme deken op een regenachtige dag”. En geloof me, we hebben hier in Nederland genoeg regenachtige dagen. Dus misschien is het wel een goed idee om er eentje in huis te halen. Maar goed, wat maakt haar boeken nou zo speciaal? Ik ga het je uitleggen, in hapklare brokjes zodat je niet direct in slaap sukkelt.

Wat maakt Jackie zo leuk?

Volgens Truus, en nu ik erover nadenk, ook wel een beetje volgens mij, is het een combinatie van factoren:

• De herkenbaarheid: Jackie schrijft over gewone mensen, met gewone problemen (en soms een paar buitengewone, laten we eerlijk zijn). Je herkent jezelf, je buurvrouw, je schoonmoeder (misschien met een lichtelijke overdrijving, maar toch!) in haar personages.
• De humor: Serieus, ze schijnt behoorlijk grappig te zijn. Niet van dat geforceerde “ik probeer grappig te zijn” gedoe, maar gewoon humor die voortvloeit uit de situaties en de personages. Truus vertelde me over een scene in een van haar boeken waar een personage per ongeluk een hele tube tandpasta in haar koffie had gedaan. Ik moest er stiekem toch wel om lachen.
• De positiviteit: Ondanks de soms best wel serieuze thema’s die ze aansnijdt (relaties, werk, familie), blijven haar boeken altijd positief. Er is altijd een lichtpuntje aan het einde van de tunnel. En dat is, zeker in deze tijden, wel heel fijn.
• De vlotheid: Het schijnt dat haar boeken lekker weglezen. Geen ellenlange beschrijvingen van bloemenvelden of ingewikkelde filosofische beschouwingen. Gewoon een goed verhaal, verteld op een prettige manier. Alsof Jackie zelf tegenover je zit met een kop thee en het verhaal vertelt.

Dus, samenvattend: Jackie van Laren schrijft boeken die je een goed gevoel geven, je laten lachen en je even laten ontsnappen aan de dagelijkse sleur. Klinkt goed, toch? (En als je het niet leuk vindt, kun je het altijd nog gebruiken als onderzetter voor je koffie! Nee grapje, niet doen. Lezen is beter.)

Even een paar titels noemen… voor het geval dat

Truus begon meteen een hele reeks titels op te sommen. Ik kon het amper bijhouden! Maar een paar bleven hangen, dus die deel ik graag met je:

• "De Zoete Zonde van Chocolade": Klinkt al goed, toch? Chocolade! En een zonde! Dubbel feest! (Ik vermoed dat het boek niet letterlijk over het eten van te veel chocolade gaat, maar ik kan het mis hebben.)
• "Een Zomer vol Beloftes": Beloftes, zon, zomer...wat wil een mens nog meer? Misschien een ijsje, maar dat is een ander verhaal.
• "Het Geheim van de Oude Pastorie": Oke, dit klinkt al wat spannender. Een geheim! In een pastorie! Ik ben benieuwd wat daar allemaal gebeurt (of niet gebeurt).
• "De Kleuren van de Liefde": Abstract, maar poëtisch. Misschien een beetje té, maar ik geef toe, het prikkelt de nieuwsgierigheid.

Er zijn er nog veel meer, hoor. Maar ik wil je niet overweldigen. Begin gewoon met één, kijk of het je bevalt, en wie weet ben je binnenkort net zo'n fan als Truus. (En dan kunnen we samen naar de bakker om over Jackie te kletsen! Croissantjes op mijn rekening!)

Waarom zou je haar boeken eigenlijk niet lezen? (Just in case…)

Oké, even eerlijk zijn. Niet iedereen houdt van feelgood romans. Sommige mensen vinden het te zoet, te oppervlakkig, te… nou ja, te feelgood. Als je meer van duistere thrillers houdt, vol met bloed en moord en ingewikkelde plotwendingen, dan zijn de boeken van Jackie van Laren waarschijnlijk niet echt iets voor jou. (Tenzij je behoefte hebt aan een beetje afwisseling, natuurlijk! Een beetje positiviteit kan geen kwaad, toch?)

Ook als je een hekel hebt aan humor, herkenbare situaties en vlotte schrijfstijl, kun je haar boeken misschien beter links laten liggen. Maar dan vraag ik me af, wat doe je hier überhaupt? Ga lekker een boek van Stephen King lezen! (Niks mis mee, hoor. Maar wees gewaarschuwd: je slaapt er misschien minder goed van.)

En als je een allergie hebt voor feelgood, nou, dan heb ik geen idee wat je moet doen. Misschien een dokter bellen? Of gewoon heel ver uit de buurt blijven van boekenwinkels. Pas op dat je niet per ongeluk een boek van Jackie aanraakt! Wie weet wat er dan gebeurt! (Oké, oké, ik overdrijf. Maar je snapt het punt.)

Nog even een paar disclaimer-achtige dingen…

• Ik ben niet betaald om dit artikel te schrijven. (Al zou ik het niet erg vinden! Jackie, als je dit leest…)
• Ik ken Jackie van Laren niet persoonlijk. (Al zou ik het wel leuk vinden! Jackie, als je dit leest…)
• Ik heb niet alle boeken van Jackie van Laren gelezen. (Maar ik ben wel van plan om er een paar te gaan lezen, na dit gesprek met Truus.)
• En ja, ik heb dit artikel geschreven met een kop koffie naast me. (Maar er zat geen tandpasta in, gelukkig!)

Het eindoordeel (tromgeroffel!)

Dus, wat is nu het eindoordeel over de boeken van Jackie van Laren? Nou, ik denk dat het duidelijk is: als je op zoek bent naar een boek dat je een goed gevoel geeft, je laat lachen en je even laat ontsnappen aan de realiteit, dan zijn haar boeken zeker de moeite waard om te proberen. Het is een soort van instant-vakantie voor je geest. Lekker op de bank ploffen, een kop thee erbij, en genieten van een goed verhaal.

En als je het niks vindt? Nou, dan heb je in ieder geval iets te lezen gehad. En wie weet, misschien ontdek je dan wel weer een andere auteur die je wél leuk vindt. Het leven is te kort om slechte boeken te lezen, toch?

En weet je wat ik nu ga doen? Ik ga naar de boekenwinkel. Op zoek naar "De Zoete Zonde van Chocolade". Alleen al om de titel! (En misschien ook wel om de chocolade zelf…)

Tot de volgende keer! (En vergeet niet: lezen is leuk!)