Als Er Geen Morgen Was

Oké, even een bekentenis. Laatst zat ik in de trein, keihard te stressen over een deadline die al-tijd-maar-dichterbij kwam. E-mails pingden m'n telefoon plat, m'n to-do lijst leek zich exponentieel te vermenigvuldigen… Je kent dat wel, toch? Ik zat daar dus, complete chaos in m'n hoofd, toen er ineens een oudere vrouw tegenover me zei: "Mevrouw, adem eens in. Stel je voor dat er geen morgen was. Wat zou er dan echt belangrijk zijn?"

Pats. Recht in m'n gezicht. Alsof ze m'n gedachten kon lezen. Ik keek haar aan, lichtelijk beduusd. Want ja, wat zou er écht belangrijk zijn? Die spreadsheet? Die powerpoint presentatie? Nope. Waarschijnlijk niet. Dat is dus het idee achter de zin "Als er geen morgen was." Een gedachte-experiment dat je eventueel kan helpen om je prioriteiten op een rijtje te krijgen. Ik zeg 'eventueel' omdat het ook gewoon een depressieve spiraal kan inluiden, maar hey, risico van het vak, toch? 😉

Het concept: Leven alsof het je laatste dag is (maar dan niet letterlijk, hé!).

De uitspraak "Als er geen morgen was" is een soort moderne variant op Carpe Diem - pluk de dag! Het draait allemaal om de waarde die je toekent aan de tijd die je hebt. Stel je voor dat je weet dat morgen de zon niet meer opkomt voor jou. Wat zou je anders doen? Zou je nog steeds uren scrollen op Instagram? Zou je die vervelende vergadering nog bijwonen? Zou je nog steeds ruzie maken over wie de afstandsbediening mag? Waarschijnlijk niet.

Waarom is dit relevant? Omdat we vaak vastzitten in routines en verplichtingen die ons niet echt gelukkig maken. We stellen dingen uit, we nemen dingen voor lief, en we vergeten te genieten van de kleine dingen. We leven alsof we oneindig veel tijd hebben, terwijl dat natuurlijk helemaal niet zo is. (Sorry voor de existentiële crisis, hoor!)

Denk er eens over na: Wanneer was de laatste keer dat je écht genoten hebt? En ik bedoel niet ‘ff snel een Netflix-serie bingewatchen’, maar écht genoten? Dat je even stil stond en dacht: "Wow, dit is goed."

Concreet, wat zou je veranderen?

Laten we eens wat specifieker kijken. "Als er geen morgen was," wat zou je dan anders doen? Misschien:

• Je dierbaren vertellen hoeveel je van ze houdt. Niet via een appje, maar in het echt, met een knuffel en een oprechte blik in je ogen.
• Dat ene telefoontje plegen. Naar die vriend die je al eeuwen niet gesproken hebt, naar je oma, of misschien wel naar iemand waarmee je ruzie hebt gehad.
• Iets doen waar je bang voor bent. Die presentatie geven, dat sollicitatiegesprek voeren, die berg beklimmen (figuurlijk of letterlijk, het maakt niet uit).
• Iets creëren. Een schilderij, een gedicht, een muziekstuk, een lekkere maaltijd. Iets waar je trots op bent.
• Simpelweg genieten van de zon. Een wandeling maken in het park, een kop koffie drinken op een terras, gewoon even stil staan en de wereld om je heen in je opnemen.
• Die ene droom najagen. Het is misschien cliché, maar wat houdt je tegen? Ok, financiële zekerheid, je hypotheek, de kinderen… Snap ik. Maar misschien kan je er iets van doen? Een klein stapje in de goede richting?

Je hoeft natuurlijk niet meteen je leven radicaal om te gooien (tenzij je dat wilt, go for it!), maar kleine veranderingen kunnen al een groot verschil maken. Het gaat erom dat je bewust bent van de keuzes die je maakt en dat je probeert om meer tijd te besteden aan de dingen die je echt belangrijk vindt.

De donkere kant: Angst en paniek.

Oké, even eerlijk. Het idee "Als er geen morgen was" is niet voor iedereen weggelegd. Voor sommige mensen kan het juist heel beangstigend en overweldigend zijn. Het kan je confronteren met je eigen sterfelijkheid en met de dingen die je nog niet bereikt hebt. En dat kan paniek veroorzaken. Ik snap dat vol-le-dig.

Als je merkt dat deze gedachte je angstiger maakt, stop er dan mee! Het is niet de bedoeling dat je jezelf ongelukkig maakt. Misschien is het dan beter om je te focussen op de positieve dingen in je leven en op de doelen die je wilt bereiken.

Het is ook belangrijk om realistisch te blijven. Je kunt niet alles in één dag doen. En je hoeft ook niet alles te doen. Het gaat erom dat je probeert om elke dag een beetje meer te leven in lijn met je eigen waarden en prioriteiten. Beetje bij beetje. Slow and steady wins the race, toch?

Praktische tips (zonder meteen een midlifecrisis te veroorzaken)

Hoe kun je dit idee toepassen zonder meteen de boel in de fik te steken? Hier een paar suggesties:

• Start klein. Kies één ding dat je vandaag anders wilt doen. Eén telefoontje, één compliment, één wandeling.
• Maak een lijst van dingen die je gelukkig maken. En probeer er elke dag minstens één te doen. (Mijn lijst bevat o.a. chocolade, een goed boek en mijn kat knuffelen… Don’t judge!)
• Wees dankbaar. Sta elke dag even stil bij de dingen waar je dankbaar voor bent. Het hoeven geen grote dingen te zijn, het kunnen ook de kleine dingen zijn, zoals een lekker kopje koffie, een vriendelijke glimlach of een mooie zonsondergang.
• Plan tijd in voor jezelf. Het klinkt misschien egoïstisch, maar het is belangrijk om tijd te nemen voor jezelf om te ontspannen en op te laden. Doe iets waar je energie van krijgt.
• Omring je met positieve mensen. Mensen die je steunen, inspireren en energie geven. Vermijd mensen die je energie zuigen en je naar beneden halen.

Dus, wat nu?

De volgende keer dat je je overweldigd voelt door stress en verplichtingen, probeer dan even stil te staan en jezelf af te vragen: "Als er geen morgen was, wat zou ik dan doen?" Het antwoord kan je verrassen. Het kan je helpen om je prioriteiten op een rijtje te krijgen en om meer tijd te besteden aan de dingen die je echt belangrijk vindt.

En wie weet, misschien leef je dan wel een beetje intenser, een beetje bewuster en een beetje gelukkiger. En dat is toch waar het uiteindelijk allemaal om draait, of niet? Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden! Laat een reactie achter, hè?

Dus… ga je die spreadsheet nog afmaken? 😉