Beauty And The Beast Beast

Oké, laten we het even hebben over Beest, van Belle en het Beest. Nee, niet over de Disney-film, maar over die ene… tja, Beest in ons allemaal. Je weet wel, dat innerlijke grommonster dat de kop opsteekt als je je teen stoot, je favoriete koffiemok breekt of de trein nét voor je neus wegrijdt.

Want laten we eerlijk zijn, wie heeft er nou nooit een “Beest-momentje”? Ik bedoel, ik ken mensen die zich transformeren in een heuse Hulk als ze de afstandsbediening kwijtraken. Zoals die ene keer dat mijn buurman, Henk (een verder uiterst vriendelijk man!), bijna een complete zoektocht door de woonkamer lanceerde omdat-ie de afstandsbediening van z'n tv kwijt was. Het was net Belle die voorzichtig probeerde het Beest te kalmeren, maar dan met een kopje thee en de belofte om de afstandsbediening later, echt later, te zoeken.

Het Beest in ons: Een alledaags drama

Kijk, dat Beest zit 'm niet alleen in gigantische woede-uitbarstingen. Het is ook dat moment dat je baas je een onmogelijke deadline geeft en je intern een “RAAAWWWR” uitstoot, maar extern glimlachend knikt. Het is dat gevoel als iemand je voorbij fietst in de regen en je helemaal onder spettert. Dat is het Beest dat heel even wil zeggen: "Hé, denk je dat ik een levend doelwit ben?"

Het ding is, dat Beest is menselijk. Het is een reactie op frustratie, onrecht, teleurstelling. Het is de manier waarop onze hersenen soms "BOOS!" schreeuwen in plaats van "Laten we hier even rustig over nadenken".

En net als het Beest in het kasteel, is dat innerlijke Beest vaak bang. Bang om niet goed genoeg te zijn, bang om afgewezen te worden, bang om te falen. En die angst uit zich dan in grommen, snauwen en soms, heel soms, in een complete meltdown.

De Belle-factor: Compassie voor het Beest

Belle zag verder dan de buitenkant van het Beest. Ze zag de eenzaamheid, de pijn, de gekwetste ziel onder die harige verschijning. En dat is precies wat wij moeten proberen te doen met ons eigen Beest.

Want als je jezelf betrapt op zo’n Beest-momentje, probeer dan even een stap terug te doen. Vraag jezelf af: "Wat is hier aan de hand? Wat voel ik eigenlijk?" Is het écht die koffiemok, of is het de stress van de deadline die je over de rand duwt?

Het is net als Belle die het Beest te eten geeft. (Okay, geen pratende kandelaars en servies, hopelijk!) Geef jezelf wat je nodig hebt. Een momentje rust, een kop thee, een goed gesprek, of gewoon even lekker uithuilen op de bank. Het gaat erom dat je erkent dat je gevoelens valid zijn.

En ja, soms moet je je innerlijke Beest even uitlaten. Een rondje hardlopen, een bokszak rammen, schreeuwen in je kussen… whatever works! Zolang je er maar voor zorgt dat je niemand anders pijn doet (inclusief jezelf), is het oké om even je frustraties te uiten.

Van Beest naar Prins: Het temmen van je innerlijke monster

Het uiteindelijke doel is natuurlijk om dat Beest te transformeren tot een charmante prins. Niet letterlijk, natuurlijk, tenzij je een bijzonder vreemde relatie hebt. Maar om te leren omgaan met je frustraties op een manier die je helpt in plaats van schaadt.

Hoe doe je dat?

• Zelfbewustzijn: Herken je triggers. Wat zorgt ervoor dat jouw Beest tevoorschijn komt? Is het vermoeidheid, honger, stress, bepaalde mensen of situaties? Als je weet wat de boosdoeners zijn, kun je proberen ze te vermijden of er beter mee om te gaan.
• Mindfulness: Probeer in het moment te leven. Als je merkt dat je je begint te irriteren, neem dan even een paar diepe ademhalingen en focus op je zintuigen. Wat zie je, wat hoor je, wat voel je? Dit kan je helpen om uit je hoofd te komen en je emoties te reguleren.
• Communicatie: Leer je gevoelens op een assertieve manier te uiten. In plaats van te schreeuwen of te snauwen, kun je zeggen: "Ik voel me [emotie] wanneer [situatie], omdat [reden]." Dit is veel effectiever dan je innerlijke Beest de vrije loop te laten.
• Zelfcompassie: Wees lief voor jezelf. Iedereen maakt fouten en heeft wel eens een Beest-momentje. Straf jezelf er niet voor af, maar leer ervan en probeer het de volgende keer anders te doen.

Denk aan die scène in de film, waarin Belle het Beest leert lezen. Dat is een metafoor voor het begrijpen van je eigen emoties. Door je emoties te leren lezen, kun je er beter mee omgaan en voorkomen dat ze je overspoelen.

De moraal van het verhaal? Iedereen heeft een Beest in zich, maar iedereen heeft ook een Belle in zich. En met een beetje liefde, geduld en zelfbewustzijn, kun je je innerlijke monster temmen en transformeren tot… nou ja, misschien geen prins, maar in ieder geval een veel aangenamer versie van jezelf!

Dus, de volgende keer dat je merkt dat je even je innerlijke Beest voelt opkomen, adem dan diep in, denk aan Belle, en herinner jezelf eraan dat je meer bent dan je frustraties. Je bent een persoon met waardevolle gevoelens, die het verdient om met respect behandeld te worden – inclusief door jezelf. En wie weet, misschien vind je wel je eigen pratende theepot om je door de moeilijke momenten heen te helpen. (Alhoewel, een kop thee zonder pratende theepot doet ook wonderen!)