Bienvenue Chez Les Ch Tis

Oké, luister goed, want dit verhaal is goud. Goud, zeg ik! Heb je ooit gehoord van de film Bienvenue chez les Ch'tis? Nee? Nou, stel je voor: je bent een postbode, maar niet zomaar één. Je bent Philippe Abrams, een verwende vent uit de zonnige Provence die alles, maar dan ook ALLES doet om een betere positie te krijgen aan de Middellandse Zee. En wat gebeurt er? Je wordt... (tromgeroffel)... verbannen naar het noorden van Frankrijk! Ja, naar Bergues. Brrrrr…

Het Worst Case Scenario: Het Noorden!

Nou, het noorden van Frankrijk, dat is voor Philippe zoiets als een one-way ticket naar de hel. Hij hoort gruwelverhalen over de Ch'tis, de mensen die daar wonen. Ze spreken een onverstaanbaar dialect (waarover later meer!), ze zijn koud, en het regent er constant. Kortom, zijn leven is voorbij, denkt hij. Ik bedoel, wie wil er nou in godsnaam vrijwillig naar een plek waar de zon zich schaamt om te schijnen?

Zijn vrouw, Julie, is ook al geen pretje. Ze is een echte hypochonder en ziet overal beren op de weg. Philippe verzint dus een smoes om haar niet mee te laten gaan, want stel je voor dat ze daar ook nog eens de boel op stelten zet met haar constante geklaag! Arme Philippe, hij zit al genoeg in de penarie.

Wat is er zo erg aan het Noorden? (Volgens Philippe)

Even een opsomming van de redenen waarom Philippe absoluut niet naar het noorden wil:

• Het regent er meer dan in een tropisch regenwoud (oké, misschien een kleine overdrijving).
• De mensen zijn nors en onvriendelijk (dit blijkt dus niet zo te zijn, spoiler alert!).
• Ze spreken een dialect, het Ch'ti, dat klinkt alsof ze allemaal een aardappel in hun keel hebben. Serieus, je verstaat er geen woord van!
• Het is er gewoon... koud. Brrr, ik krijg er al kippenvel van!

Aankomst in Bergues: De Shock!

Philippe komt aan in Bergues en... het valt eigenlijk best mee. Toegegeven, het is niet de Côte d'Azur, maar het is ook geen post-apocalyptische woestenij. De mensen zijn... vriendelijk? Wat?! Ja, echt! Ze lachen, ze zijn gastvrij, en ze delen hun bier (bière de garde, een typisch noordelijk biertje) met hem. Wacht even, is dit wel echt het noorden van Frankrijk?

Hij raakt bevriend met Antoine Bailleul, een Ch'ti postbode gespeeld door de geweldige Dany Boon (die ook nog eens de regisseur van de film is!). Antoine is een beetje een vreemde snuiter, hij woont nog bij zijn moeder, speelt de hele tijd op zijn fluit (vreselijk!), en heeft moeite met de liefde. Maar hij is wel een goede kerel, en hij laat Philippe de echte Ch'ti cultuur zien.

Het dialect, dat Ch'ti, is natuurlijk wel een ding. Philippe verstaat er in het begin helemaal niks van, maar langzaam begint hij het te leren. Het is een mengelmoes van Frans en Vlaams, met een hoop grappige woorden en uitdrukkingen. Stel je voor dat iemand tegen je zegt: "Biloute!". Dat betekent zoiets als "mijn lieve vriend" of "mijn schat". Klinkt toch schattig, of niet soms?

De Leugen wordt de Waarheid

Omdat Julie denkt dat Philippe in een vreselijke situatie zit, liegt hij haar voor dat het nog erger is dan het is. Hij beschrijft zijn leven in Bergues als een nachtmerrie. Maar tegelijkertijd begint hij zich steeds meer thuis te voelen. Hij geniet van de vriendschap met Antoine, de gezelligheid met de andere postbodes, en zelfs van het weer (oké, misschien niet van het weer, maar je begrijpt het punt).

Dan besluit Julie om hem te bezoeken. Paniek! Philippe moet nu snel een manier vinden om haar te laten geloven dat het leven in Bergues echt zo verschrikkelijk is als hij haar heeft verteld. Hij bedenkt de meest absurde plannen, met behulp van Antoine en de andere Ch'tis. Het resultaat is hilarisch. Stel je voor: ze doen alsof ze dronken zijn, ze spreken de hele tijd Ch'ti, en ze proberen Julie bang te maken met verhalen over de gevaren van het noorden. Geweldig!

Uiteindelijk komt de waarheid natuurlijk uit. Julie ontdekt dat Philippe helemaal niet ongelukkig is, maar juist gelukkig. Ze is boos, maar ze begrijpt ook dat hij het alleen maar deed om haar gerust te stellen. En dan... plot twist... begint ook zij de charme van het noorden te ontdekken! Ze raakt bevriend met de mensen, ze leert een paar woorden Ch'ti, en ze realiseert zich dat ze al die tijd onnodig bang is geweest.

Waarom deze film zo leuk is

Bienvenue chez les Ch'tis is zo'n succes geworden omdat de film speelt met stereotypen, maar tegelijkertijd laat zien dat die stereotypen vaak niet kloppen. Het is een film over vriendschap, acceptatie, en het overwinnen van vooroordelen. En natuurlijk is het gewoon ontzettend grappig!

Hier zijn een paar redenen waarom je deze film absoluut moet zien:

• De humor is absurd, maar toch herkenbaar.
• De personages zijn charmant en sympathiek.
• De film laat je lachen, maar zet je ook aan het denken.
• Je leert iets over een unieke cultuur.
• En je leert een paar woorden Ch'ti! (Bonjoure, biloute!)

Een paar Fun Facts (voor de Nerds onder ons)

Oké, even serieus. Hier zijn een paar leuke weetjes over de film:

• Bienvenue chez les Ch'tis was in 2008 de meest succesvolle film in Frankrijk ooit. Ja, ooit! Meer dan 20 miljoen mensen hebben de film in de bioscoop gezien.
• De film heeft een enorme impact gehad op de regio Nord-Pas-de-Calais (waar Bergues ligt). Het toerisme is enorm toegenomen, en de mensen zijn trots op hun cultuur en hun dialect.
• Dany Boon, de regisseur en acteur, is zelf een Ch'ti. Hij heeft de film gemaakt om zijn geboortestreek in het zonnetje te zetten.
• Er zijn remakes gemaakt van de film in verschillende landen, waaronder Italië en Spanje. Maar eerlijk gezegd, geen enkele remake komt in de buurt van het origineel.

Conclusie: Kijk die film!

Dus, mijn advies: ga deze film kijken! Je zult er geen spijt van krijgen. Het is een feel-good movie die je gegarandeerd aan het lachen maakt. En wie weet, misschien krijg je wel zin om zelf naar het noorden van Frankrijk te gaan. Wie weet, misschien ontdek je wel je eigen biloute daar!

En onthoud: "Au revoir et à bientôt!" (Tot ziens en tot gauw!)