All The Bright Places Movie

Oké, even eerlijk, wie hier heeft er weleens een hele avond gespendeerd aan het scrollen door Netflix, op zoek naar dé perfecte film, om uiteindelijk... niks te kijken? Ja, ik ook! Laatst was ik weer zo’n avond aan het strugglen, en mijn oog viel op All The Bright Places. Ik had er vaag iets over gehoord, iets met tieners en een zwaar onderwerp, en ik dacht: "Ach, waarom niet?"

En jongens, ik kan je vertellen, die film bleef hangen. Niet zozeer in de zin van "wauw, meesterwerk!", maar meer in de zin van "wow... dat raakte me". Het zet je aan het denken, en soms is dat precies wat je nodig hebt, toch?

Waar gaat All The Bright Places eigenlijk over?

De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Jennifer Niven. Het verhaal draait om Violet Markey (Elle Fanning) en Theodore Finch (Justice Smith). Violet is een tiener die worstelt met het verlies van haar zus bij een auto-ongeluk. Finch, daarentegen, is... tja, Finch is Finch. Hij is de "freak" van de school, een beetje een buitenbeentje, met een fascinatie voor de dood. (Klinkt al gezellig, hè?)

Het verhaal begint met Violet en Finch die elkaar ontmoeten op de rand van de schooltoren – letterlijk. Beiden overwegen zelfmoord, maar er gebeurt... niks. Ze praten, ze twijfelen, en uiteindelijk besluiten ze niet te springen. Deze ongebruikelijke ontmoeting leidt tot een bijzondere band.

Hun opdracht voor school, om "Indiana's Wonderen" te ontdekken, brengt ze samen op een reis door hun thuisstaat. Tijdens deze reis leren ze elkaar beter kennen, en leren ze ook omgaan met hun eigen innerlijke demonen. Want laten we eerlijk zijn, we hebben ze allemaal, toch?

De thema's die je raken

De film raakt verschillende thema's aan, en dat is denk ik waarom het zo'n impact kan hebben:

• Verlies en verdriet: Zowel Violet als Finch worstelen met verlies. Violet met het verlies van haar zus, en Finch met... nou ja, met een heleboel dingen, zullen we maar zeggen. De film laat zien hoe verdriet je kan verlammen, maar ook hoe je er doorheen kunt komen.
• Mentale gezondheid: Dit is misschien wel het meest prominente thema. Finch's worsteling met zijn mentale gezondheid is hartverscheurend om te zien. De film laat zien hoe belangrijk het is om over je problemen te praten, en om hulp te zoeken als je het nodig hebt.
• Zelfontdekking: Violet en Finch zijn beiden op zoek naar zichzelf. Ze proberen te ontdekken wie ze zijn, en wat ze willen in het leven. En dat is een zoektocht die veel tieners (en volwassenen!) zullen herkennen.
• Liefde en vriendschap: Ondanks alle zwaarte is er ook liefde en vriendschap. De band tussen Violet en Finch is bijzonder, en laat zien hoe belangrijk het is om iemand te hebben die je begrijpt en steunt.

Wat maakt de film zo... bijzonder?

Oké, All The Bright Places is geen film die je vrolijk en opgelaten achterlaat. Integendeel, je voelt je waarschijnlijk behoorlijk... leeg. Maar dat is niet per se negatief. De film is eerlijk en rauw, en durft moeilijke onderwerpen aan te snijden. En dat is best verfrissend, toch?

De acteerprestaties zijn ook uitstekend. Elle Fanning en Justice Smith leveren beiden een geloofwaardige en emotionele prestatie. Je voelt hun pijn, hun vreugde, hun verwarring. Ze maken de personages echt, en dat is cruciaal voor een film als deze.

En ja, de film is misschien wat melodramatisch op sommige momenten, maar dat stoort niet per se. Het hoort een beetje bij het genre, en het is niet overdreven. (Alhoewel, ik moet toegeven, sommige dialogen zijn wel érg poëtisch.)

Kritiekpuntjes dan?

Tuurlijk, er zijn altijd kritiekpuntjes. Sommige mensen vinden de film te zwaarmoedig, te deprimerend. Anderen vinden dat de film de mentale gezondheidsproblemen van Finch niet genoeg uitdiept. (En ik snap die kritiek wel.)

Persoonlijk vind ik dat de film soms wat oppervlakkig blijft. Het raakt aan veel belangrijke thema's, maar gaat er niet altijd diep genoeg op in. Het voelt soms alsof de film bang is om echt de donkere kant te laten zien. En dat is jammer, want juist die donkere kant is wat de film zo krachtig had kunnen maken.

Een ander punt is dat het verhaal van Finch soms wat geromantiseerd wordt. Zijn excentrieke gedrag wordt neergezet als "schattig" of "charmant", terwijl het eigenlijk een teken is van zijn diepere problemen. En dat kan een verkeerd signaal afgeven, vooral aan jonge kijkers.

Conclusie: Is All The Bright Places het kijken waard?

Uiteindelijk denk ik wel dat All The Bright Places het kijken waard is. Het is geen perfecte film, maar het is wel een film die je aan het denken zet. Het is een film die je laat zien dat je niet alleen bent met je problemen, en dat er altijd hoop is, zelfs in de donkerste tijden.

Dus, de volgende keer dat je weer urenlang door Netflix aan het scrollen bent, geef All The Bright Places dan een kans. Misschien raakt het je wel, net als mij. Maar wees gewaarschuwd: houd een pak tissues bij de hand! 😉

Voor wie is deze film (wel of niet) geschikt?

Even een kleine disclaimer, want niet iedereen is hetzelfde. Deze film is misschien niet geschikt als:

• Je je momenteel in een kwetsbare periode bevindt. De zware thema's kunnen overweldigend zijn.
• Je op zoek bent naar een luchtige feel-good movie. Dit is definitely geen happy-go-lucky verhaal.
• Je snel getriggerd wordt door onderwerpen als zelfmoord en mentale gezondheidsproblemen.

Aan de andere kant kan deze film wel interessant zijn als:

• Je geïnteresseerd bent in verhalen over mentale gezondheid en veerkracht.
• Je jezelf kunt vinden in de worstelingen van de personages.
• Je openstaat voor een emotioneel en aangrijpend verhaal.

Dus, bedenk goed of deze film op dit moment iets voor jou is. En onthoud: er is geen schaamte om een film uit te zetten als het te veel wordt. Je eigen welzijn staat altijd voorop!