Believed She Could So She Did

Ken je dat? Dat moment dat je naar een berg kijkt, niet een echte berg misschien, maar een figuurlijke, van die ene berg huiswerk, of die gigantische stapel was, of die ene enge presentatie die je moet geven. Het voelt alsof die berg niet te beklimmen is. Dat je er tegenop ziet en het liefst onder een dekentje kruipt met een reep chocolade (of twee, we oordelen niet).

Maar dan, plotseling, komt er een flard inspiratie, een sprankje moed, en denk je: "Waarom eigenlijk niet? Ik kan dit best wel eens proberen." Het is een klein zaadje dat in je groeit, de gedachte: "Ze geloofde dat ze het kon, dus deed ze het."

Het klinkt misschien als een cliché, zo'n spreuk die je op een mok zou zetten, maar eerlijk, het zit vol waarheid. Het gaat niet alleen om talent (hoewel dat soms wel helpt, laten we eerlijk zijn). Het gaat over die eerste kleine stap zetten, hoe eng die ook is. Alsof je je teen in ijskoud water doopt... brrr... maar daarna is het al makkelijker om er helemaal in te stappen, toch?

Het begint met geloof (en een beetje koffie, misschien)

Geloof in jezelf is als een volle tank benzine in een auto zonder wielen. Je hebt de potentie om te gaan, maar je komt nergens zonder de wielen. De "wielen" zijn dan actie, doorzettingsvermogen en een snufje gekkigheid. Want zeg nou zelf, wie wordt er nu niet vrolijk van een beetje gekkigheid?

Het is niet altijd even makkelijk. Soms is die berg ineens nog hoger dan je dacht. Je struikelt, je valt (au!), je voelt je gefrustreerd. Dat is oké! Dat is normaal! Zie het als een pittige bootcamp. Je spieren doen pijn, je zweet, maar je wordt er sterker van. En die pizza achteraf smaakt extra lekker.

Herinner je dat moment dat je leerde fietsen? Al die keren dat je viel, de schaafwonden, de tranen. Maar je bleef het proberen, keer op keer, tot je ineens... het voelde! Die wind in je haren, de vrijheid! Dat is wat er gebeurt als je gelooft dat je iets kunt. Je leert, je groeit, en ineens lukt het.

De kracht van positieve zelfspraak

Praat tegen jezelf alsof je je beste vriend(in) bent. Zou je tegen diegene zeggen: "Je bent een sukkel, je kan dit nooit!"? Nee, natuurlijk niet! Je zou ze aanmoedigen, ze vertellen dat ze het kunnen, dat je in ze gelooft. Doe dat ook voor jezelf!

Er zijn genoeg 'innerlijke saboteurs' die je proberen tegen te houden. Die stemmetjes die zeggen: "Niet doen, dat is te eng, dat lukt je toch niet." Stuur ze weg! Zeg: "Dankjewel voor je bezorgdheid, maar ik ga het toch proberen!" Zie het als een irritante mug die je wegslaat.

En als het dan toch even niet lukt? Geen probleem! Wees lief voor jezelf. Analyseer wat er mis ging, leer ervan, en probeer het opnieuw. Thomas Edison heeft duizenden pogingen nodig gehad om de gloeilamp uit te vinden. Zou hij gedacht hebben: "Ach, laat maar, het lukt toch niet?" Nee! Hij dacht: "Ik heb weer een manier gevonden hoe het niet moet!" Positiviteit is je beste wapen.

Kleine stapjes, grote impact

Je hoeft niet in één keer de hele berg te beklimmen. Deel het op in kleine, behapbare stukjes. Als je die gigantische stapel was weg wilt werken, begin dan met één mand. Als je die enge presentatie moet geven, begin dan met het schrijven van een paar zinnen. Elk klein stapje is een overwinning.

En vergeet niet om jezelf te belonen! Heb je een klein doel bereikt? Trakteer jezelf op iets leuks. Een kop koffie, een stuk chocola, een leuke film, wat dan ook. Je verdient het! Het is belangrijk om succes te vieren, hoe klein ook.

Het is oké om hulp te vragen

Niemand is een eiland. Soms heb je gewoon even een steuntje in de rug nodig. Vraag hulp aan vrienden, familie, collega's. Praat over je angsten en twijfels. Vaak lucht dat al enorm op. En wie weet hebben ze wel een paar goede tips voor je.

Denk aan de Tour de France. Zelfs de allerbeste wielrenners hebben een team nodig. Ze kunnen het niet alleen. Ze hebben elkaar nodig om te winnen. Zo is het ook in het leven. Samen sta je sterker.

En onthoud: het is niet erg om te falen. Sterker nog, het is juist goed! Van fouten leer je. Zie het als een les. Sta op, stof jezelf af, en ga door. Je bent veerkrachtiger dan je denkt.

Dus de volgende keer dat je voor zo'n "berg" staat, haal diep adem, glimlach, en zeg tegen jezelf: "Ik geloof dat ik het kan. Dus ik ga het doen!" En wie weet, sta je straks wel op de top, met een breed lachend gezicht, te genieten van het uitzicht.

Want uiteindelijk, "Ze geloofde dat ze het kon, dus deed ze het" is geen loze spreuk. Het is een mentaliteit. Het is een keuze. En het is jouw keuze. Succes!