Al Het Blauw Van De Hemel Recensies

Nou jongens, pak een stoel, bestel een bitterbal (of twee, oordeel niet), want ik ga jullie wat vertellen over iets dat me al tijden bezighoudt. Namelijk, “Al het blauw van de hemel” en wat de rest van Nederland er van vindt. Want laten we eerlijk zijn, het is een boek met een titel die net zo poëtisch klinkt als een gedicht geschreven door een dronken flamingo. Maar is de inhoud net zo kleurrijk? Dat is de vraag!

De grote blauwe vraag: Waar gaat het over?

Goed, even serieus (voor zover dat mogelijk is met mij). "Al het blauw van de hemel" is een roman van Melissa da Costa. In het kort (en zonder spoilers, beloofd!) gaat het over een jongeman, Emile, die een nogal... specifieke taak op zich neemt: het vergezellen van een oudere dame, Augustine, op een reis naar een oud klooster. Augustine, een pittige tante, heeft een levensbedreigende ziekte en wil haar laatste dagen doorbrengen op deze speciale plek. Emile, een jonge gast die zijn eigen problemen en verleden probeert te ontvluchten, krijgt dus een heel directe confrontatie met de vergankelijkheid van het leven. Klinkt zwaar? Ja, beetje wel. Maar da Costa weet er blijkbaar een mooi verhaal van te maken.

De recensies: Van juichend tot... mwah

Oké, laten we duiken in het sappige gedeelte: wat vinden de recensenten en lezers er nu écht van? Ik heb mijn virtuele schep gepakt en ben diep de krochten van het internet ingedoken (pas op, hier zwemmen trolls rond!). En wat ik vond was... een allegaartje! Maar wel een interessante.

De hosanna-koren: Liefde op het eerste hoofdstuk

Sommige lezers waren compleet verkocht. Ze prezen de prachtige schrijfstijl van Da Costa, de diepgang van de personages, en het feit dat het boek ze tot tranen toe roerde. Ze zeggen dingen als:

• "Een prachtig verhaal dat je niet meer loslaat."
• "Ik heb gehuild, gelachen en nagedacht over het leven."
• "Da Costa is een meester in het beschrijven van emoties."

Het lijkt wel alsof deze mensen een persoonlijke ontmoeting hebben gehad met Amor himself, gewapend met een exemplaar van "Al het blauw van de hemel".

De mwah-brigade: Niet iedereen zag het blauw

Maar helaas, niet iedereen was zo enthousiast. Sommige recensenten en lezers vonden het verhaal te sentimenteel, voorspelbaar, of zelfs gewoon saai. Stel je voor! Er waren commentaren zoals:

• "Het verhaal is te langdradig en had korter gekund."
• "De personages zijn niet erg geloofwaardig."
• "Ik vond het verhaal een beetje cliché."

Deze mensen leken meer op een weerman die had voorspeld dat de zon zou schijnen, terwijl het pijpenstelen regende. Jammer, maar het hoort erbij.

De grote vraag: Is het wat voor jou?

Dus, na al deze recensies, wat moeten we concluderen? Is "Al het blauw van de hemel" de moeite waard om te lezen? Zoals altijd is het antwoord: het hangt ervan af!

Hier zijn een paar factoren om te overwegen:

• Hou je van sentimentele verhalen? Als je graag een goede traan wegpinkt en je niet bang bent voor een beetje drama, dan is dit boek misschien wel iets voor jou.
• Ben je op zoek naar een diepgaand verhaal over het leven en de dood? "Al het blauw van de hemel" behandelt serieuze thema's, dus als je daar geen zin in hebt, kun je het misschien beter overslaan.
• Heb je zin in een lange leeservaring? Het is geen kort verhaaltje voor op de trein. Het is een roman waar je echt even voor moet gaan zitten.

Mijn persoonlijke mening? Ik heb het boek zelf (nog) niet gelezen. Maar na al deze recensies gelezen te hebben, ben ik wel nieuwsgierig geworden. Ik ga het waarschijnlijk wel een keer proberen. Misschien tijdens een lange vakantie, met een grote kop thee en een pak tissues in de buurt (je weet maar nooit!).

Grappige anekdotes die ik onderweg tegenkwam

Tijdens mijn research stuitte ik op een paar pareltjes. Zo las ik een recensie van iemand die klaagde dat het boek "te Frans" was. Te Frans! Alsof er een maximaal aantal baguettes en croissants per pagina is toegestaan! Een ander zei dat het boek haar deed denken aan een aflevering van "Dokter Tinus", maar dan met meer existentiële crisis. Ik moest wel lachen.

De beste redenen om het boek toch te lezen (zelfs als je twijfelt)

• Je wilt je empathie spieren trainen: Als je een boek wil lezen die je oprecht laat voelen en nadenken over het leven dan is dit misschien wel wat.
• Je bent fan van Da Costa: Heb je eerdere boeken van Da Costa gelezen en vond je ze geweldig? Dan is de kans groot dat je dit boek ook wel kan waarderen.
• Je hebt zin in een escapistische ervaring: Even weg van de dagelijkse sleur en op reis gaan met Emile en Augustine. Klinkt best aantrekkelijk, toch?
• Je wil iets hebben om over te praten op verjaardagen: Stel je voor, een verjaardagsfeestje, je zit naast je tante Bep en jullie raken in gesprek over boeken. Je kan dan vertellen over "Al het blauw van de hemel" en een diepzinnige discussie starten over het leven, de dood, en het blauw van de hemel. Succes gegarandeerd! (Of niet, maar je hebt in ieder geval iets te vertellen.)

Dus daar heb je het. "Al het blauw van de hemel": een boek dat verdeelt, maar zeker de moeite waard is om over na te denken (of om er lekker over te roddelen met je vrienden). Tot de volgende boekbespreking!