2doc Satudarah - One Blood

Oké, even een bekentenis: Ik was laatst bij een verjaardag – zo’n typische verjaardag met blokjes kaas, worst en verplichte gesprekken over de hypotheek – en ik zat naast iemand die een Satudarah tattoo had. Eerste impuls? Nerveus lachen en heel snel over het weer beginnen. Maar eerlijk is eerlijk, mijn nieuwsgierigheid won. Ik wilde weten: wie ís die gast eigenlijk? En hoe zit het nou écht met die club?

En dat brengt me bij de 2Doc documentaire Satudarah - One Blood. Want laten we eerlijk zijn, de meeste mensen hebben waarschijnlijk een vrij zwart-wit beeld van motorclubs als Satudarah. Bandieten, criminelen, noem maar op. Maar is dat wel het hele verhaal?

De docu probeert een kijkje achter de schermen te geven. Geen geromantiseerd beeld, maar een poging om te begrijpen waarom mensen zich aansluiten bij zo'n club. En dat is best interessant, vind je niet? Vooral als je, net als ik, de wereld meestal bekijkt vanuit een veilige, voorspelbare bubbel.

Wat is Satudarah Eigenlijk?

Voordat we dieper ingaan op de docu, even een korte introductie voor degenen die niet helemaal thuis zijn in de wereld van de motorclubs. Satudarah Maluku MC is een motorclub die in 1990 in Nederland is opgericht, voornamelijk door Molukse Nederlanders. Dat "Maluku" in de naam is dus geen toeval.

Belangrijk om te weten: Satudarah is inmiddels verboden in Nederland. De rechter oordeelde dat de club een gevaar vormde voor de openbare orde. Maar goed, toen de docu werd gemaakt, bestond de club nog wel. Dus de makers hadden een unieke kans om inside informatie te verzamelen.

Waarom Satudarah?

De documentaire duikt in de motieven van de leden. En dat is best divers, moet ik zeggen. Een paar redenen die vaak terugkomen:

• Broederschap: Dat is misschien wel de belangrijkste. Veel leden voelen zich buitengesloten in de ‘normale’ maatschappij. Bij Satudarah vinden ze een hechte groep waar ze zichzelf kunnen zijn. Een soort alternatieve familie, zeg maar. Je kent het wel, dat gevoel ergens bij te willen horen.
• Identiteit: Vooral voor de Molukse leden speelt de zoektocht naar identiteit een grote rol. De club biedt een manier om hun culturele achtergrond te eren en een gevoel van trots te ervaren.
• Avontuur: Laten we eerlijk zijn, het leven bij een motorclub is waarschijnlijk een stuk spannender dan een kantoorbaan. De kick, de adrenaline, de kameraadschap... het trekt mensen aan.

Natuurlijk is het belangrijk om te benadrukken dat de docu niet de criminaliteit die aan de club kleeft probeert te bagatelliseren. Die is er wel degelijk. Maar het is wel een poging om de mensen achter de club te laten zien, met hun eigen verhalen en motivaties.

Wat maakt de documentaire de moeite waard?

De kracht van Satudarah - One Blood zit hem in een paar dingen:

• Toegang: De documentairemakers hebben behoorlijk wat vertrouwen weten te winnen bij de leden. Ze krijgen daardoor een uniek kijkje achter de schermen. Je ziet niet alleen de stoere buitenkant, maar ook de kwetsbaarheid van sommige leden.
• Eerlijkheid: De docu is niet per se pro-Satudarah, maar probeert wel een genuanceerd beeld te schetsen. Er wordt niet weggekeken van de criminele activiteiten, maar er wordt ook aandacht besteed aan de menselijke kant van het verhaal.
• De Verhalen: Het zijn de persoonlijke verhalen die de documentaire echt boeiend maken. Je hoort over trauma's uit het verleden, over gevoelens van uitsluiting, over de zoektocht naar een plek in de wereld. Het zijn verhalen die je waarschijnlijk niet snel in het nieuws zou horen.

Een voorbeeld: In de docu zie je een lid met jonge kinderen. Hij is gek op zijn gezin, maar tegelijkertijd ook volledig toegewijd aan de club. Die tegenstelling is best fascinerend. Hoe combineer je een leven als 'outlaw' met de verantwoordelijkheid van het vaderschap?

Kritische Noten (moet ook even gezegd worden...)

Natuurlijk is geen enkele documentaire perfect. Er zijn ook kritische punten te noemen:

• Subjectiviteit: Hoe objectief kun je zijn als je zo dicht op de mensen zit die je portretteert? Het is belangrijk om je bewust te zijn van het feit dat de documentaire een bepaalde interpretatie van de werkelijkheid biedt.
• Geen diepgang over slachtoffers: De docu focust vooral op de leden van Satudarah. De verhalen van de slachtoffers van hun criminele activiteiten komen minder aan bod. Dat is een gemiste kans.
• Sensatiezucht? Soms voel je toch een vleugje sensatiezucht. De makers willen natuurlijk een boeiende documentaire maken, en dat kan soms ten koste gaan van de nuance.

Maar goed, ondanks deze kritische punten vind ik Satudarah - One Blood absoluut de moeite waard. Het is een confronterende en leerzame documentaire die je aan het denken zet. Het dwingt je om verder te kijken dan de clichés en te proberen te begrijpen waarom mensen de keuzes maken die ze maken.

Conclusie (en een persoonlijke reflectie)

Terug naar de verjaardag. Ik ben uiteindelijk niet met die man met de Satudarah tattoo in gesprek gegaan over zijn club. Misschien was ik te bang, misschien vond ik het niet gepast. Maar ik heb wel de documentaire gekeken, en dat heeft mijn blik wel veranderd.

Ik ben nog steeds van mening dat criminaliteit bestraft moet worden. Maar ik ben er ook van overtuigd dat het belangrijk is om te proberen te begrijpen waarom mensen in de criminaliteit belanden. Alleen dan kunnen we echt werken aan een betere samenleving.

Dus, mocht je de kans krijgen om de docu te kijken, zou ik het zeker aanraden. En wie weet, de volgende keer dat je iemand met een opvallende tattoo tegenkomt, durf je misschien wél een gesprek aan te knopen.

Belangrijke les: Soms zitten er achter de meest enge gezichten hele andere verhalen. Probeer altijd te luisteren, ook naar de verhalen die je in eerste instantie misschien niet wilt horen.