All's Well That Ends Well Shakespeare
Oké, oké, luister even! Ik ga jullie vandaag vertellen over een toneelstuk van Shakespeare. En nee, niet Hamlet – we kennen allemaal Hamlet, die zat al op de middelbare school in je nek te hijgen. Nee, dit is er eentje die iets… minder bekend is. Het heet All's Well That Ends Well. Klinkt optimistisch, toch? Alsof Disney het geschreven heeft. Maar wacht maar...
Stel je voor: je zit in een café, met een flink bord bitterballen voor je neus. Ik kom aanlopen, plof neer en zeg: "Ik ga je een verhaal vertellen over een vrouw die helemaal obsessed is met een gast die haar niet kan luchten of zien. En dan bedenkt ze de meest bizarre plannen om hem toch aan de haak te slaan. Klinkt dat als een romantische komedie? Nou, think again!"
Het Plot: Samenvatting met een snufje sarcasme
Het verhaal draait om Helena. Helena is... laten we zeggen, heel verliefd op Bertram. Bertram is een edelman, knap, en, helaas voor Helena, totaal niet geïnteresseerd in haar. Zij is namelijk... een beetje "lower class". Wat in die tijd, laten we eerlijk zijn, nogal een ding was. Hij ziet haar meer als een soort vertrouwde huisvriendin dan als potentieel huwelijksmateriaal.
Must Read
Maar Helena heeft een geheim wapen: haar vader was een beroemde dokter! Ze gebruikt zijn recepten (die blijkbaar wonderen verrichten) om de Koning van Frankrijk te genezen van een gevaarlijke ziekte. De koning, als dank, zegt: "Helena, meid, je mag zelf kiezen met wie je trouwt! Whoohoo!" (Oké, misschien zei hij het niet precies zo, maar het kwam er wel op neer.)
Dus, wie kiest Helena? Raad eens... Ja, Bertram. Logisch toch? Ze had net iemand de pest genezen, ze had alle keuze! Maar nee hoor, Helena kiest de gast die haar al maanden negeert. Bertram, die absoluut niet blij is, krijgt te horen dat hij met haar moet trouwen. En wat doet een adellijke knul als hij niet krijgt wat hij wilt? Precies, hij vlucht. Naar de oorlog natuurlijk. Daar is het lekker anoniem en stoer.
Bertram's voorwaarden:
- Hij zal pas met Helena slapen als ze zijn ring heeft. Die ring is een soort familiestuk, mega belangrijk.
- En als ze zwanger is van zijn kind. (Ook al hebben ze nog geen hand geschud, laat staan...)
Eigenlijk zegt hij dus: "Never gonna happen."
De Grote Verdwijntruc
Helena hoort dit natuurlijk. En in plaats van te denken: "Oké, misschien is deze gast niet mijn soulmate," verzint ze een nog gekker plan. Ze faked haar eigen dood! Jep, ze vertrekt stilletjes, laat een briefje achter dat ze dood is, en gaat dan in vermomming op zoek naar Bertram.
Inmiddels is Bertram een beetje aan het flirten (of erger) met een meisje genaamd Diana. En hier komt de plot twist, de grote Shakespeare-iaanse omruilactie! Helena sluipt 's nachts in het bed van Diana (waar Bertram denkt dat hij met Diana slaapt). En... nou ja, je snapt het. Ze voldoet aan alle voorwaarden die Bertram had gesteld! Ze krijgt de ring en wordt zwanger van zijn kind. De ultieme wraak! Of is het...?
Het Eindspel: All's Well...? Echt waar?
Uiteindelijk keert Helena terug, onthult dat ze niet dood is, laat de ring zien, en zegt: "Ta-da! Zwanger!" Bertram, die compleet overdonderd is, zegt dan (en dit is echt de laatste zin van het stuk): "If she, my liege, can prove this, I'll love her dearly, ever, ever, ever." (Als ze dit kan bewijzen, zal ik van haar houden, voor altijd en eeuwig).
En dan... is het afgelopen! All's Well That Ends Well. Serieus? Echt waar? Hij zegt gewoon "Als ze het kan bewijzen." Niet "Oh mijn god, Helena, ik heb je zo gemist! Ik ben zo blij dat je niet dood bent! Ik realiseer me nu hoe stom ik was!" Nee. Gewoon "Als ze het kan bewijzen." De meest onromantische eindzin ooit, als je het mij vraagt.
Waarom dit stuk zo... bijzonder is
All's Well That Ends Well is een van de zogenaamde "problem plays" van Shakespeare. Dat betekent dat het stuk niet helemaal in een hokje past. Het is geen complete tragedie, maar ook geen happy-go-lucky komedie. Het is... iets daartussenin. Het laat je achter met meer vragen dan antwoorden.
- Is Helena een heldin of een stalker? Serieus, ze is borderline creepy.
- Is Bertram een eikel of gewoon een product van zijn tijd? Waarschijnlijk beide.
- Is het einde echt happy? Persoonlijk denk ik dat Helena zich een beetje voor de gek laat houden.
Grappige feitjes en weetjes
- Het stuk is waarschijnlijk geschreven tussen 1601 en 1608. Dat is al een hele tijd geleden! Stel je voor dat je toen al bitterballen kon bestellen...
- Sommige critici denken dat All's Well That Ends Well eigenlijk een heel feministisch stuk is. Helena is een sterke vrouw die de touwtjes in handen neemt. Maar andere critici vinden haar gewoon gestoord. De meningen zijn verdeeld.
- De naam "Diana" komt ook voor in andere stukken van Shakespeare. Ze is vaak een symbool van kuisheid en onafhankelijkheid. Ironisch, gezien wat er in dit stuk gebeurt...
- Het stuk wordt niet zo vaak opgevoerd als andere Shakespeare-stukken. Misschien omdat het einde zo... ongemakkelijk is? Of misschien omdat mensen bang zijn om Helena een stalker te noemen.
Conclusie (met een knipoog)
Dus, All's Well That Ends Well. Is het een meesterwerk? Misschien. Is het een beetje raar? Absoluut! Zou ik het aanraden? Ja, absoluut! Alleen al om te kunnen zeggen dat je het gezien hebt. En om te kunnen discussiëren over de vraag of Helena nu een heldin of een complete psycho is.
Onthoud: Liefde maakt blind. En soms maakt liefde je ook een meester in de vermomming, een expert in bedrog, en een felle onderhandelaar die de koning voor je laat werken.
En nu, geef mij nog zo’n bitterbal! Ik heb dit verhaal namelijk nog 10 keer aan anderen te vertellen…
