Batman The Dark Knight Returns

Oké, laten we het even hebben over een verhaal dat net zo iconisch is als die ene oude leren jas die je maar niet weg kunt doen, ondanks dat er een gigantisch gat in zit en je er al tien jaar niet meer in past: Batman: The Dark Knight Returns. Ken je dat gevoel, dat je ergens een soort nostalgische band mee hebt, zelfs als het eigenlijk best wel een beetje…raar is? Dat is dus precies wat dit verhaal is.

Het is alsof je je oma (of opa, who am I to assume gender?) probeert uit te leggen wat Netflix en chill precies inhoudt. Je weet dat ze het uiteindelijk niet helemaal zullen snappen, maar je waardeert hun inspanning. Zo is het ook met deze Batman-graphic novel van Frank Miller. Het is een beetje vreemd, soms over de top, maar oh zo briljant.

Batman met een stok? Echt?

Stel je voor: je favoriete superheld, die je kent van snelle auto's en fancy gadgets, is nu eigenlijk gewoon een soort grumpy oude man. Bruce Wayne is ouder, meer gehard en… nou ja, laten we eerlijk zijn, hij kraakt en piept waarschijnlijk meer dan je gemiddelde bureaustoel. Na tien jaar met pensioen te zijn geweest, voelt hij die oude kriebel weer. De misdaad in Gotham is zo erg dat hij eigenlijk geen keus heeft: hij moet die vleermuispak weer aantrekken. Alleen nu heeft hij waarschijnlijk meer baat bij een warm bad en een kussen voor zijn onderrug dan bij een Batarang.

Het is net als wanneer je jezelf belooft om weer te gaan sporten. Je koopt nieuwe sneakers, een fancy sportbroek, en dan… je spierpijn is zo erg dat je de rest van de week nauwelijks van de bank af kunt komen. Zo is het ook voor deze oudere Batman. Hij is nog steeds Badass, maar hij voelt het wel.

Superman vs. De Oude Zak

En dan hebben we Superman. Stel je voor dat je beste vriend, die je al je hele leven kent, ineens een heel andere mening heeft dan jij over iets heel belangrijks. Dat is ongeveer de dynamiek tussen Batman en Superman in The Dark Knight Returns. Superman is een beetje een marionet van de regering geworden (oef!), terwijl Batman zijn eigen ding blijft doen, keihard en zonder compromissen. Dat leidt tot een epische clash, een gevecht waar je U tegen zegt.

Het is een beetje alsof je met je partner ruzie hebt over de afwas. Je weet dat het onzin is, maar de emoties lopen hoog op. In dit geval zijn de emoties nucleaire explosies en een superkrachtige punch in de maag, maar het principe is hetzelfde: twee mensen die ooit heel dicht bij elkaar stonden, staan nu lijnrecht tegenover elkaar.

En eerlijk is eerlijk, het gevecht tussen Batman en Superman is niet helemaal eerlijk. Batman is, laten we zeggen, strategisch. Hij gebruikt al zijn hersenen, zijn ervaring en een flinke dosis Kryptonite om Superman te verslaan. Het is een beetje alsof je vals speelt met Monopoly omdat je echt, écht niet wéér wilt verliezen van je broer. Je weet dat het niet helemaal netjes is, maar je doet het toch.

De media: Altijd drama

De media in The Dark Knight Returns zijn hilarisch en akelig herkenbaar. Het is net alsof je naar het journaal kijkt. Sensatie, overdrijving, en een hoop gepraat over niks. Iedereen heeft een mening, maar niemand lijkt echt te luisteren. Ze schetsen Batman als een bedreiging, een held, een psychopaat… het hangt er maar net vanaf wat de kijkcijfers ten goede komt.

Denk aan de laatste keer dat je een politieke discussie had op Facebook. Iedereen heeft een mening, iedereen is overtuigd van zijn eigen gelijk, en niemand luistert echt naar de ander. Zo is het ook met de media in Gotham. Ze voeden de chaos en de verwarring, in plaats van de boel te sussen.

En dan hebben we ook nog de mutantenbende! Alsof de problemen in Gotham nog niet groot genoeg waren, zijn er ook nog deze bendeleden die rondhangen en opvallend veel chaos veroorzaken. Ze doen denken aan die groep kinderen die je vroeger op het schoolplein zag die een paar maatjes te groot waren. Een irritante stoorzender.

Waarom is dit verhaal zo speciaal?

Waarom is The Dark Knight Returns nog steeds zo'n impactvol verhaal? Omdat het je aan het denken zet. Het stelt vragen over macht, verantwoordelijkheid en de rol van de held. Is Batman een held of een probleem? Maakt het uit wat zijn bedoelingen zijn, als zijn methoden zo extreem zijn?

Het is net als wanneer je een goede vriend een slechte beslissing ziet nemen. Je wilt hem helpen, maar je weet niet hoe. Je vraagt je af of je wel het recht hebt om je ermee te bemoeien. Dat is de essentie van The Dark Knight Returns. Het is een complex verhaal dat geen makkelijke antwoorden geeft.

Bovendien is het gewoon een super cool verhaal! De actie is over de top, de dialogen zijn scherp, en de tekenstijl is uniek. Het is alsof je naar een punkrockconcert gaat. Het is luid, rauw en een beetje chaotisch, maar je vindt het geweldig.

Het is een verhaal dat je niet snel vergeet. Het is een verhaal dat je nog lang na laat denken. En het is een verhaal dat je misschien wel een beetje bang maakt. Omdat het je laat zien dat zelfs de grootste helden kunnen falen, en dat de wereld niet altijd zo zwart-wit is als we zouden willen geloven.

Conclusie: Niet perfect, wel geniaal.

Dus, de volgende keer dat je je een beetje oud en moe voelt, en je je afvraagt of je nog wel relevant bent, denk dan aan Batman in The Dark Knight Returns. Hij is oud, hij is gekwetst, maar hij geeft niet op. Hij blijft vechten, zelfs als hij eigenlijk geen kans meer heeft. En dat is toch wel inspirerend, nietwaar? Net als die oude leren jas. Misschien moet je die toch maar weer eens aantrekken. Al is het maar om je eraan te herinneren dat je nog steeds een badass bent, ook al voel je het niet altijd zo.

Dus ja, The Dark Knight Returns is een beetje weird. Een beetje over the top. Maar het is ook geniaal, iconisch en onvergetelijk. Net als die ene rare oom op verjaardagen, kan je er soms je ogen niet van af houden! En stiekem houd je wel van hem, met al zijn eigenaardigheden.